உளறல்கள்

அட்ரஸ் மாறியாச்சு

2010-05-03T02:27:00.003+05:30

என்னமோ தெரியல.. ப்ளாக்கர் ஆரம்பத்துல இருந்தே செட் ஆகாம இருந்துது.... ரொம்ப நாளா ‘wordpress'-க்கு மாறணும்-னு நெனச்சு இப்ப தான் மாறி இருக்கேன். அங்கயாவது இங்க மாதிரி மொக்க போடாம நல்லா எழுதுவேன்னு நம்புறேன் :) :) புது வலைதளத்தின் அட்ரஸ்: http://mythoughtsintamil.wordpress.com/ எல்லாரும் வாங்க... அங்க சந்திப்போம்...

நாணயம் & தமிழ்படம் - விமர்சனம்

2010-02-14T00:05:00.006+05:30

ஏற்கனவே இந்த படத்துங்கள பத்தி உங்களுக்கெல்லாம் தெரிஞ்சு இருக்கும். ஆனாலும் என்னோட திருப்திக்காகவும், ஹிஸ்டரி-ல நான் இடம் பெறணும் அப்டிங்கிறதுக்காகவும் கொஞ்சம் சின்னதா இந்த படங்களின் விமர்சனங்கள்.

நாணயம்:

தமிழ் சினிமா வரலாற்று-ல ஒரு முதல் முதலா முழு நீள வங்கி கொள்ளை சம்பந்தமான படம். கதை ரொம்ப சிம்பிள் தான். பிரசன்னா எஸ்.பி.பி-யோட பேங்க்-ல வேலை செய்றார். அந்த பேங்க்-ல யாருமே திருட முடியாது அப்டிங்குற அளவுக்கு ஒரு டிசைன பண்றார். அப்படியே விளம்பரமும் செய்றாங்க. இந்த சமயத்துல பிரசன்னா-வோட காதலியின் முன்னாள் கணவர சிபிராஜோட கும்பல் கொன்னு பிரசன்னா கொன்ன மாதிரி செட்டப் பண்ணிடுறாங்க. இத வச்சிகிட்டு பேங்கை கொள்ளையடிக்க பிரசன்னா-வ ஒத்துக்க வைக்கிறாங்க. ஆனா அவங்க அத எதுக்காக பண்றாங்க, பேங்க கொள்ளையடிச்சாங்களா அப்டிங்கிறத சொல்ற படம்.

படத்தோட ஹீரோ பிரசன்னா. கேரக்டருக்கு நல்ல பொருத்தம். நல்லா நடிச்சுருக்காரு. சிபிராஜ் நடிப்புல ஜீனியர் சத்யராஜ் மாதிரி இருக்காரு. அதுவே ஒரு மைனஸ். அவருக்கு சத்யராஜ் டப்பிங் கொடுத்த மாதிரி இருந்துது. மத்த யாரும் மனசுல நிக்குற மாதிரி பண்ணல.

டெக்னிக்கலா படம் நல்லாயிருக்கு. ஒளிப்பதிவு அருமை. எடிட்டிங்-கும் நல்லா பண்ணி இருந்தாங்க. செட்டெல்லாம் ரொம்ப அருமை. அப்புறம் கொள்ளை அடிக்க உபயோகிக்கும் டெக்னிக்கெல்லாம் சூப்பர். ஒரு ஆங்கில படம் பாத்த ஃபீல். ஆனா பின் பாதியில வர ட்விஸ்ட் எல்லாம் கூட இங்கிலிஷ் பட பாணியிலயே இருக்கு. ஜேம்ஸ் வசந்தன் அவர்களோட இசை-ல இந்த படத்தோட ‘கண்கள் இரண்டால்’ வந்து ‘நான் போகிறேன் மேலே மேலே’. நல்ல மெலோடி.

முதல் பாதி நகர்வதே தெரியல. ஆனா இரண்டாவது பாதியில பாட்டு போட்டு செம கடியேத்திட்டாங்க. நல்லாவே இல்ல. முதல் பட இயக்குனர் சக்திக்கு இது நல்ல ஆரம்பம் தான்.

நாணயம் - தமிழ் சினிமாவுக்கு புதுசு.

_______________________________________________________

தமிழ் படம்:

ஏற்கனவே இந்த படத்தோட ட்ரைலர பாத்து இருப்பீங்க-னு நம்புறேன். இல்லைன்னா நல்லா சூப்பரா இருக்கு-னு கேள்வியாவதுபட்ருப்பீங்க. நான் இந்த ட்ரைலர மட்டுமே பாத்து ரொம்ப நாள் சிரிச்சுட்டு இருந்தேன் :) இதுவும் தமிழ் சினிமா முதல் முறை படம். நம்ம சினிமா-வ நாமளே கலாய்க்கிறது.

[போஸ்டர கிளிக் பண்ணி கண்டிப்பா பாருங்க... இது ஒரு பெருங்காமெடி]

இந்த பத்தி-ல எப்பவுமே கதைய தான் எழுதுவேன். ஆனா இந்த படத்துல அதெல்லாம் இல்ல. கதையில்லாம கொஞ்ச நாளா சில படங்க எல்லாம் வருதே.. அத கலாய்க்கிறாங்களோ!!!! இருக்கும் இருக்கும்...

படத்தோட பெரிய பலம் அப்டி-னு பாத்தா.... டைரக்டர் அமுதன், ஹீரோ ‘மிர்ச்சி’ சிவா, மியூசிக் டைரக்டர் கண்ணன், அப்புறம் ஒளிப்பதிவாளர் நீரவ் ஷா. எனக்கு படத்த பாத்தவுடனே தோணுன விஷயம்... நல்ல வேள சந்தானத்த போடல அப்டிங்குறது தான். ஏன்னா, அவர் இருந்தா அதுவே ஒரு லொள்ளு சபா ஃபீல கொடுத்து இருக்கும். அப்புறம் அவருக்கு அண்டர் ப்ளே அவ்வளவா சூட்டாகாது.

சிவா, ஹீரோ கதாபாத்திரத்துக்கு கனகச்சிதம். எல்லா ஹீரோ மாதிரியும் செமயா இமிடேட் பண்றார். அதே மாதிரி பன்ச் அடிக்கும் போதெல்லாம் செம காமெடி போங்க. அவரோட ப்ரெண்ட்-அ வர மனோ பாலா, எம்.எஸ்.பாஸ்கர், வெண்ணிற ஆடை பண்ற லொள்ளுக்கு அளவே இல்ல. அவங்க ம்ச்சி, மச்சான் அப்டினு பேசும் போதே நமக்கு சிரிப்பா இருக்கு. ஹீரோயின் டெய்ஸியாம். நல்லா அழகா இருக்காங்க.

ஒளிப்பதவாளரா நீரவ் ஷா-வ போடும் போதே இந்த படத்துல அவங்களுக்கு இருக்குற சீரியஸ்னஸ பக்காவா காமிச்சுட்டாங்க. அவரும் அசராம அழகா படம் பிடிச்சு கொடுத்துருக்கார்.

மியூசிக் பத்தி சொல்லியே ஆகணும். எல்லா பாட்டும் அட்டகாசம். மெட்டும் சரி, பாடல் வரிகளும் சரி. அருமையோ அருமை. ‘பச்ச மஞ்ச’ பாட்டு சும்மா கலக்குது. அதே மாதிரி எனக்கு ரொம்ப புடிச்சது ‘ஒரு சூறாவளி கிளம்பியதே’. கலக்கல் வரிகள். மாஸ் ஹீரோக்கள் எல்லாம் நமக்கு இப்படி ஒரு பாட்டு சிக்கலயே-னு ஏங்க வச்சி இருக்கும்.

புது டைரக்டர் அமுதன் அதகளபடுத்திட்டார். தமிழ் சினிமா செண்டிமெண்ட்கள கலாய்க்கணும்-னு ஒரு சின்ன லைன வச்சிகிட்டு அருமையா ஒரு இரண்டரை மணி நேரம் நம்மள சிரிக்க வச்சி இருக்கார். அதுவும் பரத நாட்டியம் சீன் அப்பயெல்லாம் சிரிப்ப அடக்கவே முடியல. கலக்கலா எடுத்து இருக்காங்க. முடிஞ்ச வரைக்கும் எல்லா வழக்கங்களையும் கலாய்ச்சிட்டாங்க. இரண்டாவது பாதி முடியும் போது கொஞ்சம் போரடிக்குற மாதிரி இருந்துது. ரொம்ப சிரிச்சு, சிரிச்சு அப்டி ஆயிடுச்சு-னு நெனைக்கிறேன்.

தமிழ்படம் - சிரிக்க, இரசிக்க.

அசல் - விமர்சனம்

2010-02-06T02:03:00.007+05:30

ஏற்கனவே போன பதிவுல சொன்ன மாதிரி 1 வருஷம் கழிச்சு வந்துருக்குற அஜீத்தின் படம். நான் எதிர்பார்த்ததெல்லாம் சுமாரா இருக்கும் அப்டி-னு தான். எப்படி இருந்துது-னு பார்ப்போம்.

படத்துக்கு ஒரு 15 நிமிஷம் லேட்டா போயிட்டேன். சோ, மீதி படத்தோட விமர்சனம் தான் இது.

ஜீவானந்தத்துக்கு 3 பசங்க. முதல் ரெண்டு(விக்கி & சாம்) பேரு முதல் மனைவிக்கு பிறந்தவங்க. ஒரு பையன்(ஷிவா) ரெண்டாவது மனைவிக்கு பிறந்தவர். அவருக்கு மூணாவது பையன் மேல பாசம் அதிகம். ஆனா மத்த ரெண்டு பேரும் அவர அவங்க சகோதரனா ஏத்துக்க மறுக்குறாங்க. இறக்கும் போது சொத்து மொத்ததையும் ஷிவா பேர்ல அவங்க அப்பா எழுதிடுறாரு. இதனால ஷிவா மேல கோபத்த வச்சிகிட்டு, சொத்து மேல பாசத்த வச்சிகிட்டு போராடுற சகோதரர்களின் பாச போராட்டம் தான் கதை. இதுக்கு நடுவுல காதல், டூயட், காமெடி-னு நிறைய பழைய மசாலா.

படம் முழுக்க அஜீத், அஜீத், அஜீத் தான். நடிக்கிறதுக்கு பெரிய வாய்ப்பெல்லாம் இல்ல. ஆனாலும் அவர் வர்ற ஒவ்வோரு காட்சியும் அசத்தல்.அதற்கு அவரோட கெட்டப்பும் ஒரு முக்கிய காரணம். செம ஸ்டைலிஷ். அதுவும் விக்கிய கடத்திட்டு போன ஷெட்டி கூட அவர் அறைக்குள்ள போடுற சண்டை காட்சி ஹீரோயிஸத்தின் உச்சம். அடுத்து அவங்கள அடிச்சு துவம்சம் தான் பண்ண போறாரு தெரிஞ்சும் அந்த கதவ தெறந்து நிக்கிறது-ல இருந்து காலி பண்ற வரைக்கும் நம்மல சீட்டுலயே கட்டி போட்டு ஆர்வமா பார்க்க வைக்குறத என்ன-னு சொல்றது. அவர் ஸ்கிரீன் -ல இருக்கும் போது மத்தவங்க எல்லாம் ஒரு பொருட்டாவே தெரிய மாட்டிங்குறாங்க. அப்படி ஒரு ஸ்கிரீன் ப்ரசென்ஸ். அவரோட மிக குறைந்த வசனங்கள் அவரோட கேரக்டர்க்கு பொருத்தமா இருக்கு. ஆனா டபுள் ஆக்‌ஷன் ஏன்-னு தெரியல. அந்த அப்பா கேரக்டர வேற யாராவது பண்ணி இருக்கலாம்.

மத்த கேரக்டர்கள்-ல யாரும் தனியா தெரியுற அளவுக்கு இல்ல. சமீரா ரெட்டியும், பாவனாவும் ஒரு மசாலா படத்துக்கான ஹீரோயின் கேரக்டர நிரப்புறாங்க. சமீரா கவர்ச்சி-னா, பாவனா சோ-க்யூட். பாவனாக்கு ஸ்கோப்-னா ரெண்டு பாட்டு. ரெண்டுலயுமே நல்ல டான்ஸ்.

யூகி சேது கூட்டணியின் காமெடி சில இடங்களில் கல-கல. மற்ற இடங்களில் நம்மை சிரிக்க வைக்கவில்லை என்றாலும் கடுப்படைய வைக்கவில்லை.

வில்லன்கள். அப்படியே ஒரு பெரிய படையே இருக்காங்க. ஆனா அந்த மும்பை வில்லன் தான் டாப். கொஞ்ச நேரமே வந்தாலும் கலக்கல். மத்தவங்க எல்லாம் சும்மா டம்மி பீஸா, ஏதோ அஜீத் கிட்ட அடிவாங்க தான் படத்துல இருக்குற மாறி இருக்காங்க. அஜீத்தோட கேரக்டர்-ல அவ்ளோ மெனக்கெட்டவங்க கொஞ்சமாவது புத்திசாலி வில்லன்கள உருவாக்கி இருக்கலாம்.

பிரபுவ பத்தி சொல்ல மறந்துட்டனே.... அவரும் படத்துல இருக்கார்.

_______________________________________________________________

டெக்னிக்கலா படம் செம சூப்பர். பிராசாந்த்தோட கேமரா படத்துக்கு எவ்ளோ ரிச்னஸ் கொடுக்க முடியுமோ அவ்ளோ கொடுத்துருக்கு. பிரான்ஸ், மலேசியா போன்ற இடங்கள நல்லாவே படம் புடிச்சு இருக்காரு. நிறைய இண்டோர் ஷாட்களும் நல்லா இருந்துது. அடுத்து படத்தோட கொஞ்சம் வேகமான ஒட்டத்துக்கு காரணம் எடிட்டர் ஆண்டனி. அருமையான கத்தரிக்கோல் உபயோகிப்பு.

சண்டை காட்சிகள்-ல ஒரே அனல் பறக்குது. அதுவும் முதல் பாதியில வந்த ரெண்டு காட்சியுமே அருமை. பாடல்களுக்கான நடன அமைப்பும் நல்லாவே இருந்துது. ‘டோட்டடொயிங்’ பாடல் பார்க்க மிக அருமை. ‘துஷ்யந்தா’ பாடலையும் இரசித்தேன்.

பரத்வாஜ் ஏன் இவ்ளோ சொதப்புறார்-னு தெரியல. பாட்டு எல்லாம் சுமார் ரகம் தான் . ஆனா கேட்டு கேட்டு எனக்கு புடிச்ச மாதிரி ஒரு பிரமை உண்டாயிடுச்சு. ஆனா பின்னனி இசைக்கு நான் என்ன பண்ண முடியும். ஜேம்ஸ் பாண்ட் மியூசிக்க உபயோகிக்கிறாரு. இல்லைனா ஏதாவதொரு இன்ஸ்ட்ருமெண்ட எடுத்து ஹைபிட்சு-ல அடிச்சு விடுறாரு.

படத்துக்கு கதை, திரைக்கதை, வசனம் - சரண், யூகிசேது. அஜீத். படத்தோட மேக்கிங்-ல இவ்ளோ கவனம் செலுத்துன இவங்க கொஞ்சம் கதை, திரைக்கதைல கவனம் செலுத்தி இருக்கலாம். படம் முழுக்க திரைக்கதைய நம்பி இல்லாம அஜீத்த நம்பியே ஒடுது. அதுவும் கடைசி 15 நிமிஷம் எல்லாம் மரண கடி. கொஞ்சம் ஹூமர் சென்ஸோட யோசிச்சோம்-னா நல்ல காமெடி.

வழக்கம் போல அஜீத்தோட உழைப்பெல்லாம் கதையில்லா ஒரு படத்துக்கு போயிருக்கு. மத்த படங்கள்-ல இருந்து இது எங்க வித்தியாசபடுது-னா இந்த படத்த மொக்க-னு சொல்லி ஒதுக்கி வைக்க முடியாது. ரசிக்க வைக்குற காட்சிகள் கொஞ்சம் இருக்கு.

படத்துல அஜீத் எந்த பஞ்ச் டயலாக்கும் இல்ல. ஆனா மத்தவங்க தான் அவரோட புராணத்த பாடிட்டே இருக்காங்க. தல ரசிகன் எனக்கு புடிச்சி இருந்துது. மத்தவங்களுக்கு எப்படி-னு தெரியல.

அசல் - அஜீத் ரசிகர்களுக்கான விருந்து, மற்றவர்கள் ஹீரோயிஸத்தை ரசிப்பீர்களானால் கண்டிப்பாக பார்க்கலாம்.

_______________________________________________________________

பி.கு: தமிழ் படத்தையும், நாணயத்தையும் பாத்தாச்சு. அதற்கான விமர்சனங்கள் அடுத்து வரும் பதிவில்.

2010-ல் நான் எதிர்ப்பார்ப்பவை

2010-01-24T00:57:00.011+05:30

2010-ம் வந்தாச்சு... படங்க கூட பொங்கல்-ல இருந்து ஜோரா வர ஆரம்பிச்சுடுச்சு. இந்த வருஷத்துல நான் என்னன்ன படங்கள எதிர்பாக்குறேன்னு சும்மா ஒரு லிஸ்ட்.

ஆயிரத்தில் ஒருவன், போர்க்களம் எல்லாம் லிஸ்ட்-ல இருந்துது. ஆனா பொங்கலுக்கு ரிலீஸ் ஆயிடுச்சு. மத்த படங்கள பார்ப்போம்.

கோவா:

ஏற்கனவே சென்னை-600028 மற்றும் சரோஜா-வுல ஹிட்டடுச்ச கூட்டணியான வெங்கட் பிரபு, பிரேம்ஜி மற்றும் யுவன் கூட்டணி திரும்ப வர்றாங்க. சரோஜா-வுல சும்மா ஒரு சைடு ரோல் செஞ்ச ஜெய் இதுல ஒரு மெயின் கேரக்டர். சினேகா கிளாமரா நடிச்சு இருக்காங்களாம் :) :) அப்புறம் இன்னொரு ஹீரோயின் பியா. யாரு இந்த பியா-னு தலைய பிச்சுக்காதீங்க. பொய் சொல்ல போறோம், ஏகன் - ல நடிச்சவங்க.

பாட்டு கேட்டேன். ‘கோவா’ பாட்டு மட்டும் தான் எனக்கு புடிச்சிருக்கு. போக போக புடிக்கும்-னு நெனைக்கிறேன். படம் இந்த மாசமே ரிலீஸ்-னு போட்டுட்டாங்க. ஜனவரி 29 - ல ரிலீஸ் ஆகும்.. பார்ப்போம்.

தமிழ் படம்:

தமிழ் சினிமா வரலாற்றுல முதல் முறையா தமிழ் சினிமா சம்பிராதாயங்கள கலாய்த்து ஒரு படம். ட்ரையிலர் சும்மா அதுருது. மேல ஸ்டில்-ல பாத்தீங்கள்ல. சும்மா 80-களின் ராமராஜன திருப்பி கொண்டுவந்துட்டாங்கல. எனக்கு என்ன பயம்ன்னா இந்த போஸ்டர பாத்து தனக்கு மார்க்கேட் இருக்கு-னு ராமராஜன் நெனச்சு அடுத்த படத்துல நடிச்சுர போறாரோ-னு தான்.

பாட்டெல்லாம் சும்மா கலக்கல். அதுவும் ஒரு பாட்டு வெறும் ‘ஒமகசீயா’, ‘லாலாக்கு டோல் டப்பிம்மா’, ‘டைலாமோ’ அப்பிடி-னு வார்த்தைகள வச்சிகிட்டு மெலோடி. கேக்க நல்லாவும் இருக்கு, சிரிப்பாவும் இருக்கு. ‘ஒரு சுறாவளி’ பாட்டு எந்த மாஸ் ஹீரோவுக்கு அப்டின்னாலும் சூட் ஆகி இருக்கும். ஆனா இங்க என்ன காமெடி பண்ண போறாங்க-னு தெரியல. இந்த படமும் ஜனவரி 29 தான் ரீலிஸ்.

அசல்:

தல படத்த நானே எதிர்பார்க்கல-னா யார் எதிர்பார்ப்பாங்க. அதுவும் ஒரு வருஷமா படமே வராம இருந்ததுக்கு ஏதோ ஒரு படம் அவர் நடிச்சு வந்தா போதும், அப்டிங்குற அளவுக்கு ஆயிடுச்சு. யூகி சேது கதை, திரைக்கதை அப்டிங்குறதுனால எனக்கு கொஞ்சம் நம்பிக்கை.

பாட்டெல்லாம் சுமாரா தான் இருந்துது. ஆனா கேட்டு கேட்டு புடிச்சு போச்சு. அஜித்-சரண் காம்பினேஷன் - ல இது நாலாவது படம். இதுவரைக்கும் மொக்க வாங்காத கூட்டணி. இப்ப என்ன பண்றாங்கனு பாப்போம். படம் பிப்ரவரி 5-ம் தேதி ரீலிஸ்.

அங்காடி தெரு:

‘வெயில்’ படத்துக்கு பிறகு வசந்த பாலனோட அடுத்த படம். எப்ப ரீலிஸ் ஆகும்-னு தெரியாத ஸ்டேஜ்-ல இருக்கு. பாட்டேல்லாம் அருமையா இருக்கு. படத்த சீக்கிரம் ரீலிஸ் பண்ணா நல்லா இருக்கும்.

இரும்புக்கோட்டை முரட்டு சிங்கம்:

கிட்டதிட்ட முப்பது வருஷம் கழிச்சு ‘மன்னர்’ கால படமான ‘இம்சை அரசன் 23-ம் புலிகேசி’ வந்த போது ஹிட்டோ ஹிட். இப்போ அதே சிம்புதேவன் 30 வருஷம் கழிச்சு தமிழ்-ல ஒரு கெளபாய் படம் எடுக்க வருது. திரும்ப நம்மல சிரிப்பலைல மூழ்க வைப்பாரா-னு பார்ப்போம்.

பாட்டு எதையும் நான் கேக்கல. என்னவோ கேக்கணும்-னு தோணவே இல்ல. பொங்கலுக்கு வருதுனு சொன்னாங்க. ஆனா வரல. அடுத்த மாசம் வரும்-னு நினைக்கிறேன்.

ஆடுகளம்:

பொல்லாதவன் படத்தோட வெற்றி கூட்டணியான தனுஷ் - வெற்றிமாறன் திரும்ப இணைந்து இருக்காங்க. பொல்லாதவன் செம அட்டகாசமா இருந்துது. அதே மாதிரி இந்த படமும் இருக்கும்-னு நம்புறேன்.

செல்வா - விக்ரம் படம்:

படத்தோட டைட்டில் என்ன-னு தெரியல. செல்வாவோட அடுத்த படம் அப்டின்னும் போதே எதிர்பார்ப்பு எகுறுது.

அடுத்த ரெண்டு படமும் இந்தியாவின் பிரம்மாண்ட டைரக்டர்களோடது.

ராவணன்:

மனுஷன் அப்படி என்ன தான் எடுக்குறாரு-னு தெரியல. ஸ்டில்ஸ் கூட இன்னும் வெளிய வரல. என்ன தான் எனக்கு சமீபத்திய மணிரத்னம் படங்கள் திருப்தி தரல அப்டின்னாலும் அவரோட உழைப்புக்கே பார்க்க வேண்டி இருக்கு. ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசை வேற.

படம் மே ரீலிஸ் அப்டினு சொல்றாங்க. வந்தா சரி.

எந்திரன்:

சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினியோட அடுத்த படம், தமிழ்-ல பெரிய பட்ஜெட் அப்புறம் ஷங்கரோட கனவு படம்-னு பல எதிர்பார்ப்புகள தாங்கிட்டு இருக்கு. எல்லாரோட எதிர்பார்ப்பையும் நிறைவேத்துமா-னு தெரியல. இந்த படத்துக்கு ரஜினி இல்லாம வேற யாரையாவது ஹீரோவா போட்டு இருக்கலாம்-னு எனக்கு தோணுச்சு. ஏன்னா இது ரஜினி படமாவும் இல்லாம, ஷங்கர் படமாவும் இல்லாம போக நிறைய வாய்ப்பிருக்கு. எனக்கு இந்த படம் ஷங்கர் படமா இருக்கணும்-னு ஆசை.

படம் தீபாவளி ரீலிஸ்-னு சொல்றாங்க. அப்படி வந்தா இந்த ஒரு படம் மட்டும் தான் வரும்-னு நெனைக்கிறேன்.

ஆயிரத்தில் ஒருவன் - விமர்சனம்

2010-01-17T11:55:00.002+05:30

2 வருஷமா ப்ரோடக்‌ஷன் - ல இருந்து, ரசிகர்கள் மத்தியில பலத்த எதிர்ப்பார்ப்ப கிளப்பி இருந்த இந்த படம் ஒரு வழியா இந்த பொங்கலுக்கு ரிலீஸ் ஆயிடுச்சி. படத்தோட ட்ரெயிலர பாத்த பிறகு இந்த படத்த போயி பாக்க வேணாம்-னு தான் -னு நெனச்சென். ஆனா நான் மிகவும் எதிர்ப்பார்த்த ‘தமிழ்படம்’ வராததுனாலயும், செல்வராகவன் அப்டிங்குற ஒரு சிறந்த இயக்குநருக்காகவும் பாக்கலாம்-னு தோணுச்சு. கிளம்பிட்டேன்.

கதை:

கி.பி.1279-ல கதை தொடங்குது. கடைசி சோழ மன்னன் பண்டியர்களால் தோற்கடிக்கபட்டு தஞ்சையை விட்டு விரட்டப்படுகிறார்கள். அப்போது சோழ இளவரசர் , மற்ற அனைவரும் தப்பிக்கும் போது பாண்டியர்களின் குல தெய்வ சிலையையும் எடுத்து சென்றுவிடுகின்றனர். அவர்கள் எங்கே சென்றார்கள் பாண்டியர்கள் எவ்வளவு தேடிப் பார்த்தும் கிடைக்கவில்லை.

இப்போ தற்காலத்துல, பல தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் அந்த சிலைய தேடி கிளம்புறாங்க. ஆனா எல்லாருமே மர்மமான முறையில இறந்து போறாங்க. அதுல, ஆண்ட்ரியாவோட அப்பா பிரதாப் போத்தனும் ஒருத்தர். அடுத்து ஒரு டீமா அங்க இருக்குற மர்ம்மத்த கண்டுபிடிக்க கிளம்புறாங்க. அதுல ரீமா சென், போத்தனோட பொண்ணு ஆண்ட்ரியா, ஒரு இராணுவ படை அழகம் பெருமாள் தலைமையில் அப்புறம், கார்த்திக் மற்றும் அவர் நண்பர்கள் இவங்களுக்கு உதவி செய்ய இருக்காங்க.

இவங்க இப்படி போகும் போது ஏற்படும் தடைகள், பயணிக்கும் பாதைகள், சிலையை கண்டுபிடித்தார்களா, அதன்பின் இருக்கும் மர்மங்கள் தான் படத்தோட மீதி கதை.

நடிப்பு:

படத்துல ஹீரோ அப்டின்னு யாரும் கிடையாது. வலிமையான கதாபாத்திரம் அப்டி-னு பாத்த முதல்ல ரீமா சென் தான். தனக்கு கிடச்ச வாய்ப்ப சரியா பயன்படுத்திட்டு இருக்காங்க. நல்ல ஆக்ரோஷமான நடிப்பு. ஆனா அவங்க சுத்தமான தமிழுக்கு சரியா வாயசைச்சாலும், எனக்கு நெருடலாக இருந்தது. ஆனா இந்த அளவுக்கு கச்சிதமான உதட்டசைவுக்கே அவரையும், அவரிடம் வேலை வாங்கிய செல்வாவையும் பாராட்டலாம்.

அடுத்து கார்த்திக்கும், பார்த்திபனுக்கும் வலிமையான கதாப்பாத்திரங்கள். கார்த்திக்கிற்கு ஒரு சென்னை குப்பத்தில் வாழும் ஒரு இளைஞனின் வேடம். ஆங்காங்கே அவர் சொல்லும் ஒன் - லைனர்கள் அருமை. அவருக்கு அதிக சிரமம் இல்லை. பார்த்திபன் மன்னனாக வருகிறார். தன்னுடைய இயலாமையும், மக்கள் துன்பப்படும் போதும் சிறப்பாக செய்து இருக்கிறார். மற்றபடி அவருடைய நடிப்பு திறமைக்கு சவால்விடும் பாத்திரம் இல்லை.

ஆண்ட்ரியவிற்கு முதல் பாதியில் இருக்கும் முக்கியத்துவம், அடுத்த பாதியில் புஸ் ஆகிறது. மற்ற அனைவரும் வந்து போகிறார்கள். முக்கிய விஷயம் என்னவெனில் இவ்வள்வு துணை நடிகர்களை எந்த படத்திலும் சமீபத்தில் பார்த்ததில்லை.

தொழில்நுட்ப வல்லுனர்கள்:

படத்தில் பாதி இடங்களில் கம்ப்யூட்டர் கிராபிக்ஸ் உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளது. உலக தரத்திற்கு இல்லா விட்டாலும், பார்த்து இரசிக்கும்படியாகவே இருந்தது. முதல் முறையாக தமிழில் பேண்டஸி படம் என்பதால் சிறிது தடுமாறி இருக்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

ஒளிப்பதிவு ராம்ஜி, சிறப்பாக செய்துள்ளார். படத்தின் முதல் பாதியில் பிரம்மாண்டத்தை கண்ணில் நிறுத்துகிறார். அதுவும் அவர்கள் கப்பலில் பயணப்பட்டு, பின்பு வியட்னாம் காடுகளிலும், பாலைவனத்திலும் பயணப்படும் இடங்களிலும் விளையாடி இருக்கிறார்.

கலை இயக்குனர் சந்தானம். சும்மா செட்டுகளை அனாயாசாமாக அடுக்கியுள்ளார். ஆனால் செட் என்று நம்புவதற்கு தான் கஷ்டமாக உள்ளது. அவ்வளவு தத்ரூபம். அதுவும் இரண்டாவது பாதியில் ஒரு முழு கற்கோட்டை போன்ற ஒரு செட்டை எழுப்பி பிரம்மிக்க வைத்துள்ளார். முன்பாதியிலும் அவருடைய உழைப்பு இருந்திருக்கும். ஆனால் எனக்கு தான் எது இயற்கை, எது செயற்கை என தெரியவில்லை.

இசை:

ஜி.வி.பிரகாஷ் குமார். எனக்கு பிடித்த பாடல்கள்: ‘ஒ ஈசா’, ‘உன் மேல ஆச தான்’, ‘நெல்லாடிய’. இதில் ஒ ஈசா அப்புறம் நெல்லாடிய பாடல்கள எப்படி படமாக்க போறாங்க-னு யோசிச்சுட்டு இருந்தேன். ஆனா கலக்கிட்டாங்க. அதுவும் ஓ ஈசா ஒரு ஆல்பம் சாங் மாதிரி இருந்துது. நெல்லாடிய பாடல் அருமையான சிட்சுவேஷன் பாட்டு. ரொம்ப நாள் கழிச்சு படத்துக்கு சம்பந்தமா ஒரு பாட்டு வந்துருக்கு. அப்புறம் இப்ப கேக்க கேக்க ‘celebration of life' புடிக்குது. அது படத்தில் வரும் இடமும் அருமை. ஆனா ‘உன் மேல ஆச தான்’ பாடல் வரும் இடமும், படமாக்கிய விதமும் சரியில்லை.

ஆனால் பின்னனி இசை சுமார் தான். படத்தின் காட்சிக்கும் இசைக்கும் சில இடங்களில் பொருந்தல.

இயக்கம்:

செல்வராகவன்.

தலைவா, இந்த மாதிரி ஒரு படத்த தமிழ்-ல பாத்ததே இல்ல. அதுக்கே ஒரு சல்யூட்.

பேண்டஸி படங்கள தமிழ்-ல எடுக்க ஒரு மன தைரியம் வேணும். மக்கள் ஏத்துக்குவாங்களா அப்டிங்குற ஒரு பயம் இருக்கு. ஆனா, செல்வா துணிஞ்சு களமிறங்கி ஆடியிருக்காரு. அதுவும் முதல் பாதி பறக்குது. இந்த ஏழு கடல், ஏழு மலை அப்டிங்குற கான்சப்ட்ட வச்சிகிட்டு கலக்கிட்டாரு. படத்துல இண்ட்ரவல் விடும் போது ஒரே கைதட்டல்.

இரண்டாவது பாதியில் படத்தின் வேகம் பாதியாக குறைகிறது. ஆனால் காட்சியமைப்பு பிரமிக்க வைக்கிறது. சோழ மன்னனான பார்த்திபனின் அறிமுகம் அருமை, அதே மாதிரி ரீமா சென்னுக்கும், பார்த்திபனுக்கும் நடக்கும் மோதல் காட்சிகள் அருமை. ஆனால் போர் காட்சிகள் என்னை அவ்வளவாக கவரவில்லை. அதே போல நீண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ட கிளேடியேட்டர் படசாயல் காட்சி படத்தின் வேகத்துக்கு தடை. கடைசி 45 நிமிட படத்தை இன்னும் சிறப்பாக எடிட் செய்து இருக்கலாம் என்று தோன்றியது. திரைக்கதையையும் சிறிது கவனித்து இருக்கலாம்.

படத்தை பார்த்து முடிக்கும் போது ‘நன்கு தொடங்க பட்ட செயல் பாதியில் முடிந்தாற் போல’ அப்டிங்குற பழமொழி தான் ஞாபகம் வந்துது. படத்தை பற்றி சில குறைகள் சொன்னாலும் செல்வராகவனின் உழைப்பை நிச்சயம் குறை சொல்ல முடியாது. தமிழ் திரையுலகத்திற்கு அவர் வேறோரு பாதையை காட்டியுள்ளார். எப்படி பயணம் இருக்கும் என தெரியவில்லை.

படத்தின் தயாரிப்பாளரும் நிச்சயம் பாராட்டப் பட வேண்டியவர். 32 கோடிகள் செலவு செய்திருக்கிறார் ஒரு நல்ல படைப்புக்காக.

ஆயிரத்தில் ஒருவன் - புதியவன், மாறுப்பட்டவன், ஆதரிக்கப்பட வேண்டியவன், ஆனால் முழுமையானவன் அல்ல.

______________________________________________________________

சில மாற்று கருத்துக்கள்:

ஒரு படம் ஒருவருக்கு பிடித்து போவதும், பிடிக்காமல் போவதும் அவரவர் இரசனைக்கு உட்பட்ட ஒரு விஷயம். ஆனால் அதற்கு இருக்கும் காரணங்களும் முக்கியம். நான் இந்த படத்துக்கான சில எதிர் கருத்துகளை படித்தேன். குற்றசாட்டு என்று கூட சொல்லலாம். அவை நியாயமற்றவை என நான் கருதுகிறேன். அவை:

1. குடும்பத்தோடு உட்கார்ந்து பார்க்க முடியவில்லை.

படத்துக்கு A சர்டிபிகேட் கொடுத்தாகிவிட்டது. அதன் பிறகு படத்தை குடும்பத்தோடு பார்ப்பதா வேண்டாமா என்பது அவரவர் விருப்பம். இயக்குனர் பேண்டஸி படம் என்று சொன்னாரே ஒழிய, குடும்பத்தோடு பார்க்க முடியும் என்று சொல்லவில்லை. அப்படி குடும்பத்தோடு பார்க்க வேண்டுமெனில் வெற்றிகரமாக ஓடும் சன் பிக்சர்ஸின் வேட்டைகாரனை சென்று பார்க்கலாமே???

2. அந்த குழந்தையோடு வரும் பெண் காட்சியை ஏதோ ஒரு ‘பிட்டு’ பட ரேஞ்சுக்கு பேசுவது.

அந்த காட்சி அங்கு வாழும் மக்களின் வறுமையையும், உணவு பற்றாகுறையையும் சொல்கிறது. அதை புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

3. அதிகபட்ச வன்முறை.

போர் காட்சிகளை காட்டும் போது அன்பையா காட்ட முடியும்???? போருக்கு காரணமே பகை தான்.

4. மொழி புரியவில்லை.

தமிழில் எடுத்தாலும் புரியவில்லை என்று சொன்னால் என்னவென்று சொல்வது. இப்போது சப்-டைடில் போடுகிறார்களாம். சந்தோஷமா???

இன்னும் சில விஷயங்கள் இருக்கின்றன.. ஆனால் இங்குடன் என் புலம்பலை நிறுத்துகிறேன்.

பி.கு: கடைசி மூணு பொங்கலுக்குமே மொக்கை படங்களா(ஆழ்வார், பீமா, படிக்காதவன்) பாத்து நொந்து போயிருந்தேன். இந்த வாட்டி தான் கொஞ்சம் நிம்மதியா இருக்கு.

ரேனிகுண்டா - விமர்சனம்

2009-12-06T23:01:00.009+05:30

கடைசியா நடந்த பதிவர் சந்திப்பின் போது கேபிள் அண்ணா இந்த படம் சூப்பரா வந்திருக்குனு சொன்னார். அதனால எல்லாரும் புதுமுகங்களா இருந்தாலும் கொஞ்சம் எதிர்ப்பார்ப்போட தான் போனேன்.

நடிப்பு:

ஹீரோ அப்டின்னுயெல்லாம் இந்த படத்துல யாரும் இல்ல. சக்தியா வர ஜானி அப்புறம் அவன் ஜெயில்ல சந்திக்கிற நாலு பேரு(டப்பா, பாண்டு, மைக்கேல், மாரி) எல்லாருமே கிட்டதிட்ட ஒரே அளவு தான். இதுல டப்பாவுக்கும் ஜானிக்கும் நடிக்க நல்ல வாய்ப்பு. பயன்படுத்திகிட்டு இருக்காங்க. ஜானி ஆரம்பத்துல அம்மா அப்பா கிட்ட இருக்கும் போது ஒரு மாதிரியான நடிப்பையும், காதல் காட்சியில கொஞ்சம் வித்தியாசமாவும், இறுதிகாட்சி-ல எல்லாத்துக்கும் சேர்த்து அனல் பறக்குற ஒரு நடிப்ப வழங்கி இருக்காரு.

ஆனா கைதட்டல அள்ளுறது டப்பா தான். இருக்குறதே 4 அடி அப்டின்னாலும் பேசுற பேச்செல்லாம் உலக தனக்கு கீழ தான் அப்டிங்குற மாதிரி பேசி சலம்புறாரு. ‘ஆல் டீம் ஒர்க்’ அப்டினு ஜெயில்-ல சேட்டு கிட்ட பெருமையா சொல்லும் போதும், ‘விடுறா சின்ன பையன் தானே’ அப்டினு ஜானிய பாத்து சொல்லும் போதும், காதல் வந்தவுடனே கூலிங் கிளாசும், காதுல கம்மலும் மாட்டிகிட்டு காதல் பார்வை பார்க்கும் போதும் கலக்குறாரு.

மத்தவங்கள்-ல பாண்டு ரசிக்க வைக்கிறாரு. அதுவும் ஜானிய அடிக்க ஒரு போலீஸ்காரர் போகும் போது ‘இதுக்கு மேல அவன ஒரு அடி அடிச்சாலும் உன் குடும்பத்தையே அழிச்சிருவேன்’ அப்டி-னு சொல்லும் போது வெடிக்கிறார். பல இடங்கள் மனசுல நிக்கிற மாதிரியான காட்சிகள். மத்த ரெண்டு பேருக்கும் சொல்லிக்குற மாதிரியான காட்சிகள் இல்லைனாலும் மனசுல நிக்கிறாங்க.

ஹீரோயினா வர்ற பொண்ணு ரொம்ப க்யூட்டா அழகா நடிச்சிருக்கு. அதே மாதிரி கண்ணாடி போட்டுட்டு வர்ற பொண்ணும். ஹீரோயினோட அக்கா மாமாவா வர்றவங்களும் நல்லா நடிச்சு இருக்காங்க.

ஒளிப்பதிவு & எடிட்டிங்:

படத்தோட இரு தூண்கள். படத்தின் தடாலடி வேகத்திற்கு ஏற்றவாறு சக்தி படம் பிடித்து கொடுத்தால் அதை அழகாக விறுவிறுப்பு குறையாமல் வெட்டி இருக்கிறார் ஆண்டணி. எந்த ஒரு காட்சியையுமே குறைசொல்ல முடியா வண்ணம் சக்தி ஒளிப்பதிவு செய்திருக்கிறார். அந்த சிறிய சந்துகளில் சென்று அழகாக படம் பிடிப்பதாகட்டும், ஆக்‌ஷன் காட்சிகளில் அனல் பறப்பதாகட்டும் பட்டையை கிளப்பி இருக்கிறார்.

இசை:

எல்லா பாட்டையுமே முதல் வாட்டியா படத்துல தான் கேட்டேன். அதனால எதுவும் இப்போ நினைவுல இல்ல. பின்னனி இசை ஒ.கே. இன்னும் கொஞ்சம் நல்லா செஞ்சு இருக்கலாம்-னு தோணுச்சு.

இயக்கம்:

பன்னீர்செல்வம். புதுமுக இயக்குநராம். சொன்னால் தான் தெரியுங்குற அளவுக்கு படம் முழுக்க பெர்பெக்‌ஷன். கத்தி எடுத்தவன் கத்தியால தான் சாவான் அப்டிங்குற பழமொழிக்கு எடுத்துகாட்டா அடுக்கடுக்கா வந்துட்டு இருக்குற படங்கள்-ல இதுவும் ஒண்ணு-னு நெனச்சா, கூட்டத்துல இருந்து இந்த படத்த தனிச்சு காட்டுறது இந்த படத்தோட மேக்கிங். பிரிச்சு இருக்கார். படம் முழுக்க அவரோட உழைப்பு தெரியுது. புதுமுகங்கள் கிட்ட இருந்து நடிப்ப வாங்கி இருக்குறதுலயே அவரோட திறமை தெரியுது.

பல விஷயங்கள் நல்லா செஞ்ச அவர் ஸ்கிரிப்ட்லயும் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தி இருக்கலாம். படம் பல படங்கள் சென்ற பாதையிலேயே போகுது. இடங்கள் மட்டும் வேற. கிளைமாக்ஸையும் யூகிக்க முடிஞ்சிடுது. மத்தபடி டிஸ்டிங்க்‌ஷன் -ல தேறுவார்.

ரேனிகுண்டா - பழைய மசாலா, புது ருசி.

யோகி - விமர்சனம்

2009-11-29T00:35:00.009+05:30

பருத்தி வீரனுக்கு பிறகான அமீரின் படம் என்பதால் மிகவும் எதிர்ப்பார்ப்புடன் சென்றேன். கிட்டதிட்ட ஒரு முழுமையான படமாக பருத்தி வீரன் அமைந்திருந்தது. அதில் மதுரை கிராமத்து மண்ணின் மைந்தர்களை பதிவு செய்த அவர் இந்த படத்தில் சென்னையிலுள்ள சேரிகளை கதைக்களமாக எடுத்து கொண்டுள்ளார். அதே போன்றதொரு ஒரு மிரட்டலை ஏற்படுத்தியுள்ளாரா??? பார்ப்போம்.

கதை:

கூலிக்கு கொலை செய்பவனாக யோகி. அவனுக்கு கீழ் மூன்று பேர். எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாதவனாகவும் பணத்திற்க்காக எதையும் செய்பவனாக இருக்கின்றான். ஒரு நாள் இரவு ஒரு ஹோட்டலில் கொள்ளையடிக்க செல்கின்றனர். அங்கு கொள்ளையடித்துவிட்டு திரும்பும் போது யோகி ஒரு காரில் ஏறி தப்பிக்கிறான். காரை விட்டு இறங்கும் சமயம் அந்த காரில் ஒரு குழந்தையை காண்கிறான். அதை தன்னுடன் எடுத்து செல்கிறான். தானே வள்ர்கவும் விரும்பி தன்னுடனே வைத்து கொள்கிறான்.

இந்த கொலை கொள்ளை சம்பவங்கள் எல்லை மீறி போவதால் அந்த ஏரியாவின் பெரிய தாதாவான திருநா-வை போலீஸ் அணுகுகிறது. மறுபுறம் குழந்தையை காணவில்லை என அதன் அம்மா பரிதவிக்க அவளது கணவனோ அதை எப்ப்டியாவது கொன்றுவிட திட்டமிடுகிறான். அதன் பிறகு, யோகி பிடிப்பட்டானா, குழந்தை தாயுடன் இணைந்ததா என்று கிளைமாக்ஸில் காட்டுகிறார்கள்.

நடிப்பு:

அமீர் ஹீரோவாக நடிக்கும் முதல் படம். முகத்தை சீரியாஸாக வைத்து கொண்டு அவ்வப்போது அதே டோனிலியே அனைத்து வசனங்களையும் உச்சரிக்கும் ரெளடி வேடம். உடம்பையெல்லாம் முறுக்கேற்றி கொஞ்சம் நன்றாகவே செய்திருக்கிறார். கிளைமாக்ஸில் சிறிது கத்துகிறார். அப்போது அவரையும் மீறி சசிக்குமார் தான் எனக்கு வெளிப்பட்டார். ஊர்ல எல்லாரும் அப்டி தான் போல. அடுத்து குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டிய கேரக்டர் அந்த குழந்தை தான். அழகாக இருந்தது. சில போலீஸ்கள், பல ரெளடிகள் தங்களது பணிகளை செவ்வனே செய்கின்றனர்.

கதாநாயகி மதுமிதாவிற்கு கொஞ்சம் வித்தியாசமான வேடம். வழக்கம் போல நன்றாகவே செய்து இருக்கிறார். அமீரை பார்த்து பயப்படும் போதும் சரி, பின்பு புரிந்து கொண்டு அன்பாக நடந்து கொள்ளும் போதும் நல்ல வித்தியாசத்தை காட்டி இருக்கிறார்.

ப்ளாஷ்பேக்கில் வரும் யோகியின் அப்பாவின் நடிப்பும் அபாரம். அவர் அவர் குடும்பத்தில் இருக்கிம் ஒவ்வொருவரையும் அடிக்கும் போதும் ஏதோ நம்மயே அடித்து வெளுப்பதை போல் உள்ளது. ஒரு வெறுப்பு ஏற்படுகிறது அவர் மேல். அதனால் அவர் பெற்றது வெற்றியே.

இசை:

யுவனின் இசையில் பாடல்களை கேட்டேன். ஆனால் பெரிய அளவில் என்னை ஈர்க்கவில்லை. ‘சீர் மேவும் கூவத்திலே’ மட்டும் ஒகே-வான ஒரு நம்பர். பின்னனி இசை நன்றாக இருந்தது. ஆனால் தொடர்ந்து ஒரே இசை தான் பின்புலத்தில் ஒலித்து கொண்டிருந்தது. சண்டை காட்சிகளில் அதிரடியாக இருந்தது.

ஒளிப்பதிவு:

ஆர்.பி.குருதேவ். படத்தின் மிக பெரிய பலம். படத்திற்கான டோனை அற்புதமாக செட் செய்து சந்து, பொந்துகளில் பாய்ந்து ஒடுகிறது. இரவு காட்சிகளில் மிளிர்கிறது. சண்டைக் காட்சிகளில் நன்றாக சுழன்றுள்ளது.

எடிட்டிங்:

ராம் சுதர்ஸன். இந்த படத்தையும் 150 நிமிடங்கள் தியட்டரில் உட்கார்ந்து பார்க்க முடிகிறதென்றால் இவர் தான் காரணம். கொடுத்த பிட்டு பிட்டு காட்சி காட்சிகளை கொண்டு இவரே படத்தை கொண்டு வந்திருப்பார் போல. முதல் பாதியில் கதை நகர மாட்டேன் என்கிற போது, இவரது எடிட்டிங் தான் படத்தை நகர்த்துகிறது.

கதை.தி.கதை,இயக்கம்:

சுப்ரமணிய சிவா & அமீர். என்ன தான் சிவா இயக்கி இருந்தாலும் எனக்கென்னமோ இது அமீரின் படமாக தான் தெரிந்தது. அமீர் தான் கதை, திரைக்கதை, வசனம் ஆகியவற்றை எழுதியுள்ளார். இப்படி நான் கருதினாலும் கதை என்ற ஒன்று இல்லாமல் இருப்பது போன்று தான் தோன்றியது. படத்தை எவ்வளவோ விறுவிறுப்பாக நகர்த்த வாய்ப்பிருந்தும் படம் எங்கும் செல்லாமல் பாறையை போல அங்கேயே நிற்கிறது. இடைவேளையின் போது கதை எப்பாதையில் செல்கிறது என்று தெரியாமல் படம் பார்க்கும் அனைவரும் விழிக்கின்றனர். இடைவேளைக்கு பிறகாவது நகரும் எனப் பார்த்தால் பின்னாடி நகர்ந்து யோகியின் செயல்களுக்கு நியாயம் கற்பிக்கிறார்கள்.

வசனங்கள் ஆங்காங்கே பளிச். காட்சிகளும் ஆங்காங்கே பளிச். ஆனால் படம் டல்லடிப்பதால் அவையாவும் அடிபட்டு போகின்றது. கிளைமாக்ஸ் அமீர் தான் யோசித்தாரா என்பது எனக்கு புரியவில்லை. அவ்வளவு மோசமாக இருந்தது. படத்தை எடுப்பதற்கான எடுத்த சிரத்தையை திரைக்கதையிலும் காண்பித்திருந்தால் யோகி தப்பித்திருப்பான்.

யோகி - பொறுமையை சோதிப்பவன்.

டிஸ்கி: இந்த படத்தின் முன்பதிவு படுமோசமாக இருந்தது. என்னடா மக்கள் அமீர் போன்றதோரு கலைஞனுக்கு அங்கீகாரம் வழங்கவில்லை என தோன்றியது. ஆனால் படம் முற்றிலும் என்னை ஏமாற்றிவிட்டது.

தீபாவளி கொண்டாட்டம்

2009-11-22T19:24:00.007+05:30

நம்ம வானவில் கார்த்திக் சிறிது காலத்துக்கு முன் என்னை தீபாவளி சம்பந்தமான டேக்-கில் கோர்த்துவிட்டார். நான் என்னோட சோம்பேறிதனத்துனால கொஞ்சம் லேட்டா பண்றேன்...

கா.கியும், சாமியும் கோவிச்சிக்க வேணாம். நீங்க ரெண்டு பேர் கொடுத்த ‘டேக்’கையும் இந்த மாசத்துக்குள்ள முடிச்சிடறேன்.

உங்க‌ளைப் ப‌ற்றி சிறு குறிப்பு?

என்னங்க ’Tell me about yourself'-னு இண்டர்வியூ-ல கேக்குற மாறி இருக்கு. இப்படி கேட்டா 5 நிமிஷம் விடாம பேசுவேன். ஆனா எழுத தான் வர மாட்டேங்குது. இப்போதைக்கு ஒரு நல்ல வேலை-ல இருக்கேன். சந்தோஷமாவும் இருக்கேன். ஏதாவது உருப்படியா பண்ணனும்-னு மட்டும் மைண்ட் சொல்லிட்டே இருக்கு. ஆனா என்ன பண்றது-னு தான் தெரியல. பார்ப்போம்.

தீபாவ‌ளி என்ற‌வுட‌ன் உங்கள் நினைவிற்கு வ‌ரும் (ம‌ற‌க்க‌ முடியாத‌) ஒரு ச‌ம்ப‌வ‌ம்?

நான் கொஞ்சம் பயந்தாங்கொள்ளி அப்டிங்குறதுனால இதுவரைக்கும் எல்லாமே சேப்டி தீபாவளியாவே அமைஞ்சு போச்சு. 2007-ம் ஆண்டு தீபாவளிய மறக்க முடியாதது அப்டி-னு சொல்லலாம். அந்த தீபாவளிக்கு தான் நான் எங்க வீட்ல இல்ல. பெங்களூர்-ல இருந்து நைட் 10 மணிக்கு தான் வந்தேன். ஊரே அடங்கி போய் இருந்துது. அப்பவும் சாப்பாட்ட மட்டும் ஒரு கட்டு கட்டுனேன்.

2009 தீபாவ‌ளிக்கு எந்த‌ ஊரில் இருக்கிறீர்க‌ள்/இருந்தீர்க‌ள்?

சென்னைலதான்..

த‌ற்போது இருக்கும் ஊரில் கொண்டாடும் தீபாவ‌ளி ப‌ற்றி ஒருசில‌ வ‌ரிக‌ள்?

தீபாவளி அன்னிக்கு இரவு வானத்த பாத்துட்டே போய்ட்டு இருப்பேன். ஏன்னா அவ்ளோ கலர் கலரா வான வேடிக்கைகள் வந்துடுச்சி. அத பார்த்தாலே ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கும். வெடிகள் இப்ப குறஞ்சு இருக்கு. அதுவும் மகிழ்ச்சி தர ஒரு விஷயம் தான்.

புத்தாடை எங்கு வாங்கினீர்கள் ? அல்லது தைத்தீர்க‌ளா ?

அம்மா, அப்பா திட்ட போறாங்களே அப்டி-னு சொல்லிட்டு தீபாவளிக்கு முந்துன நாள் போய் ஒரு ஷர்ட் மட்டும் எடுத்துட்டு வந்தேன். ஸ்பென்சர்-ல ஏவியேட்டர் அப்டி-னு ஒரு கடை-ல. அங்க டிசைனும் நல்லா இருக்கு. விலையும் ஒ.கேவா இருக்கு.

உங்கள் வீட்டில் என்ன‌ ப‌ல‌கார‌ம் செய்தீர்க‌ள்? அல்ல‌து வாங்கினீர்க‌ள்?

எல்லாம் அம்மா தான் செஞ்சாங்க. அதிரசம், முறுக்கு, சோமாசு, வடை, பணியாரம், சுசியம் அப்புறம் தோசை, கோழிக்கறி கொழம்பு. அவ்ளோ தான். :)

உறவினர்களுக்கும், நண்பர்களுக்கும் எவ்வாறு வாழ்த்துக்களைத் தெரிவிக்கிறீர்கள். (உ.ம். மின்னஞ்சல், தொலைபேசி, வாழ்த்து அட்டை)?

எஸ்.எம்.எஸ் தான் பல பேருக்கு. சிலருக்கு மட்டும் மின்னஞ்சல் மற்றும் செல்பேசியில் கால் செய்தேன்.

தீபாவ‌ளி அன்று வெளியில் சுற்றுவீர்க‌ளா? அல்ல‌து தொலைக்காட்சி நிக‌ழ்ச்சிக‌ளில் உங்க‌ளைத் தொலைத்துவிடுவீர்க‌ளா?

டி.வி-ய எல்லாம் இப்ப பாக்குறது இல்ல. முன்னயெல்லாம் நிகழ்ச்சி நேரத்த குறிச்சு வச்சி ப்ளான் பண்ணி பாத்துட்டு இருந்தேன். படத்துக்கு போறதோட தீபாவளி கொண்டாட்டம் முடியுது. இந்த வருஷம் ஆதவன் பாத்தேன்.

இந்த‌ இனிய‌ நாளில் யாருக்கேனும் ஏதேனும் உத‌வி செய்வீர்கள் எனில், அதைப் ப‌ற்றி ஒருசில‌ வ‌ரிக‌ள்? தொண்டு நிறுவ‌ன‌ங்க‌ள் எனில், அவ‌ற்றின் பெயர், முகவரி, தொலைபேசி எண்கள் அல்லது வ‌லைத்த‌ள‌ம்?

நான் எதுவும் நானாக சென்று செய்தது இல்லை. இந்த வருடமும், 2007-லும் நான் ஆபிஸிலிருந்து வெளியே வரும் போது சில குழந்தைகள் இல்லத்திலிருந்து கேட்டார்கள். நானும் 100 மற்றும் 50 ரூபாய் கொடுத்தேன். கேட்டவர்கள் இளைஞர்கள் தான். நான் ஏன் அப்படி இல்லை என எனக்கு தோன்றியது. ஆனா நெறைய செய்யணும்-னு மட்டும் அடிக்கடி தோணும். பண்ணனும்.

அந்த ரசீதை எங்கோ வைத்துவிட்டேன். அதனால் பெயர் தெரியவில்லை. சென்னையில் இருக்கும் ஒன்று தான். கண்டுபிடித்தவுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

மக்கள் குரல் - நவம்பர் 3, 2009

2009-11-03T14:00:00.000+05:30

திரு.கருணாநிதி: “ஒரு எம்.எல்.ஏ., அவரது இடத்தில் அமைக்கப்பட்ட பஸ் நிலையத்திற்கு எனது பெற்றோர் பெயரை வைக்க நினைத்தார். அதைக் கிண்டல் செய்யும் ஜெயலலிதாவை மக்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.”

மக்கள்: ஜெயலலிதா எல்லாரும் தன் பெயரையே வைக்கணும்-னு நினைப்பாரு. நீங்க உங்க குடும்பத்துல இருக்குற யாரோட பெயராவது இருந்தா போதும்-னு பெருந்தன்மையா நினப்பீங்க. ரெண்டு பேரையுமே நாங்க நல்லா புரிஞ்சிக்கிட்டு இருக்கோம் தலைவரே...

***************************************************************************

திரு.மன்மோகன் சிங்: “இந்தியா ஒரு ஜனநாயக நாடு என்பதால் , தீவிரவாதத் தாக்குதல்களுக்கு எளிதாக இலக்காகி விடுகிறது.”

மக்கள்: ஒண்ணும் புரியலையே!!!!! இவரே அவங்களுக்கு எடுத்து கொடுக்குறாப்புல இருக்கு...

****************************************************************************

திரு.தங்கபாலு: ”இலங்கை சென்ற தமிழக எம்.பிக்கள் ராஜபக்‌ஷேவிடமோ அல்லது அங்குள்ள எந்த தலைவர்களிடமோ எந்தப் பரிசுப் பொருட்களையும் பெறவில்லை!”

மக்கள்: இது வேறயா??? ஆனா ’இல்ல, இல்ல’ அப்டிங்குற போதெல்லாம் ’இருக்கு, இருக்கு’ அப்டின்னு காதுல விழுகுதே!!!’

*****************************************************************************

திரு.மு.க.ஸ்டாலின்: “வயதான காலத்தில் பெற்றோரிடம் பிள்ளைகள் அன்பு காட்ட வேண்டும். அவர்களுக்குப் பாதுக்காப்பாக இருக்க வேண்டும்!”

மக்கள்: நீங்க தான் அதுக்கு வாழும் உதாரணமா திகழ்றீங்களே!!!!

******************************************************************************

திரு.கருணாநிதி: “இலங்கையில் சண்டை ஒழிந்து, சாந்தி தழைக்கிறது”

மக்கள்: தமிழ் மக்கள் எல்லாரும் செத்த பிறகு எங்க இருந்து சண்ட போடுறது. சண்டை நின்ற புண்ணியம் உங்களை சேருமைய்யா...

******************************************************************************

செல்வி.ஜெயலலிதா: “ஒபாமா எதையும் சாதிப்பதற்கு முன்பே அவருக்கு நோபல் பரிசு கொடுக்கப்பட்டுவிட்டது”

மக்கள்: என்ன அ.தி.மு.க தொண்டர்கள் யாரும், ‘உலக அளவில் அநீதியை எதிர்த்து குரல் கொடுத்த அம்மாவிற்கு நோபல் பரிசு வழங்க வேண்டும்’ அப்டின்னு தீர்மானமும் நிறைவேற்றல, கோரிக்கையும் வைக்கல.. ஒரே மர்மமா இருக்கே!!!

ஒரு ரூபாயில் விளையும் பயன்

2009-11-01T04:40:00.003+05:30

தி.மு.க அரசு தன்னுடைய சாதனையாக பறைசாற்றிக் கொள்ளும் ஒரு ரூபாய் அரிசி திட்டம் தமிழகத்தை வெகு சீக்கிரமே சோதனையில் தான் கொண்டு சென்று விடும் போலிருக்கிறது. ஏற்கனவே நியாய விலை கடையில் கிடைக்கும் அரிசியின் தரத்தின் பெயரில் பல குற்றசாட்டுக்கள் உள்ளன. ஆனாலும் மக்கள் அதை வாங்கி உண்பது தங்களுடைய வறுமையின் காரணமாகவே என்று நம்பியிருந்த நான், அந்த காரணத்தை குழி தோண்டி புதைக்கும் படி ஆகிவிட்டது.

சென்ற வாரம் எனது அலுவலக நண்பரோடு பேசி கொண்டிருந்த போது அவரது ஜவுளி கடை வைத்திருக்கும் அவரது நண்பரைப் பற்றி சொன்னார். அதாவது அவர் ஏதேனும் ஒரு தொழில் தொடங்க வேண்டும், அதற்கு ஒரு யோசனை சொல்லும் மாறு அவரின் நண்பரிடம் கேட்ட போது, உடனே மறுத்து இருக்கிறார். அதற்கு அவர் சொன்ன காரணம்:

இப்பயெல்லாம் முன்ன மாதிரி இல்ல. வேலைக்கே ஆள் கிடைக்க மாட்டேங்குது. அப்படியே கிடச்சாலும் யாரும் ஒழுங்கா வேலை செய்யுறது இல்ல. ஒரு ரூபாய்க்கு அரிசி கிடைக்கிறதுனால சாப்பாட்டுக்கு பிரச்சன இல்ல. அதனால யாருக்கும் வேலைக்கு போய் சம்பாதிக்கணும் அப்டிங்குற எண்ணமே இல்லாம போச்சு. ஏதாவது பண்ணனும்-னு நினச்சினா... நீ, அப்புறம் உன்னோட குடும்பத்த சேர்ந்தவங்க பாத்துக்க முடியுற மாறியான தொழில் மட்டும் பண்ணு

அப்டி-னு சொல்லி இருக்கார்.

இதுல நிறைய உண்மை இருக்குறதா தான் நான் நினைக்கிறேன். நாம உழைக்கிறதே சாப்பாடுக்காக தான். அது நமக்கு கிட்டதிட்ட இலவசமா கிடைக்கும் போது யார் போய் கஷ்டப்பட்டு உழைக்க போறாங்க.

நம்ம அரசு ஏதோ சாதிச்சிட்ட மாதிரி ஒரு ரூபாய்க்கு அரிசி தர்றோம்-னு பெருசா சொல்லிக்கிறாங்க. ஆனா அதுல இருக்குற பாதகங்களா பாக்காம விட்டுவிட்டு இருக்காங்க. இதோட உடனடி பாதிப்பு இப்போ தெரியலனாலும், இப்படியே போச்சுன்னா, இன்னும் சில ஆண்டுகள்-ல நிச்சயமா தொழில் துறை-ல பாதிப்பு இருக்கும்.

ஏற்கனவே விவசாயம் நம்ம நாட்டுல நசிஞ்சு போயிட்டே இருக்கு. எனக்கு தெரிந்த யாருமே இப்போ விவசாயம் பாக்கல. நிலத்த வச்சி இருந்தவங்களும் நிலத்த வித்துட்டு வேற வேலைய பாக்க போயிட்டாங்க. விவசாயம் பாக்குறது அப்டிங்குறதே ஒரு கேவலமான விஷயம் மாறி இப்போ ஆயிடுச்சி. ஆனா இத சரி பண்றதுக்கு எந்த ஒரு நடவடிக்கையும் எந்த அரசாங்கமும் எடுக்கல. இப்டியே போச்சுனா, அரசுக்கு நியாய விலை கடைல கொடுக்கவே அரிசி இல்லாம போனாலும் போகலாம்.

இலவசங்கள் மக்கள வெறும் சோம்பேறிகளாக தான் ஆக்கும் என்ற எளிய உண்மையை எல்லாம் அறிந்த நமது முதல்வரும், அவரது கட்டியும் எப்போது புரிந்து கொள்வார்கள் என தெரியவில்லை.

மதியின் மதிநுட்பம் - I

2009-10-27T20:00:00.001+05:30

நான் முன்பே சொன்னது போல திரு.மதி அவர்கள் வரைந்த, அதில் நான் ரசித்த கார்ட்டூன்களை பதிவாக போடுகிறேன். உங்களுக்கும் பிடிக்கும் என நினைக்கிறேன். மதி அவர்களின் ஸ்பெஷாலிடி என்னவெனில், நாம் நினைப்பதை ஒரு நகைச்சுவையாக, நக்கலாக சொல்வது. சரி என்சாய் பண்ணுங்க.

பின்வருவன அவர் 2006-ம் ஆண்டு அப்போது வெளியான படங்களை அடிப்படையாக கொண்டு வரைந்தது.

பின்வருவன அவரது சமீபத்திய கார்ட்டூன்கள்:

மற்றொரு பதிவில் அவரது இன்னும் சில சமீபத்திய மற்றும் கிளாசிக் கார்ட்டூன்களை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

எனக்கு விருது கொடுத்து இருக்காங்க

2009-10-25T01:57:00.000+05:30

ரம்யா அக்கா எனக்கு விருது கொடுத்து இருக்காங்க. 'SCRUMPTIOUS BLOG AWARD'. ரொம்ப நன்றி அக்கா.

தமிழ் வலையுலகத்தை பொறுத்தவரை நான் ரொம்ப புதியவன்(இங்கலிஷ்-ல மட்டும் பெரிய ஆளா-னு கேக்காதீங்க... அங்க தான் நான் என்னோட வலையுலக பயணத்த தொடங்குனேன். இங்கைய விட கொஞ்சம் அதிகம் பதிவுகளையும் எழுதி இருக்கேன்). எனக்கு இந்த விருது கிடச்சதுல ரொம்ப சந்தோஷம்.

இத நான் அடுத்து வர நண்பர்கள் எல்லோருக்கும் கொடுக்க ஆசைப்படுறேன்.

ஜமால் அண்ணா,

கார்த்திக்,

விஜய் அண்ணா,

ஹேமா,

G3 அக்கா,

கில்ஸ் அண்ணா,

இராஜலக்ஷ்மி,

சக்தி அக்கா,

ரமேஷ் அண்ணா,

கா.கி அண்ணா,

பாலா அண்ணா,

தாரணிபிரியா அக்கா,

சாமி

எல்லோருக்கும் எனது வாழ்த்துக்கள்

ஆதவன் - விமர்சனம்

2009-10-20T02:22:00.006+05:30

தீபாவளிக்கு வந்த படங்களிலேயே மிகுந்த எதிர்ப்பார்ப்புடன் வந்த படம். சூர்யா-கே.எஸ்.ரவிக்குமார் கூட்டணி. இருவருமே கடைசி இரண்டு மூன்று ஆண்டுகளில் வெற்றியை மட்டுமே சுவைத்து இருப்பதால் எதிர்பார்ப்பை மிகவும் அதிகப்படுத்தியது. ட்ரெயிலரும் பாடல்களும் நன்றாக இருக்க, நாம் எதிர்பார்த்தது நல்ல படத்தை. கொடுத்து இருக்கிறார்களா என்று பார்ப்போம்.

கதை:

கூலிக்கு கொலை செய்பவராக சூர்யா. அவரின் குடும்பத்திற்கே அது தான் தொழில். குழந்தைகளை கொன்று அவர்களது உடல் உறுப்புகளை விற்கும் குழுவின் தலைவன், அந்த வழக்கை விசாரிக்க வரும் அதிகாரியை கொல்ல சொல்லி சூர்யாவின் குழுவிற்கு சொல்கிறார். அந்த அதிகாரியை கொல்வதற்காக அவரின் வீட்டிற்கே சென்று வேலை செய்ய வந்தது போல நடிக்கிறார். அடுத்து அவரது திடுக்கிடும்(!?!?!?!) பின்னனிகள் ப்ளாஷ்பேக்குகளாக விரிய படத்தை வழக்கம் போல சுபமாக முடிக்கிறார் இயக்குனர்.

முதல் பாதி பெரிய குடும்பம், வடிவேலு-சூர்யா கூட்டணி நகைச்சுவை என கொஞ்சம் வேகமாக நகருகிறது. அது எப்படி கொஞ்சம் வேகமாக நகரலாம் என்று ஆங்காங்கு வேகத்தடைகளாக பாடல்கள். இரண்டாவது பாதி முழுக்க நாம் பல படங்களில் பார்த்த செண்டிமெண்ட் காட்சிகள். என்ன அழுகைக்கு பதில் சிரிப்பு தான் வருகிறது. லாஜிக் அப்டிங்குறவங்களுக்கெல்லாம் ஒரே பதில் தான்... இது கே.எஸ்.ஆர் படம். அதுக்கு மேலயும் லாஜிக்க நீங்க தேடுனா... சாரி பாஸ் என்பது தான் பதில்.

ரமேஷ் கண்ணா இன்னும் கூட இந்த கதைய தேத்தி இருக்கலாம்..

நடிப்பு:

சூர்யா உண்மையான ஒரு ஹீரோவா இதுல நடிச்சு இருக்கார். அதாவது இந்த பல கட்டடங்கள்-ல இருந்து ஜம்ப் பண்றது. அப்பாவும் காதலியும் மாட்டிக்கும் போது குண்டடிய தான் வாங்கி காப்பாத்துறது மட்டும் இல்லாம வில்லனுக்கு அத அப்டியே திருப்பி கொடுக்குறது... அப்பப்பா... இவர் மட்டும் தான் இத செய்யாம இருந்தார். அவரையும் மாத்திட்டாங்க. அடேங்கப்பா என்றேல்லாம் சொல்ல வைக்கும் அளவுக்கு நடிக்க எதுவும் இல்லை. சும்மா வந்து போறார். அந்த 10 வயசு சூர்யா எல்லாம் பார்க்க ஆச்சர்யத்த விட சிரிப்பு தான் வருது. தேவையற்ற செலவு. நயந்தாரா.. பல படங்கள் கழித்து இந்த படத்தில் சிறிது ரசிக்கும்படி இருக்கிறார். சிறிது நடிக்கவும் செய்து இருக்கிறார்.

நகைச்சுவைக்கு வடிவேலு. பல படங்களுக்கு பிறகு ‘வெடி’வேலுவாக மாறி நம்மை சிரிக்க வைக்கிறார். முதல் பாதி நகருவதே இவரால் தான். நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு திரையில் சரோஜா தேவியும், ஆனந்த் பாபுவும். சரோஜா தேவி அவர்களின் அந்த கொஞ்சி பேசும் நடிப்பை தாங்க முடியல... கொல்றாங்க. ஆனந்த்பாபுவ அவர் தான் நடிச்சு இருக்கார்-னு கன்ஃபார்ம் பண்ண்வே கொஞ்ச நேரம் ஆயிடுச்சு. ரொம்ப தான் ஆள் நோடிஞ்சு போய் இருக்கார். ரமேஷ் கண்ணாக்கு ஒரு வேத்து வேடம். மியூசிக் பைத்தியம்-னு சொல்லிட்டு நம்மள பைத்தியம் ஆக்குறாரு. வில்லன்கள் எல்லாம் அவங்க வேலையான வாய் சவடல்கள நல்லாவே கொடுத்து இருக்காங்க.

இசை:

ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் தன்னோட வழக்கமான பாணியில இசையமைச்சிருக்கார். ‘ஹசிலி பிசிலி’யும், ‘வாராயோ வாராயோ’ பாடலும் என் பேவரிட். அதுவும் ‘வாராயோ வாராயோ’ பாடல் வர இடமும் சரி, அதன் கான்சப்ட், அதை படமாக்கிய விதம்.. மிக அருமை. எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் பார்க்கலாம். ஆனால் பின்னனி இசையில் மனிதருக்கு சல்ப்பேடுக்கவில்லை. ஒரே இரைச்சல் தான்.

ஒளிப்பதிவு:

ஆர்.ஏ.கணேஷ். நல்லா பண்ணியிருக்காரு. பாடல் காட்சிகள் பார்ப்பதற்கு குளுமை. ஆக்‌ஷன் காட்டிகளில் வேகமாக பயணிக்கிறார். ஆனால் வீட்டிற்குள் எடுத்த காட்சிகள் சிலவற்றில் இன்னும் கொஞ்சம் மெனக்கட்டு இருக்கலாம்.

எடிட்டிங்:

டான் மாக்ஸ். இந்த படம் ஏன் 3 மணி நேரம் ஒடுகிறது என்ற காரணம் எனக்கு இன்னும் பிடிபடவில்லை. பல காட்சிகளை வெட்டி எறிந்து படம் பார்ப்பவர்களின் துன்பத்தை சிறிது குறைத்து இருக்கலாம். சொர்க்கத்துக்கு போக வேண்டிய நல்ல சான்ஸ மிஸ் பண்ணிட்டாரு-னு தான் சொல்லணும்.

இயக்கம்:

கே.எஸ்.ரவிக்குமார். இவரிடம் இருந்து நான் கலைப்படைப்பெல்லாம் எதிர்ப்பார்க்கவில்லை. மசாலா படம் சிறு புதுமைகளோடு... அவ்வளவே. மசாலா படத்தை மீண்டும் தந்து இருக்கும் இவர் அந்த சிறு புதுமையை மறந்துவிட்டார். இரண்டாவது பாதி முழுக்க பல படங்களின் கதை மற்றும் காட்சிகளின் நெடி.

ஆதவன் - சூர்யா, கே.எஸ்.ரவிக்குமார் கணக்கில் மற்றோரு படம்.

தீபாவளி நல்வாழ்த்துக்கள் நண்பர்களே!!

2009-10-17T02:31:00.003+05:30

நண்பர்களே, அனைவருக்கும் எனது இனிய தீபாவளி நல்வாழ்த்துக்கள். எல்லாரும் பாதுக்காப்பா, மகிழ்ச்சியா கொண்டாடுங்க :)

நோபல் பரிசுக்கு நேர்ந்த கதி

2009-10-12T13:00:00.008+05:30

ஏற்கனவே தமிழக அரசு சார்பில் வெளியிடப்பட்ட விருது பட்டியலை பார்த்து பொருமி கொண்டிருந்த நான் அமெரிக்க அதிபர் ஒபாமா அவர்களுக்கு அமைதிக்கான நோபல் பரிசு’ என்ற செய்தியைப் படித்தவுடன் வெறுத்தே போய்விட்டேன். இரண்டையும் ஒரு சேர ஒப்பீடு செய்வது மடத்தனம் தான் என்றாலும் இரண்டும் ஏமாற்றம் என்ற அளவில் ஒத்து போகின்றன. ஒபாமா அவர்களுக்கு நோபல் பரிசு வழங்கியதற்கான காரணம்:

சர்வதேச அளவில் ராஜீய உறவுகளை பலப்படுத்துவதற்கு மேற்கொண்ட முயற்சி, அணு ஆயுத குறைப்பு நடவடிக்கை ஆகியவற்றில் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியை கண்டதற்காக அதிபர் ஒபாமாவுக்கு அமைதிக்கான விருது வழங்கப்படுகிறது

முதலில் அமெரிக்கா தன்னை உலக இரட்சகராக காட்டி கொள்வதை நிறுத்தி கொள்ளலாம். இன்றைய உலகில், அதாவது இரண்டாம் உலகப் போருக்கு பின், இருக்கும் பாதி பிரச்சனையில் ஊதுகுழலாக அமெரிக்காவே செயல்ப்பட்டுள்ளது. வலுத்தவன் உலகாள்வான் என்ற உன்னத கொள்கையை பின்பற்றி தங்களுக்கு சிறிதும் சம்பந்தமில்லாத பலப் பிரச்சனைகளில் மூக்கை நுழைத்து இரு நாடுகளுக்கு இடையில் பகைமூட்டி தனது நவீன ஆயுதங்களை விற்று தனது நாட்டின் பொருளாதாரத்தை முன்னேற்றியது என்பது வரலாறு.

இன்று ஒபாமா எந்த நடவடிக்கை எடுத்தாலும் அது முந்தைய அமெரிக்க அதிபர்கள் செய்த தவறுக்கான பிராயச்சித்தம் தானே தவிர அவராக செய்வதில்லை. அவருக்கு அந்த தார்மீக பொறுப்பும் உள்ளது.

அடுத்து சொல்லப்படும் காரணம், அணுஆயுத குறைப்பு நடவடிக்கை. இப்பொழுது உலகத்திலேயே அதிக அணுஆயுதங்கள் வைத்துள்ள பட்டியலில் ரஷ்யாவிற்கு அடுத்தபடியாக இருப்பது அமெரிக்கா தான். அடுத்தவர்களை சொல்லும் முன் அவர் தன் நாட்டின் ஆயுதங்களை குறைக்க என்ன நடவடிக்கை எடுத்தார்?? ஏன் அமெரிக்காவிற்கு மட்டும் தான் தீவிரவாதிவாதிகள் வந்து குண்டுமழை பொழிவார்களா?? மற்ற நாடுகள் தங்களை காத்து கொள்ள தேவை இல்லையா?? எதற்கென்றாலும் அமெரிக்காவின் கையை எதிர்பார்த்து காத்து கொண்டிருக்க வேண்டுமா??

இதில் நோபல் பரிசுக் குழு கூறியுள்ள இன்னொரு விஷயம் ‘உலகத்தில் அமைதி ஏற்படுத்துவதற்காக முயற்சி எடுத்து கொண்டிருக்கிறாராம்'

அப்படியெனில் ஒட்டப்பந்தயத்தில் ஒருவன் ஆரம்ப கோட்டில் இருக்கும் போதே அவன் முதலாவதாக வர முயற்ச்சிகிறான் என முதல் பரிசைக் கொடுத்துவிடுவீர்களா???

ஒபாமா பதிவியேற்று 10 மாதம் கூட முழுமையாக முடிவடையவில்லை. அதற்குள் என்ன அவசரத்தில் தந்தார்கள் எனத் தெரியவில்லை.. அவர் உண்மையிலேயே அமைதியை விரும்புகிறவராக இருந்தால், உலகம் முழுக்க பேச்சுவார்த்தை மூலம் தீர்வு காண்பவராக இருந்தால் ஏன் இலங்கையில் படுக்கொலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. ஏன் ஒரு கண்டன அறிக்கை கூட வரவில்லை???

இந்த விருதால் ஏற்பட்டு இருக்கும் ஒரு நன்மை, இனி ஒபாமாவே ஏதாவது போரைப் பற்றி மறந்துப் போய் சிந்தித்தால் கூட இந்த நோபல் பரிசு அவருக்கு தடையாய் இருக்கும்.

தனது கிடைத்த விருதிற்கு ஏற்றவாறு ஒபாமா நடந்து கொள்வார் என நம்புவோமாக!!!!

டிஸ்கி 1: நல்லகாலமாக, நமக்கு வேதியியல், இலக்கியம்ப் பற்றி எல்லாம் அதிகமாக தெரியவில்லை. இல்லையெனில் அதையும் பார்த்து கோபப்பட வேண்டி இருக்குமோ என்னவோ??

டிஸ்கி 2: வேதியியலுக்காக நோபல் பரிசு வென்ற நமது நாட்டு விஞ்ஞானி டாக்டர். வெங்கட்ராமன் அவர்களுக்கு நமது வாழ்த்துக்களை தெரிவித்து கொள்வோம்.

கேலிகூத்தாகும் விருதுகள்

2009-10-10T18:34:00.006+05:30

ஏற்கனவே பழசாகிவிட்ட இந்த மேட்டரை பத்தி அதர பழசு ஆகுறதுக்கு முன்னாடி எழுதலாம்-னு முடிவு பண்ணிட்டேன். தலைப்ப பாத்த உடனேயே யூகிச்சி இருப்பீங்க... தமிழக அரசின் சினிமா விருதுகள் 2007 & 2008 பத்தி தாங்க..

2007:

முதல்ல யார் யார் விருது வாங்குனாங்கனு பார்ப்போம்.

சிறந்த நடிகர் - ரஜினிகாந்த்(சிவாஜி)

சிறந்த நடிகை - ஜோதிகா(மொழி)

சிறந்த படம் -

முதலாவது - சிவாஜி

இரண்டாவது - மொழி

மூன்றாவது - பள்ளிகூடம்

சிறந்த இயக்குனர் - தங்கர் பச்சான்

சிறந்த குணச்சித்திர நடிகர் - M.S.பாஸ்கர் (மொழி)

சிறந்த குணச்சித்திர நடிகை - அர்ச்சனா(ஒன்பது ரூபாய் நோட்டு)

சிறந்த இசையமைப்பாளர் - வித்யாசாகர் (மொழி)

சிறந்த குடும்பச்சித்திரம் - தூவானம்.

சிறப்பு பரிசு:

சிறந்த படம்: பெரியார்.

சிறந்த நடிகர் - சத்யராஜ் (ஒன்பது ரூபாய் நோட்டு)

சிறந்த நடிகை - பத்மபிரியா(மிருகம்)

பெண்களை உயர்வாக சித்தரிக்கும் படம் - மிருகம்

இந்த லிஸ்டில் பார்த்தோமேயானால் ஆரம்பமே கோணல், முற்றிலும் கோணல் என்கிற கதை தான்.

ரஜினிகாந்த் அவர்களுக்கு சிறந்த நடிகர் விருது.. அதுவும் சிவாஜி படத்தில் நடித்ததற்காக. நான் ரஜினியின் ரசிகன் தான். அவரது நடிப்பை அப்படத்தில் ரசித்தேன் மற்ற அவரது எல்லா படங்களை போலவே. ஆனால் விருது பெற தகுதியான நடிப்பையும் அவர் வெளிப்படுத்தவும் இல்லை. அந்த கதாப்பாத்திரத்தில் அவ்வளவு தான் செய்ய முடியும். சரி அப்படியென்றால் யாருக்கு வழங்கி இருக்கலாம்???

கற்றது தமிழ் படத்தில் நடித்த ஜீவா. நிச்சயமாக ஒரு மிக சிறந்த நடிப்பை வழங்கி இருந்தார் ஜீவா. நான் முதல் முறை பார்த்த போது மிரண்டுவிட்டேன்.

சரி... அடுத்து சிறந்த படத்திற்கு வரலாம்.

முதல் இடம்: சிவாஜி. இது எந்த வருடத்திலும் சிறந்த காமெடியாக இருக்கும். ஏனெனில் சிவாஜி அந்த வருடத்தின் டாப் 10 படங்களில் ஒன்றாக வருவதற்கே முக்க வேண்டியிருக்கும். அவ்வளவு சிறந்த படங்கள் வந்தன(நான் பார்த்தவரையில் தமிழ் சினிமாவின் முக்கிய ஆண்டு என்றே கூறலாம்). சினமா மொழியிலும் சரி, வியாபாரத்திலும் சரி. அந்த படங்களை பார்ப்போம்.

மொழி, கற்றது தமிழ், கல்லூரி, பொல்லாதவன், உன்னாலே உன்னாலே, சென்னை - 600028, கீரிடம்... இதற்கெல்லாம் பிறகு தான் சிவாஜி. ஆனால் அந்த படத்தை முதல் இடத்தில் வைத்து அழகுப் பார்த்திருக்கிறார்கள் விருது கமிட்டியினர். அதற்கான காரணம் என்ன??

அடுத்து சிறந்த இயக்குனர் விருது... தங்கர் பச்சான். என்னைப் பொருத்தவரை அந்த விருதை பெற தகுதியுடையவர்கள்:

ராதா மோகன் - மொழி

வெங்கட் பிரபு - சென்னை - 600028. (புது முயற்சிக்காகவே கொடுக்கலாம்)

வெற்றிமாறன் - பொல்லாதவன்.

கல்லூரி - பாலாஜி சக்திவேல்.

இங்கும் சில அரசியல் வேலைகள் நடந்துள்ளன...

சிறந்த நடிகை - ஜோதிகா.. நல்ல தேர்வு...

சிறந்த இசையமைப்பாளர் - வித்யாசாகர் - சிறப்பாகவே செய்து இருந்தார். யுவனும் கற்றது தமிழில் சிறப்பாக செய்திருந்தார் என்பது என் எண்ணம்.

இதில் இந்த சிறப்பு பரிசு என்ற ஒரு கொசுறு வேலை எனக்கு சிரிப்பை தான் வரவழைக்கிறது. ஏற்கனவே மூன்று சிறந்த படங்களை தேர்ந்தெடுத்துவிட்டு அந்த மூன்றிலும் வராமல் போன ஒரு படத்திற்கு ஒரு விருது!!!!

நல்ல வேளை விருது கமிட்டியினர் கொஞ்சம் விழிப்போடு தான் இருந்திருக்கிறார்கள். அதனால் தான் 2007-ம் ஆண்டு வெளிவந்து வெற்றிகரமாக 125 நாட்கள் ஓட்டப்பட்ட நமது வீர தளபதி ஜே.கே.ரீத்திஷ் அவர்கள் நடித்து வெளியான அதிரடி திரைப்படம் ‘நாயகன்’ படத்திற்கு எந்த விருதும் கிடைக்கவில்லை. இல்லை வீரதளபதி அவர்கள் தலைவரின் மனம் குளிரும் படி நடந்து கொள்ளவில்லையா என்று தெரியவில்லை.

2008:

சிறந்த நடிகர் - கமல்ஹாசன் (தசாவதாரம்)

சிறந்த நடிகை - சிநேகா (பிரிவோம் சந்திப்போம்)

சிறந்த படம் -

முதலாவது - தசாவதாரம்

இரண்டாவது - அபியும் நானும்

மூன்றாவது - சந்தோஷ் சுப்ரமணியம்

சிறந்த இயக்குனர் - ராதா மோகன்(அபியும் நானும்)

சிறந்த குணசித்திர நடிகர் - பிரகாஷ்ராஜ் (அபியும் நானும்)

சிறந்த குணசித்திர நடிகை - பூஜா(நான் கடவுள்)

சிறந்த இசையமைப்பாளர் - இளையராஜா (அஜந்தா)

சிறந்த குடும்ப திரைப்படம் - வல்லமை தாராயோ

சிறந்த வசனக்கர்த்தா - மு. கருணாநிதி(உளியின் ஓசை)

சிறப்பு பரிசு:

சிறந்த படம் - மெய்பொருள்

சிறந்த நடிகர் - சூர்யா (வாரணம் ஆயிரம்)

சிறந்த நடிகை - திரிஷா ( அபியும் நானும்)

பெண்களை உயர்வாக சித்தரிக்கும் படம் - பூ.

மீண்டும் ஆரம்ப கோணல் முற்றிலும் கோணல் கதை தான். சிறந்த நடிகர் விருது திரு.கமல்ஹாசனுக்கு. அவர் சிறந்த நடிகர் என்பது ஊரறிந்த விஷயம். ஆனால் இந்த படத்தில் நடிப்பை விட ஒப்பனை தான் அதிகம் இருந்தது. இவர்களுக்கு விருதுகள் வழங்கி அரசு ஏன் காக்காய் பிடிக்க பார்க்கிறது என தெரியவில்லை(கலைஞர் டி.வி.யில் உ.போ.ஒ படத்திற்காக கமல் பேசு பேசு என தள்ளிக்கொண்டு இருக்கிறார். ரீமேக் படத்திற்க்கு ஏன் இவ்வளவு ஆர்ப்பாட்டம்?? ஆனால் இது அவர் விரும்பியதாக இருக்காது என்பது மட்டும் திண்ணம்).

சரி அப்படியெனில் சிறந்த நடிகர் விருதை பெறுவதற்கு தகுதியானாவர்??

வாரணம் ஆயிரத்தில் சூர்யா அவ்வளாவு அருமையாக செய்து இருந்தாரே... அவருக்கு சிறப்பு பரிசு என்று குழந்தைக்கு பப்பர மிட்டாய் தருவது போல் தந்துள்ளனர்.

சிறந்த நடிகை விருது - சினேகாவிற்கு.. தகுதியானவர் தான்.

சிறந்த திரைப்படம் - மூன்றுமே அந்த விருதிற்கு லாயக்கற்றவை. அஞ்சாதே, சுப்ரமணியபுரம், பிரிவோம் சந்திப்போம், பூ, பொம்மலாட்டம் எல்லாம் இவர்கள் கண்ணுக்கு தெரியவில்லையா என தெரியவில்லை..

சிறந்த இயக்குநர் - ராதா மோகன் - சரியான தேர்வு இல்லை. சசிகுமாருக்கும்(சுப்ரமணியபுரம்), மிஷ்கினுக்கும்(அஞ்சாதே) சிரிப்பதா அழுவதா என்று தெரிந்து இருக்காது என்று நினைக்கிறேன்.

சிறந்த குணசித்திர நடிகர் - பிரகாஷ்ராஜ். விருது கமிட்டியினர் பொம்மலாட்டம் படத்தை பார்த்தார்களா என்று தெரியவில்லை. நானா படேகர் சும்மா கலக்கி இருந்தார். 2008-ல் அவருக்கு பின் தான் யாராக இருந்தாலும்.

சிறந்த இசையமைப்பாளர் - இளையராஜா... அஜந்தா படத்திற்க்காக... படம் வந்ததா என்பதே எனக்கு சந்தேகம் தான். ஹாரிஸ் ஜெயராஜின்(வாரணம் ஆயிரம்) பெயர் விடுப்பட்டதற்கு என்ன பதில் சொல்ல போகிறார்கள் என தெரியவில்லை.

சிறந்த வசனகர்த்தா: மு.கருணாநிதி. நாட்டில் ஆயிரம் பிரச்சனைகள் இருக்கும் போது படத்திற்கு வசனம் எழுதுவது. எழுதியதற்கு தனக்கு தானே விருது கொடுத்து கொள்வது, பாராட்டி கொள்வது...

நல்ல காலமாக திரு. கருணாநிதி வசனம் எழுதிய ஒரே காரணத்துக்காகவே ‘உளியின் ஒசை’க்கு அத்துணை விருதையும் எடுத்து கொடுத்துவிடவில்லை.

இதில் திரிஷா அப்படி என்ன நடித்துவிட்டார் என அவருக்கு சிறந்த நடிகை சிறப்பு பரிசாம். பூ படத்தில் பார்வதி அவ்வளவு சிறப்பாக நடித்து இருந்தார்.

இப்படி திறமைக்கு மரியாதை தராமல் அடுத்துவர் மனதை குளிரும் படி செய்வதற்கு விருதுகள் தேவையா???

இதைப் பற்றி இன்னும் விவரமாக அறிந்து கொள்ள உண்மைத் தமிழன் அண்ணாவின் இந்த பதிவை படிக்கவும்.

சில சில... பகிர்வுகள்: ஆ.வி

2009-10-08T00:57:00.003+05:30

என்னங்க ஆ.வின்னா - ஆனந்த விகடன் தான். இந்த பதிவு ஆ.வியின் தீவிர ரசிகனுடையது. ஏனோ அவனது ரசிப்புதன்மைக்கு ஏற்றவாறு தற்போதெல்லாம் ஆ.வி இல்லை. அது ஏன் என்று தான் கீழே சொல்லி இருக்கிறேன். ******************************

சமீப காலமாவே விகடன்-நோட தரம் குறைந்து கொண்டே வருவது போல் உள்ளது. பட விமர்சனங்களும் அவ்வளவு சரி இல்லை. 'கந்தசாமி' படத்துக்கெல்லாம் எப்படி தான் 41 மார்க் கொடுத்தார்கள் என்று இன்னமும் எனக்கு புரியவில்லை. புத்தகம் முழுக்க வெறும் ஜோக்சை வாரி இறைத்தது போல் உள்ளது. 'விகடன்' தான் படிக்கிறேனா இல்லை ஏதாவது காமிக்ஸ் புத்தகம் படிக்கிறேனா என்ற சந்தேகம் எனக்கு அடிக்கடி எழுகிறது. எங்கு நோக்கினும் ஒரே கார்ட்டூன் படங்கள் தான்.

******************************

சில வருடங்கள் முன்பெல்லாம் விகடனில் வரும் அத்தனை விஷயங்களும் நன்றாக இருக்கும். கல்லூரிக்கு போகும் போது அது தான் துணை. ஒரு விஷயம் விடாமல் படித்து விடுவேன் இப்போதெல்லாம் அதில் நான் தொடர்ந்து படிக்கும் ஒரே விஷயம் திரு.ராமகிருஷ்ணன் அவர்கள் எழுதும் 'சிறிது வெளிச்சம்' மட்டும் தான். அதற்கடுத்து பார்த்தால் ஹாய் மதன். சத்குரு அவர்கள் தொடர்ந்து சொன்னதையே திரும்ப திரும்ப சொல்வது போல உள்ளது. ஆனால் எங்க அப்பா இந்த முறை அவர் எழுதுவது நன்றாக இருக்கிறது என்று சொன்னார். ஆனால் எனக்கு தான் அதை படிக்கும் எண்ணமே வரமாட்டேன் என்கிறது. அவர் சொல்ல வேண்டியதை எல்லாம் 'அத்தனைக்கும் ஆசைப்படு' தொடரிலேயே சொல்லி விட்டதாகவே எனக்கு தோன்றுகிறது(நான் படித்த சிறந்த புத்தகங்களில் அதுவும் ஒன்று).

************************************

அதே போல் நட்சத்திர எழுத்தாளர்களின் கதைகள் என பிரசுரிக்கிறார்கள். நான் இரண்டு கதைகளை படித்தேன். இரண்டும் பளிச்சென இல்லாமல் மங்கி காணப்பட்டன(காசு கொடுக்க வில்லையா என்று தெரியவில்லை. நாம் அந்த பிரச்னைக்கும் போக வேண்டாம்). தரமாக ஏன் இல்லை என்பதே என் கேள்வி. இருக்கும் தமிழ் வார இதழ்களிலேயே அதிக விலையில் விற்பது விகடன் தான். அதே போல் தரமான வார இதழ் என்ற பெயர் பெற்று இருப்பதும் விகடன். இதன் மாற்ற போட்டி பத்திரிக்கைகளான குமுதம், குங்குமம் ஆகியவற்றை நான் படிப்பது இல்லை என்பதை விட படித்தவரையில் எனக்கு பிடிக்கவில்லை. கல்கி நல்ல புத்தகம் என்று கேள்வி பட்டு இருக்கிறேன், ஆனால் படித்தது இல்லை. படிக்க வேண்டும்.

****************************************

விகடனில் இப்போது பேப்பர்களில் காணப்படும் பளபளப்பு பிரசுரிக்கும் விஷயங்களில் இல்லை. தேவையில்லாத பேட்டிகள் மற்றும் 'பிரபலங்களின்' (வேற யாரு நடிக நடிகையர் தான்) இதுவரை சொல்லாதது போன்று உப்பு சப்பற்ற விஷயங்கள் தான் வருகின்றன. என்னவோ நாட்டில் விஷயமே இல்லாதது போல் 'நயந்தாரவிற்கும் பிரபுதேவாவிற்கும்' இருக்கும் உறவை பற்றி பக்கமாக பல இதழ்களில் போடுகிறார்கள். இதனால் படிக்கும் வாசகர்களுக்கு என்ன நன்மை என்று சுத்தமாக புரியவில்லை. அதையும் போட்டால் எனது மரமண்டைக்கு அது ஏன் முக்கியம் என்று எட்டும்.

*****************************************

இதற்கிடையிலும் குறிப்பிடப்பட வேண்டிய ஒரு விஷயம் தலையங்கம் இன்னும் சிறப்பாகவே உள்ளது. அதே போல மதனின் கார்டூன்களும் ரசிக்கும்படியாகவே இருக்கிறது. விகடனில் இரண்டு ஜோக்ஸ் வாய்விட்டு சிரிக்கும்படியாகவும் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும்படியகவும் இருந்தது. இதோ அவை:

முதலாவது:

விகடனில் இப்போது விருது வழங்குவது என்று ஒரு பகுதி(நக்கலுக்கு தான், முக்கால்வாசி மொக்கையாக தான் இருக்கும்). அதில் திரு.பரிதி இளம்வழுதி அவர்களுக்கு 'பாராட்டு பழனிச்சாமி' விருது. எதற்கெனில், முன்பெல்லாம் ஏழைகளின் சிரிப்பில் இறைவனைக் காணலாம். இப்பொழுதெல்லாம் டி.வி, காஸ் ஸ்டவ் கொடுத்த பிறகு 'ஏழைகளின் சிரிப்பில் கலைஞர்-ஐ காண்கிறேன்' என ஓவராக உணர்ச்சிவசபட்டதற்காக :)

இரண்டாவது:

வாராவாரம் அப்போதுள்ள அரசியல் பற்றும் சினிமா விஷயங்களை வைத்து மற்ற பிரபலங்கள் எப்படி யோசிப்பார்கள் என சித்திர படத்துடன் வெளிவரும்... அதில் ராகுல் காந்தியின் தமிழக விசிட்-ன் போது விஜய்யும் அவர் அப்பா S.A.C யும் ராகுலை சந்திப்பது போல காட்சி.. தங்கபாலுவும் உடன் இருக்கிறார்(இது காமெடிக்காக எழுதப்படுவது)

(ராகுலிடம் பணிவாக)

S.A.C: தமிழகத்தோட வருங்கால முதல்வர் வந்திருக்காருங்க...

(ஓரமாக விஜய் தனக்கு சம்பந்தம் இல்லாதது போல நிற்கிறார்)

ராகுல்: வழக்கு எதுவும் இவர் மேல இல்லாததுனால கட்சியில உறுப்பினரா சேத்துக்கலாம்...

(பின்னாலிருந்து)

தங்கபாலு: குருவி, வில்லு படங்கள் எல்லாம் நடிச்சி அக்யுஸ்ட லிஸ்ட்-ல இருக்குராப்ப்ல.....

திரு திரு துறு துறு - விமர்சனம்

2009-10-04T19:18:00.003+05:30

என்னோட அடுத்த பதிவா ’சில சில... பகிர்வுகள்’ தான் போடலாம்-னு இருந்தேன். ஆனா நேத்து திரு திரு முழிச்சிட்டு இருந்தப்போ துறு துறு-னு இந்த படத்துக்கு போய்ட்டு வந்துட்டேன். சரி படத்தை பத்தி சீக்கிரம் போட்டா நல்லா இருக்குமே இன்னிக்கே போட்டுடேன் விமர்சனத்தை.

************************************************************************************

ரொம்ப நாள் கழிச்சு ஒரு படம் பார்த்து யோசிக்காம பொலம்பாம வாய்விட்டு சிரிச்சிட்டு மட்டும் வந்து இருக்கேன். இதுக்கு முன்னாடி பொய் சொல்ல போறோம் படத்த பாத்த போது அந்த மாதிரி நடந்தது. அதிலயும் மெளலி நடிச்சிருந்தார். சரி வாங்க விமர்சனத்துக்கு போவோம்.

கதை:

மொத்தமே பத்து நாள் நடக்குற கதை தான். மெளலியின் விளம்பர கம்பெனியில் வேலை பார்க்கிறார் அஜ்மல். மெளலி அவர்களுக்கு குழந்தை இல்லாததால் அஜ்மலை மகன் போலவே நடத்துகிறார். அதே விளம்பர கம்பெனியில் வேலை செய்பவர் நாயகி ரூபா மஞ்சரி. நஷ்டத்தில் சென்று கொண்டிருக்கும் கம்பெனியை தூக்கி நிறுத்த ஒரு பெரிய கம்பெனியின் விளம்பர ஆர்டரை பிடிக்க வேண்டும் என்று முயல்கிறார் மெளலி. ஆனால் அஜ்மலின் பொறுப்பில்லாதனத்தால் தானே இந்த விளம்பரத்தின் முழு செலவையும் ஏற்பதாகவும் பிடித்து இருந்தால் மட்டும் காசு கொடுங்கள் போதும் என்று மெளலி அவர்களிடம் சொல்லிவிடுகிறார். இதற்காக வீட்டையும் அடமானம் வைக்கிறார்.

விளம்பரம் குழந்தை சம்பந்தமானது. ஆனால் சரியான சமயத்தில் குழந்தை கிடைக்காததால் அஜ்மல் தேடி அலைகிறார். ஒரு குழந்தையைப் பார்த்து பிடித்து போய் அவளின் அம்மாவை கேட்க அவள் குழந்தையை தர மறுக்கிறாள். இப்படி கேட்டு கொண்டிருக்கும் போதே தீடீரென விபத்து ஏற்பட்டு குழந்தையின் அம்மா மயக்கமாகிறாள். அவளை மருத்துவம்னையில் சேர்த்து விட்டு நிலைமையை சமாளிக்க குழந்தையை எடுத்து கொண்டு போய் காண்பிக்கிறான். கிளைண்ட்க்கு அது பிடித்து போக அடுத்த நாளே ஷீட்டிங் தொடங்கலாம் என்கிறார். சரி என்று குழந்தையை அவளின் அம்மாவிடம் கொடுக்க செல்லும் போது அவள் அங்கிருந்து காணாமல் போகிறாள். அதனால் இப்பொழுது அந்த குழந்தையை விளம்பர படத்தில் நடிக்க வைத்து கொண்டே பெற்றோரை தேடுவது என முடிவு செய்கிறார்கள். குழந்தையை தேட அஜ்மலின் நண்பனான போலீஸ் அதிகாரியும் உதவுகிறார். அஜ்மலுக்கு உதவியாக ரூபாவும் குழந்தைப் பார்த்து கொள்ள அஜ்மலின் வீட்டில் தங்குகிறார். அதன் பின் எப்படி அவர்கள் குழந்தையை சமாளித்து, விளம்பர படம் எடுத்து, பெற்றோரை கண்டுபிடிக்கிறார்கள் என்பதே கதை.

திரைக்கதை:

இம்மாதிரியான படங்களுக்கு கதையை விட திரைக்கதை தான் முக்கியம். அதை உணர்ந்து புது இயக்குநர் நந்தினி அவர்கள் சிறப்பாக செய்து இருக்கிறார். படம் முழுக்க நகைச்சுவை தெளிக்கப்பட்டு இருக்கிறது. லாஜிக் மீறல்கள் பல இருந்தாலும் அதயும் தாண்டி நம்மை யோசிக்க வைக்காமல் சிரிக்க வைக்கிறார். சில இடங்களில் காமெடி என்ற பெயரில் அபத்தங்களும் இருக்கின்றன.

நடிப்பு:

அஜ்மல் ஒரு கேர்-ப்ரீ சிட்டி பையன் கதைக்கு நன்றாகவே பொருந்துகிறார். ஆனால் அவருடைய எக்ஸ்பிரஷன் தான் ஒரே மாதிரி இருக்கின்றன. டைரக்டர் அப்டி சொல்லி இருப்பார்களா என்று தெரியவில்லை. ரூபா மஞ்சரி ப்ரஷ் ஆக பக்கத்து வீட்டு பெண் போல இருக்கிறார். முக்கியமாக நடிக்கிறார். நல்ல நடிப்பு.

மௌலி கலக்குகிறார். பெயரை அவர் மாற்றி மாற்றி சொல்லும் போதெல்லாம் ஒரே சிரிப்பு தான். அதே சில இடங்களில் குணசித்திர நடிப்பையும் வழங்கி உள்ளார். நிறைய படங்கள் நடிங்க சார். நாங்க கொஞ்சம் சிரிச்சிகுறோம். இவர்களை தவிர மற்றவர்களுக்கு சிறு வேடங்கள் தான் என்றாலும் அனைவரும் சிறப்பாகவே செய்து இருக்கிறார்கள்.

இசை:

மணிஷர்மா. செம ஃபார்ம் அவுட்டில் இருக்கிறார். பாடல் எதுவும் எடுபடவில்லை. கடைசியாக ஒரு மெலடி வருகிறது. சுமார் ரகம். பின்னனி இசை ஒகே.

எடிட்டர்:

எம்.எஸ்.சூர்யா. கத்திரியை கன கச்சிதமாக பயன்படுத்தி இருக்கிறார் என்றே நினைக்கிறேன். இரண்டு பாதியுமே சரியா இருக்கு. நேரம் போவதே தெரியவிலை.

இயக்கம்:

நந்தினி அவர்கள். நல்ல ஒரு இயல்பான கதையை எடுத்து அதற்கு விறுவிறுப்பான ஒரு திரைக்கதையை அமைத்து இருக்கிறார். இவரின் திறமை கடைசி 30 நிமிடங்களில் நன்றாக வெளிப்படுகிறது. சாதாரணமாக ஒரு காமெடி படத்தில் வில்லன் கூட்டமே காமெடி பீஸாக இருக்கும்(உ: பம்மல்.கே.சம்பந்தம்). ஆனால் இங்கு இவர் கொஞ்சம் புத்திசாலிதனமாக யோசித்து காட்சிகளை அமைத்து இருக்கிறார். இன்னும் பல நல்ல படங்களை இவர் தருவார் என நம்புவோம்.

திரு திரு... துறு துறு: படத்துக்கு போங்க... சிரிச்சிட்டு வாங்க

படக்கலவை - I

2009-10-02T22:50:00.004+05:30

போன மாசம் சில படங்களை பாத்தேன்... அதைப் பற்றிய பதிவு தான் இது.

காதல் கவிதை:

அந்த கல்யாணத்துக்கு போய்ட்டு வரும் போது பஸ்ஸில் ஒடிய படம். நான் இதுவரைப் பார்த்தது இல்லை. இனி பார்க்கும் எண்ணமும் இல்லை. அதனால் நமது வழ்க்கமான தூக்கத்தை போட ஆரம்பித்தேன். ஆனால் இந்த பாழாய் போன தூக்கம் சிறிது நேரம் கலைந்தது. விழித்து பார்த்தால் படம் கிட்டதிட்ட இறுதிக்கட்டத்தை நெருங்கி கொண்டிருந்தது. ஆனால் காமெடி சீனை அங்கேயா கொண்டுப் போய் வைப்பார்கள். நாயகன் பிரஷாந்த்தும், நாயகி இஷா கோபிகரும் பார்க்குறாங்க ஆனா அவங்க தான் இவங்க-னு தெரியாம காதல் பண்றாங்க(வித்தியாசமான கதை!!!!!). இஷா கோபிகருக்கு அவங்க காதலிக்குறது பிரஷாந்த் தான் -னு தெரிஞ்சிடுது. உடனே பல சிக்னல்கள கொடுக்குறாங்க. ஆனா சிகப்பு சிக்னல் போட்ட மாதிரி பிரஷாந்த்தோட காதல் வண்டி ஸ்டார்ட் ஆகவே மாட்டேங்குது. இஷா காட்டுற க்ரீன் சிக்னல் எல்லாத்தையும் ரெட்டுன்னே நினச்சிகிறார். இதனால மனம் ஒடஞ்சி(??????) போற இஷா தற்கொலை பண்ணிகுறது-னு முடிவு பண்ணுறாங்க. இவங்க பேய் ஆயிட கூடாது-னு அவங்க வீட்டுல இருக்குற குட்டி பிசாசுங்க விளையாட்டு மூலமா தடுத்துடறாங்க(அட... தெரியாம தான். நம்புங்கப்பா). அப்புறம் தான் முக்கிய உச்சகட்ட காமெடியே...

இஷா கோபிகர் சின்ன பிசாசுங்களோட கண்ணாம்பூச்சிய அவங்களோட மொட்டை மாடியில விளையாடுறாங்க. இவங்க துணிய கண்ணுல கட்டிக்குறாங்க. பசங்க எல்லாம் கீழ போயிடுறாங்க. உடனே இஷா கிரிமினலா யோசிச்சி மொட்டை மாடியில இருக்குற கம்பி மேல நடக்க ஆரம்பிக்கறாங்க. பிரஷாந்த்துக்கு இப்ப தான் மேட்டரே தெரியுது. உடனே படுவேகமா கிளம்பி வர்றாரு. இஷாவும் விடமா கம்பி மேல வித்த காட்டுறவங்கள விட அபாரமா நடக்குறாங்க. வித்த காட்டுறவங்களாவது கைல கம்ப பாலன்ஸ் பண்ண வச்சி இருப்பாங்க. இவங்க சான்ஸே இல்ல. பிரஷாந்த் மேல வர அதுவரைக்கும் நல்லா நடந்துட்டு இருந்தவங்க கீழ விழுந்துடுறாங்க..(அய்யையோ!!!!). ஆனா ஹீரோபிரஷாந்த் அவங்கள் கீழ விழாம புடிச்சி காப்பாத்தி கவிதைய முடிக்கிறார்... ஸ்ஷபாபாபாபா.... எனக்கு பக்கத்துல பஸ்-ல உக்காந்து இருந்தவர் வாய்விட்டு சிரிச்சிட்டு இருந்தார்... இயக்குனர் வாழ்க!!!!

Race to witch mountain:

இந்த படம் ட்ரீட்-ல ஒசி-ல பாத்த படம். அதுவும் சத்யம்-ல. எனக்கு செம தூக்கம். போன கொஞ்ச நேரத்துல தூங்கிட்டேன். ஆனா கூட வந்திருந்தவங்க எல்லாம் என்னாடா இவன் மட்டும் நிம்மதியா தூங்குறானே சொல்லிட்டு தூக்கத்த கொஞ்ச நேரத்துல காலி பண்ணிட்டாங்க. சரி அப்டினு முழிச்சி பாக்க ஆரம்பிச்சேன். வழக்கமான ஏலியன் கத. என்ன ஏலியனா ரெண்டு சின்ன பசங்க(வித்தியாசத்த காட்டுறாங்களாம்). எல்லாம் தெரிஞ்ச கத தாங்க... அவங்கள புடிச்சி ஆராய்ச்சி பண்ணனும்-னு ஒரு கூட்டம். அவங்கள காப்பாத்துற நம்ம ROCK. நல்லா தான் பண்ணி இருக்காரு. WWF ட்ரெயினிங்-னா சும்மாவா!!!!! நம்மளோட ஒரு தெய்வீக காதல், முரட்டு அண்ணன், பாசமிகு அம்மா, நாலு பாட்டு, அஞ்சு பைட்டு, தனி காமெடி ட்ராக் பார்முலா மாதிரி அங்க இந்த ஏலியன் கதப் போல... ஹீம்ம்ம்ம்ம்....

ஆனா இப்ப இதுல இருந்து வித்தியாசப்பட்டு ஒரு படம் வந்திருக்காம். District 9. கலக்கலா இருக்காம். நான் சத்யம்-ல பாக்குறதுக்காக வெயிட்டிங்க். ஆனா நம்ம ஊர்-ல ரீலிசாகுறதுக்கான அறிகுறியே தெரியல..

Iron man:

இது நான் அடுத்ததாக என்னோட பிசி-ல பாத்த படம். சும்மா சொல்ல கூடாது.. நல்லா எடுத்து இருக்காங்க. Shark industries-ஓட சி.இ.ஒ டோனி ஷார்க் ஒரு மிக சிறந்த மெக்கானிக். அவருக்கு அந்த நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகளுக்கு பக்க பலமா இருக்குறது அவரது அப்பாவின் நண்பர் ஒபாடியா ஷா. அவரோட நிறுவனத்தின் பணி என்னன்னா போருக்கான ஆயுதங்கள தயாரிக்குறது. அவர் ஆப்கானிஸ்தானுக்கு தான்னோட ஜெரிக்கோ ஏவுகணையோட சக்திய பத்தி சொல்ல போறாரு. அங்க அத காமிச்சி முடிச்ச உடனே கிளம்பும் போது தீவிரவாதிங்க அவர தாக்கி கடத்திடுறாங்க. அவங்க அவர அதே மாதிரியே ஒரு ஏவுகணைய தயாரிக்கணும்-னு சொல்றாங்க. ஆனா அவர் அதுக்கு பதிலா இரும்பிலான ஒரு கவச உடைய தயாரிச்சு சண்ட போட்டு தப்பிச்சிடுறாரு. அதுக்கு அப்புறமா அவரோட கம்பெனியோட ஆயுதங்களால நெறய பேர் இறக்க நேரிடுறதுனால தன்னோட கம்பெனி ஆயுதங்கள் தயாரிக்க கூடாது-னு முடிவு பண்றாரு.

தன்னோட கம்பெனி தயாரிச்ச ஆயுதங்கள அழிக்கனும்-னு முடிவு பண்றாரு. அதுக்காக தன்னோட இரும்பு கவச உடைய மெருகேத்தி இன்னும் நவீனப்படுத்தி நேரா அவரே போய் அழிக்கிறாரு. இதுக்கு நடுவுல அவர யார் கடத்த சொன்னாங்க அப்டிங்குற உண்மை தெரிஞ்சி போகுது. அது யாரு... அப்புறம் அவருக்கும் வில்லனுக்கும் நடக்குற பைட்.

நல்ல விறுவிறுப்பான திரைக்கதை. அதை விட Special effects சூப்பர். அதுவும் அயர்ம் மேனும் சில விமானங்களும் சண்டை போடுற காட்சிகள் செம செம...

இந்த படத்த டைம் இருந்தா கண்டிப்பா பாருங்க.

இன்னிக்கு காந்தி ஜெயந்தி... எப்டியோ அவர மறந்துட்டாலும் அவரோட பிறந்த நாள மறக்காம விடுமுறை கொடுத்துடறாங்க... ஹீம்ம்ம்ம்ம்... இருந்தாலும் அனைவருக்கும் எனது காந்தி ஜெயந்தி வாழ்த்துக்கள்.

இன்னிக்கு தினமணி-ல இது சம்பந்தமா ஒரு கார்டூன் வந்துருந்துது. என்னோட பேவரிட் கார்ட்டூனிஸ்ட் மதி வரஞ்சிருந்தார். சரியா தான் இருந்துது.

டிஸ்கி-1: ஒரே பதிவுல எல்லா படத்தையும் போடணும்-னு தான் நினச்சேன். ஆனா பதிவு இப்பவே ரொம்ப பெரிசா போயிட்டதுனால வேற பதிவுல மத்த படத்த பத்தி பொடுறேன்.

டிஸ்கி-2: திரு.மதி அவர்களோட வேற சில சிறந்த கார்ட்டூன்கள பகிர்ந்துக்கலாம்-னு இருக்கேன்.

அடுத்த பதிவு: சில சில... பகிர்வுகள்

திரும்பி வந்துட்டேன்

2009-09-27T02:52:00.004+05:30

என்னாட இவ்ளோ நாளா பதிவே போடலியே ‘பிஸி’-ய இருந்தனோ அப்டினு நினச்சிங்க-னா நீங்க ரொம்ப நல்லவங்க... ஆனா நான் வெட்டியா தான் இருந்தேன். என்னவோ பதிவு போடுறதுக்கானா மூடே வரல... சரி போன 20 நாள்-ல சொல்லிகிற மாறி சில விஷயங்கள் நடந்துது... அத சொல்றேன்..

ஒரு 20 நாள் முன்னாடி கிருஷ்ணகிரிக்கு என் கல்லூரி நண்பனோட திருமணத்துக்கு நானும் இன்னொரு நண்பனும் போயிருந்தோம். காலை-ல தான் கல்யாணம் அப்டிங்குறதுனால ஆபீஸ்-ல இருந்து ராத்திரி 10 மணிக்கு தான் கோயம்பேடுக்கு கிளம்புனேன். அவன் வீடு குரோம்பேட்டை-ல இருக்கு. அதனால அங்க இருந்து போறதா பிளான் பண்ணோம். அங்க போக ஒரு 10:45 ஆயிடுச்சி. நான் சாப்பிடாததுனால அங்க பரோட்டா கடை எங்கயாவது போலாம்-னு பாத்தா சுத்தி எங்கயும் பெருசா இல்ல... அதனால அஞ்சப்பர்-ல அடியெடுத்து வச்சோம். சில, பல கோழிய உள்ள தள்ளிட்டு வெளிய வர கிட்டதிட்ட ஒரு 11:40-க்கு மேல ஆயிடுச்சு. நான் இதுவரைக்கும் அவ்ளோ லேட்டா கோயம்பேடுக்கு போனதில்ல அப்டிங்குறதுனால பஸ் இருக்குமா-னு ஒரு யோசனையாவே இருந்த்து. எப்டியும் வேலுருக்காவது இருக்கும்; அங்க இருந்து எப்டியும் போயிடுலாம்-னு நினச்சிகிட்டு போனோம்.

12 மணிக்கு கூட நம்ம சென்னை-ல நல்ல பேருந்து வசதி இருக்குங்க... பயணமும் நல்லா தான் இருக்கு. அந்த இரவு நேரத்துல ஜன்னலோரமா உட்கார்ந்துகிட்டு ஜில்லுனு காத்து வாங்கிட்டே கதயடுச்சிகிட்டு போறது. கோயம்பேடுக்கு ஒரு 12:15... 12:30 வாக்குல போய் சேந்தோம். எனக்கு இன்னோரு பயம் என்ன இருந்துதுனா அடுத்த நாள் ‘ஓண்ம்’ பண்டிகை. அதனால கூட்டமா இருக்குமோ-னு நினச்சேன்.நல்ல வேள பெங்களூரூ போற வண்டி இருந்துது, காலியாவும் இருந்துது. அத ஒரு 1 மணிக்கா எடுத்தாங்க. என் ப்ரண்ட் ஜன்னலோரத்துல உக்காந்துக்க நான் அவன் பக்கத்துல செட்டில் ஆயிட்டேன். பஸ்-ச ஒரு 1 மணிக்கு மேல எடுத்தாங்க. எனக்கு டைம்-அ வீணடிக்குறது கொஞ்சம் கூட புடிக்காது. அதனால பஸ் ஸ்டார்ட் பண்ணவுடனே தூங்க ஆரம்பிச்சிட்டேன். என் ப்ரண்டும் அப்டி தான். ஆனா அவனுக்கு விதி காத்து ரூபத்துல சிரிச்சுது. நல்ல ஜில்லு-னு காத்தடிச்சி அவனோட தூக்கத்துக்கு முற்றுபுள்ளி வைக்க பாத்துட்டே இருந்துருக்கு.... ஆனா அவன் விடாமா அத காமா ஆக்கிட்டே வந்துட்டான். அவன் எழுந்த போதேல்லாம் நான் அசராமா அசந்து தூங்கிட்டே இருந்துருக்கேன். பாத்து பாத்து.. ஒரு 6:15-க்கு மேல என்ன எழுப்பி இன்னும் 30-கி.மீ தான் இருக்கு... நீ பாத்துக்கோ... நான் கொஞ்சம் தூங்குறேனு போய் பின்னால படுத்துகிட்டான். பாத்தா ஒரு 20 நிமிஷத்துலயே மண்டபம் வந்துடுச்சி. நல்ல வேளையா ஒருத்தர் அங்கருந்து கொஞ்ச தூரத்துல எறங்குனார். நான் அவன எழுப்பி வேகமா ஒடிபோய் எறங்கிட்டோம்.

கல்யாணம் 9-10:30... மணியோ 6:30 தான் ஆச்சி. 8:30 வரக்குமாவது பொழுத போக்கனுமே.. அதனால காலங்காலமா நாம உபயோகபடுத்துற டெக்னிக்கான டீக்கடை-ய தேர்ந்தெடுத்தோம். போய் ஒரு காபி அப்புறம் சில பிஸ்கட்ட உள்ள தள்ளிட்டு.... மண்டபத்துக்கு எதிர்திசை-ல நடக்க ஆரம்பிச்சோம்.

நான்: “ஏண்டா... கிருஷ்ணகிரி எப்ப வரு-னு ரெண்டு பேருக்குமே தெரியாது... அப்புறம் எப்படி இன்னும் 30 நிமிஷம் ஆகும்-னு சொன்ன??”

அவன்: ஒரு தோராயமா தான் - டா... நமக்கு முன்னாடி இருந்தவனும் அங்க தான் எறங்கனும். அவன் டிக்கெட் வாங்கும் போது பாத்தேன்.

நான்: (??????????) அவன் என்கிட்ட கிருஷ்ணகிரி எப்ப வரும்-னு நீ தூங்க போனதுக்கு அப்புறமா கேட்டாண்டா...

ரெண்டு பேரும்: :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

அப்டியே நடந்து நடந்து தமிழ்நாடு ஓட்டலுக்கு போய் சேர்ந்தோம். திரும்ப அவன் ஒரு டீ அடிக்க... நான் ஒரு மாற்றத்துக்காக ஐஸ்கீரிம் சாப்பிட்டேன்... அப்டியே பொழுத போக்கி ஒரு 9 மணிக்கா போய் சேந்தோம். கல்யாணத்த பாத்துட்டு சாப்பாட்டையும் ஒரு பிடி பிடிச்சிட்டு கிளம்புனோம். 12 மணிக்கா பஸ்-அ புடிச்சி ஒரு 6 மணிக்கு வந்து சேந்தோம்.

இவ்ளோ சொல்லிட்டு ஊர பத்தி ஒண்ணுமே சொல்லலியே... உண்மையிலியே ரொம்ப நல்லா இருந்துதுங்க. சுத்தமா, ‘ட்ராபிக்’ இல்லாம ஒரு மாறுதலா இருந்துது. அப்புறம் அங்கங்க மலையும் இருக்கு... பாக்க ரம்மியமா இருக்கு. பெங்களூருக்கு பக்கதுல இருக்குறதுனாலயா என்னன்னு தெரியல... காலைல நல்லா குளிர்ச்சியா இருந்துது. நான் காலைல 9 மணிக்கு முன்னாடி சூரியனுக்கு ‘குட்மார்னிங்’ சொல்லி ரொம்ப நாள் ஆச்சு. மதிய ஷிப்ட் போறதுனால முடியல. காலைல உலகம் நல்லா தாங்க இருக்கு...

சரி அவ்ளோ தான் அந்த பயணக்கதை... அடுத்த பதிவுல மீட் பண்ணுவோம்.

அடுத்த பதிவு: படக்கலவை.

நினைத்தாலே இனிக்கும் - விமர்சனம்

2009-09-06T01:26:00.008+05:30

மலையாள படமான ’கிளாஸ்மேட்ஸ்’ - இன் ரீமேக் இந்த படம். இந்த படத்தைப் பார்க்க போகும் முன் எனக்கு ஒரே ஒரு கேள்வி தான். தமிழில் வார்த்தைகளுக்கு ஏதேனும் பஞ்சம் ஏற்பட்டுவிட்டதா??? என்பது தான் அது. பெயரே இல்லாத மாதிரி ‘நினைத்தாலே இனிக்கும்-னு பழைய பட டைட்டில வச்சி இருக்காங்க... சரி படத்துக்கும் பேருக்கும் ஏதாவது சம்பந்தம் இருக்கா-னு பாத்தா ஒண்ணுமே இல்ல-னு தான் சொல்லணும்... ஏன்னா படத்துல வர முக்கிய கதாபாத்திரம் எல்லாமே சோக நினைவுகளோட தான் சுத்திட்டு இருக்கு. சரி அவுக கதைய விடுவோம்.. நமக்கு இனிக்குதா.. இல்லையா-னு பாப்போம்.

கதை என்னான்னா... வழக்காம ஆரம்பிக்குமே.. ஹீரோ தன்னுடைய நண்பர்கள பாக்க 8 வருஷம் கழிச்சு திரும்பி வர்றாரு.. வரும் போதே கல்லூரி காலங்கள நினச்சு பாக்குறாரு. பிருத்விராஜ், ஷக்தி(அதாங்க டைரக்டர் பி.வாசு பையன்), கார்த்திக்(அமெரிக்கா மாப்பிள்ளை), ப்ரியாமணி, ஒரு புதுமுக நடிகை(முக்கிய கதாபாத்திரம்), ’லொள்ளு சபா’ ஜீவா, இன்னும் கொஞ்சம் பேர் எல்லாம் ‘கிளாஸ்மேட்ஸ்’. இதுல பிருத்விராஜ் நண்பர்களுக்கும், கார்த்திக்கும் மோதல். ஷக்தி இந்த ரெண்டு பேருக்குமே பொதுவான நண்பனா இருக்குறாரு. இதுக்கு நடுவுல காலேஜ்-ல மாண்வர் தலைவர் வேணும், எலக்‌ஷன் நடத்தணும்-னு கேட்டு போராடுறாங்க. இதுல பிருத்விராஜ எதிர்த்து அவருடைய ப்ரியாமணி போட்டி போடுறாங்க. இதுல பல மனஸ்தாபங்கள். அப்புறம் எதிர்ப்பாராத ஒரு மரணம் நடக்க, படிப்ப பாதியிலேயே விட்டுட்டு பிருத்விராஜ் போறாரு. என்ன நடக்குது அவர் திரும்ப வரும் போது அப்டிங்குறது தான் கத.

பிருத்விராஜ் நல்லா பண்ணி இருக்காரு தன்னோட முந்தைய படங்கள போலவே. கொஞ்சம் கோவக்காரரா வர்றாரு. அடுத்து ப்ரியாமணிக்கு நடிக்க எல்லாம் பெரிய வாய்ப்பில்ல. சும்மா வந்துட்டு போற ரோல். ஷக்திக்கு பெரிய கேரக்டர் எல்லாம் இல்ல. சும்மா கவிதைய சொல்லி கொல்றாரு. அந்த புதுமுக பொண்ணு அழகாவும் இருக்கு, கொஞ்சம் நல்லாவும் நடிச்சிருக்கு. கார்த்தி, அமெரிக்க மாப்பிள்ளை, மாப்பிள்ளை தோழன் கதாபாத்திரத்துல இருந்து புரேமோஷன் ஆகி வில்லன் ஆகி இருக்கார் இந்த படத்துல.. நல்லா பண்ணி இருக்கார். இளவரசு, லொள்ளு சபா ஜீவா எல்லாம் நல்லா பண்ணி இருக்காங்க.

படத்துல நிஜ ஹீரோ காமெராமேன் பாலாசுப்ரமணியம் (பிதாமகன் படத்துக்கெல்லாம் பண்ணி இருக்கார்) தான். அற்புதமா பண்ணி இருக்கார். ஒவ்வொரு ப்ரேமுமே ஒரு அழகான போட்டோ மாறி இருக்கு. அதுவும் கடைசியா ஒரு பாட்டு வரும் பாருங்க ‘அழகாய் பூக்குதே’-னு சான்ஸே இல்ல. கலக்கி இருக்காரு. எடிட்டிங் ஒகே தான். படம் மொத்தம் 2 மணி 10 நிமிஷம் தான். இன்னும் கொஞ்சம் கூட ‘கட்’ பண்ணி இருக்கலாம்-னு சொல்ற அளவுக்கு காட்சிகள் இருக்கு.

இசை: விஜய் ஆண்டனி. டைட்டில் கார்ட பாத்ததுனால கண்டுபுடிச்சேன். ஒரே ஒரு பாட்டு தான் கேக்குற மாறி இருக்கு. ’வணாரஸ் பொட்டு வைத்து’-னு ஒரு பாட்டு. மத்தபடி பாட்டு, பின்னனி இசை ரெண்ட பத்தியும் அவர எனக்கு புடிக்கும் அப்டிங்கிறதால ஒண்ணும் சொல்லல.

இயக்கம்: குமரவேலன். இவர் கிட்ட ஒரு கேள்வி. ஒரு காலேஜ் கேம்பஸ் படத்த ஏன் ரீமேக் பண்ணனும்?? புதுசா எடுத்தா இன்னும் சூப்பரா இருக்கும். இதுல அவர் மலையாளத்துல இருந்து மாத்துறேன் -னு சொல்லிட்டு கேரள காலேஜ் மாறியும் இல்லாம, தமிழ்நாட்டு காலேஜ் மாறியும் இல்லாம மொக்க ஆயிடுச்சி. அதனாலயே நமக்கு அவங்களோட சந்தோஷமோ துக்கமோ பாதிக்கல. ஏதோ நடக்குது, நாமும் பாக்குறோம் அப்டிங்குற மாறி இருக்கு.

முதல் பாதி கொஞ்சமே கொஞ்சமா காலேஜ்கே உரிய கலகலப்புகள் இருக்கு. இரண்டாவது பாதி மறந்து போய் கூட சிரிக்க முடியாது. ஏன்னா அவ்ளோ சீரியஸ். என்ன தான் காலேஜ் கத-னாலும் இது எனக்கு நடந்துதே, நாங்க இப்டி பண்ணோமே, இப்டி இருந்துருந்தா நல்லா இருந்துருக்குமே நினைக்கிற மாதிரியான காட்சிகள்... சாரி.. ஒண்ணு கூட இல்ல. காதல் இருக்கு.. ஆனா ஒரு அழுத்தம் இல்ல. நட்பு நட்பு-னு சொல்றாங்க.. ஆனா அத புரிய வைக்குற மாறி ’நச்’-னு ஒரு காட்சி இல்ல. ரெண்டாவது பாதியில மட்டும் கொஞ்சம் பயமுறுத்துறாங்க. மொத்ததுல தெளிவா நம்மல பாதிக்குற மாறி இல்லாம, நச நச-னு சொதப்பலா இருக்கு.

நினைத்தாலே இனிக்கும்: நினைக்குறதுக்கும் ஒண்ணும் இல்ல... இனிப்பான நினைவுகள் அப்டினு எதுவும் இல்ல.

நாலு கேள்வி மற்றும் ஒரு நற்செய்தி

2009-08-31T00:31:00.004+05:30

கில்ஸ் அண்ணா என்னை இந்த தொடர் பதிவுக்கு கோர்த்துவிட்டு இருக்கார். ரொம்ப நன்றி அண்ணா :))

1. அழகு என்பது என்ன? நிரந்தரமானதா?

அழகு என்பது நாம் எப்படி ஒரு விஷயத்தை காண்கிறோம் என்பதில் இருக்கிறது என்பதே என் கருத்து.

தாய்க்கு தன் குழந்தை எப்போதும் அழகு.

இளைஞர்களுக்கு அப்போது வரும் ஹீரோயின்கள் மேக்கப்போடு இருந்தால் அழகு.

மேல் குறிப்பிட்ட இரண்டில் இருந்து எந்த அழகு நிரந்தமானது என்பது தெரியும்.

2. காதல் மனிதனுக்கு அவசியமா?

காதல் என்பதின் பொருள் அன்பு என்று நம்புகிறேன். அப்படி நம்புவதனால் காதல் மிக மிக அவசியமே :))

3. கடவுள் உண்டா?

ஏதோ ஒரு சக்தி இந்த உலகத்தை இயக்குவதாக நம்புகிறேன். அந்த சக்திக்கு பெயர் ‘கடவுள்’ எனில், அதை நான் நம்புகிறேன். கடவுள் உண்டு.

4. பணம் அவசியமா?

கண்டிப்பாக. எவ்வளவு என்பது அவரவர் மற்றும் நாட்டின் அப்போதைய பொருளாதர நிலையை பொருத்தது.

சரி.. நான் இந்த தொடர் பதிவ முடிச்சிட்டேன். எல்லாரும் பண்ணிட்டதுனா-ல யாரையும் கோத்துவிடல...

***********************************

அப்புறம் ஒரு முக்கிய மகிழ்ச்சியான செய்தி... நமது ரமேஷ் அண்ணாவின் மேன்ஷனில் உள்ள நீரின் தரம் உயர்ந்துவிட்டது. அவர்களுடைய போராட்டத்திற்கு வெற்றி. எப்படி என்று தெரிந்து கொள்ள இங்கே சொடுக்கவும் :))

இந்த சந்தோஷ செய்தியோடு இப்போ கிளம்புறேன். அடுத்த பதிவுல சந்திக்கிறேன் :)

ஞாபக மறதி

2009-08-27T12:53:00.001+05:30

வர வர இந்த ஞாபக மறதி ரொம்ப தான் அதிகமாகிடுச்சு.. சில முக்கியமான விஷயங்கள் கூட மறந்து போகின்றன. போன வாரம் ரெண்டு கல்யாணத்துக்கு போனேன். ஒண்ணு என் கல்லூரி நண்பருடையது, மற்றோன்று எனது நண்பனின் அண்ணனுடையது. கல்லூரி நண்பருடைய கல்யாணத்திற்கு போன போது அவருடைய துறையை சேர்ந்த நண்பர்களை சந்தித்தேன். பலப் பேருடைய பெயர் எனக்கு தெரியவில்லை, எல்லாம் மறந்துவிட்டது. மிக நெருக்கமாக பழகிய சிலரின் பெயர்கள் தான் ஞாபகத்தில் இருந்தது. நல்ல காலமாக நமது உறவுமுறை பெயர்களான மச்சி, மச்சான் கைக்கொடுத்தது. ரெண்டு வருடத்தின் மாற்றம் பலரிடம் தெரியவில்லை. அனைவரும் இன்னும் முன்பு போலவே கவலையில்லாமல் இருந்ததை பார்க்க மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

அடுத்து இந்த சனிக்கிழமை இன்னொரு திருமணத்திற்கு சென்றிருந்தேன். நல்ல காலமாக என்னுடைய பள்ளி நண்பர்கள் நிறைய பேர் வந்து என்னுடைய ஞாபக சக்தியை சோதிக்கவில்லை. சிறிது நேரம் நாம் வழக்கம் போல போடும் மொக்கைகளை போட்டுவிட்டு சாப்பிட சென்றோம். அங்கே இலையில் பல சுவையான இனிப்பு வகைகள் இருக்க நேராக சென்ற(பாய்ந்த!!) என்னை என் நண்பன் கைகழுவ அழைக்க போகும் போதே ஒருத்தன் அழைத்து ‘கனகராஜ்’ தானே என்றான். எங்கோ பார்த்தது போல இருந்தாலும் பெயர் கொஞ்சம் கூட மூளைக்குள் இருந்து எட்டிப் பார்க்க மறுத்துவிட்டது. பின்பு என் நண்பனிடம் கேட்டேன். அவன் தான், ‘டேய் அவன் தாண்டா கிரி’ என்று. பள்ளியில் அவன் எனது நல்ல நண்பன். பின்பு கேட்டால் அவனுக்கும் ஞாபகம் இல்லையாம்.. இன்னொரு நண்பனை தான் கேட்டானாம்...

கல்யாணம் முடிந்து வரும் போது தான் பெரிய காமெடி ஒன்றை எனது நண்பன் சொன்னான். அவன் ஒரு மஞ்சள் நிற சட்டையை அணிந்து நல்ல ஸ்மார்ட்டாக இருந்தான்.

கூட இருந்த நண்பன்: இந்த டிரெஸ்-ல நீ நல்லா இருக்கடா..

அண்ணனின் நண்பன்: இது நிஜமாவே நல்லா இருக்காடா... மொதல்ல ஒரு ஆரஞ்சு கலர் டி-சர்ட்டும், கார்கோவும் போட்டுட்டு கொஞ்சம் ஸ்டைல இருக்கட்டுமே-னு இருந்தேண்டா. வெளிய நின்னுட்டு இருந்தேன்.. எங்கப்பா வந்துட்டு என்னடா இன்னும் டிரெஸ் பண்ணி ரெடியாகலையா... சீக்கிரம் போடா-னு சொல்லிட்டாருடா...

நாங்கள் எல்லாரும்: ‘லொள்’

என்ன சிரிப்பு சத்தம் தான்.

சரி அடுத்த பதிவுல சந்திப்போம்... :)))))))))))

கந்தசாமி - விமர்சனம்

2009-08-24T03:21:00.004+05:30

எல்லாரும் படத்த கலாய்ச்சிட்டாங்க-னு தெரியும். இருந்தாலும் 80 ரூபாயை இழந்தவன் என்கிற உரிமையில் நான் இப்போது இதைப்பற்றி எழுதியே ஆக வேண்டும். அது மட்டும் இல்லாமல் இவ்ளோ விமர்சனம் படிச்ச பிறகும் போய் மொக்க வாங்கிட்டு வர்றனும் நினைக்கிறவங்கள காப்பாத்த போறேன்(!!!!) சரி பிரம்மாண்டம்-னு சொல்றாங்க, சுசி கணேசன் வேற இயக்கம்.. அதனால இந்த படத்து மேல கொஞ்சம் நம்பிக்க வச்சி இருந்தேன். அவருடைய மற்ற படங்கள் சின்ன பட்ஜட்-னாலும் எல்லாம் நல்லா இருந்த்து. நம்பிக்கையோட டிக்கெட்டையும் ஒரு வாரம் முன்னாடியே முன்பதிவு செஞ்சிட்டேன். சரி பழம் புராணம் போதும்.. விமர்சனத்துக்கு வா-ன்னு எல்லாரும் சொல்றது கேக்குது. இதொ வந்துட்டேன்.

கதை.... இதை கடைசி வரைக்கும் தேடிவிட்டு படம் முடிந்த பிறகு இது தான் என்று தோன்றியது. திருப்போரூரில் இருக்கும் முருகன் கோவிலுக்கு வரும் பக்தர்கள் தங்களுக்கு தேவையானதை வேண்டிக் கொண்டு அங்குள்ள மரத்தில் கட்டுகின்றனர். அதை விக்ரம் மற்றும் அவரது நண்பர்கள் பணக்காரர்களிடம் அதிகமாக வரி ஏய்ப்பு செய்த பணத்தில் இருந்து செய்கின்றனர். இந்த 20 வருட பழசான ‘ஜெண்டில்மென்’ கதையை சுப்பர் ஹீரா , 5 அல்லது 6 கெட்டப் விக்ரம் என நம்மை 3 மணி நேரம் மூச்சு திணற திணற திணறடிப்பது தான் ’கந்தசாமி’.

சுசிகணேசன் விக்ரம் கிட்டயும், கலைப்புலி.S.தாணு கிட்டயும் சொன்ன கதையையும், ஸ்கிரிப்டையும் தொலச்சிட்டார்ப் போல இருக்கு. அப்புறம் இருக்குற ஷங்கர் படத்த எல்லாம் ஒவர்நைட்-ல டி.வி.டி-ல பார்த்து பல சீன்கள பொறுக்குன மாறி இருக்கு. அப்புறம் இந்த சின்ன கதை-ல லாஜிக்க பத்தி எல்லாம் கேட்டா அடி சும்மா இடி மாறி விழும்.

படத்து-ல வர எல்லா சீனுமே செட்டிங் தான். சென்னை-ல தான் கத நடக்குது-னு காட்டுறதுக்காக ரெண்டாவது பாதி-ல ஒரு ரெண்டு சீன் - ல D.M.S-அ காட்டுறாங்க. வயக்காடா கூட ஒரு செட்டிங் போட்டது தான் ஓவர். நம்ம நாட்டு-ல வயல்வெளியெல்லாம் அழிஞ்சிட்டு வருது. ஒத்துக்கிறேன். ஆனா இதெல்லாம் டூ-மச். அப்புறம் நேரா சுவிஸ்க்கு போகமா, டிவிஸ்ட் வைக்கிறேன் பேர்வழி-னு சொல்லிக்கிட்டு மெக்ஸிக்கோக்கு போறாங்க. ஒண்ணும் பெருசா பண்ணல. ஒரு பாட்டு, ரெண்டு பைட்டு.. திரும்பி வந்துடுறாங்க. எல்லா புண்ணியமும் தாணு அவருக்கு தான்.

சரி ஆக்டிங் டிபார்ட்மெண்ட்டுக்கு வருவோம். விக்ரம பத்தி சொல்ல வேணாம். ரொம்ப நல்லாவே இந்த அதர பழசான கதைக்கு கூட நடிச்சு கொடுத்து இருக்கார். அவருக்கு கெட்டப் எல்லாம் நல்லாவே பொருந்தி இருக்கு. ஆனா அதுல எல்லாம் ஒரு 5 நிமிஷம் கூட நல்லா நடிக்க முடியாத அள்வுக்கு அருமையான ஸ்கிரிப்ட். அடுத்து ஹீரோயினி ஸ்ரேயா. அம்மணி அழகா இருக்காங்க. ஆனா ஏதோ சபதம் எடுத்த மாதிரி ’எல்லாரும் பாருங்க’ அப்டிங்குற மாறியான டிரெஸ்-ல திரியிறாங்க. அப்புறம் பிரபு நல்லாவே பண்ணியிருக்கார். ஒண்ணும் கொற சொல்றதுக்கில்ல. வில்லனுங்க-னு ஒரு ரெண்டு பேர் இருக்காங்க. செம சொத்த. ஒருத்தர் ஆஷிஷ் வித்யார்த்தி. ஷோபா-லயே படுத்து கிடக்குறார். இன்னொருவர் முகேஷ் திவாரி. வீடே இல்லாத மாறி பஸ்-லயே சுத்துறார். படத்துக்கு சம்பந்தமே இல்லாம வடிவேலு. ஆனா சிரிக்க வைக்குறதுனால தப்பிக்கிறார். இன்னும் நிறைய பேர் இருக்காங்க. அவ்வளவு தான் சொல்ல முடியும் அவங்கள பத்தி.

ஒளிப்பதிவு - ஒ.கே ரகம். ஒரு ‘ரிச்னெஸ்’ இருக்கு. 'bad boys' படத்துல இருக்குமே அப்படி ஒரு டோன். ஆனா இந்த படத்துக்கு அது சூட் ஆகல. அப்புறம் இசை. தேவி ஸ்ரீ பிரசாத். ரொம்ப தான் சோதிக்கிறார் பின்னனி இசை-ல. பாட்டெல்லாம் கேக்க சுமார் ரகம். ‘Excuse me' பாடலும், ‘அலெக்ரா’, ‘மீனாகுமாரி’ பாடல்களும் சுமார் ரகம். பாட்ட பாத்தா ஏதோ ஆல்பம் சாங் மாறி இருக்கு. ஒண்ணும் படத்தோட ஒட்டல.

முக்கிய மேட்டரே இப்ப தான். எடிட்டிங். பண்ணாங்களா இல்லையா-னே தெரியல. தாணு சார் கிட்ட காசு இல்லையா, இல்ல படத்த சீக்கிரமா(!!!!!) வெளியிடனும்-னு ஏதாவது யோசிச்சாங்களா-னு தெரியல. கத்திரி வச்சதுக்கான அடையாளாமே தெரியல. அப்டியே பிரிண்ட் போட்டாச்சு-னு நினைக்கிறேன்.

டைரக்‌ஷன்... ஒரு முக்கியமான வாய்ப்பை சுசி கணேசன் சூப்பரா நழுவ விட்டுட்டாரு. ஷ்ங்கர் மாறி படம் எடுங்க.. தப்பில்ல. ஆனா அதே கதைய வச்சி எடுத்தா... அதான் தப்பு. இப்படி நான் எல்லாம் மொக்க போடுற அளவுக்கு ஆயிடுவீஙக.

எனக்கு தாணு சார பாத்தா தான் பாவமா இருக்கு. இந்த படத்துக்காக ரொம்ப செலவு பண்ணிட்டார். அவருடைய 25-வது வருஷத்துல இப்படி ஒரு படம் அமஞ்சி போச்சு. ஏதோ ரெண்டு கிராமத்த தத்து எடுத்தார் இந்த படத்துக்காக. இந்த படத்துல போட்ட காச அப்படி எதுக்காவது பயன்படுத்தி இருந்தார்-னா புண்ணியமாவது கட்டிட்டு இருந்துருப்பார். இப்ப படத்த எடுத்துட்டு கல்லா கட்டுமா பாத்துட்டு இருக்கார்.

இதுக்கு மேலயும் படம் படத்துக்கு நீங்க போன.. ஒத்துக்குறேன்.. நீங்க தைரியசாலி-னு நான் ஒத்துக்குறேன்.

நெக்ஸ்ட் பதிவுல மீட் பண்றேன் :)))))))))

அணுப்புவீங்களா.. மாட்டீங்களா???

2009-08-16T22:17:00.006+05:30

பொருளாதார சரிவு ஏற்பட்டாலும் ஏற்பட்டது, ஆபீஸில் இருந்து ’ஆன்சைட்’ என்றாலே கம்பெனியின் மேல்மட்ட அதிகாரிகள் அலறுகிறார்கள். சில நாட்களுக்கு முன் கடும் ஆணிகளுக்கு(!!!!!?????)(சும்மா லுலுவாய்க்கு) இடையில் இதை பற்றி விவாதித்து கொண்டிருந்தோம்.

இது இரண்டு வகையில் நடந்தது. ஒவ்வொன்றையும் சற்று கற்பனை கலந்து பார்ப்போம்.

மேனேஜர்: சரி, வர ஆண்டு-ல உங்களோட ஆஸ்பிரேன் என்னன-னு சொல்லூங்க??

நம்ம ஆள்: ஆன்சைட் அணுப்புனா தேவல..

மேனேஜர்: அதுக்கு நான் என்ன பண்ணனும்னு நினைக்கிறீங்க??

நம்ம ஆள்: விசா ப்ராசஸ் பண்ணனும்..

மேனேஜர்: விசா ப்ராசஸ் பண்ணனும்-னா ப்ராஜக்ட் அதுக்கு ஏத்த மாறி பாக்கணுமே...

நம்ம ஆள்: சரி பாருங்க..

மேனேஜர்: ஆனா ப்ராஜக்டே இல்லையேப்பா!!!!

நம்ம ஆள்: !?!?!?!?!?!?!?!?!

***********************************************************************************

இது கொஞ்சம் வித்தியாசமான, பரிதாபப்பட வேண்டிய ஒரு கேஸ்:

நம்ம ஆள்: சார், எப்ப என்ன ஆன்சைட்க்கு அணுப்புவீங்க??

மேனேஜர்: நம்ம ப்ராஜக்ட்-ல வாய்ப்பில்ல.... வேற ப்ராஜக்ட்-ல தான் கிடைக்கும்.

நம்ம ஆள்: சரி சார்.. நான் போக தயாரா இருக்கேன்..

மேனேஜர்: ஆனா நான் தயாரா இல்லையே... நீங்க நல்ல வேல செய்றீங்க.. சோ நீங்க இங்க இருந்து தான் ஆகணும்.

நம்ம ஆள் கடுப்பாகி அடுத்த 6 மாதங்களுக்கு பெரிதாக ஒரு ஆணியும் புடுங்கவில்லை..

ஒரு நாள்,

நம்ம ஆள்: சார் அந்த ஆன்சைட்??

மேனேஜர்: நீ இங்கயே ஒண்ணும் பெருசா ஒண்ணும் பண்ணல.. இதுல ஆன்சைட் போய் என்ன பண்ண போற..

நம்ம ஆள்: !?!?!?!?!?!?!?!?!

************************************************************************************

இன்றைய சரக்கு அவ்ளோ தான்.. அடுத்த பதிவுல சந்திப்போம் :))

போதையில் புத்தி மாறுமா??

2009-08-05T12:01:00.000+05:30

நம் நண்பர்கள் போதையில் தெளிவாக இருக்கும் போது உதிர்த்த முத்துக்கள் இவை:

சூரியும், கிரியும் உட்கார்ந்து தண்ணீர் அடித்து கொண்டிருக்கின்றனர்.

சூரி: (விரக்தியில்) மச்சி, அந்த இஞ்சினியரிங் காலேஜ்-ல ஒழுங்க இண்டேர்வியூ பண்ணாமயே L&T-ல ரெண்டு பேர எடுத்துட்டாங்கடா...

(மீண்டும் ஒரு ரவுண்ட் செல்கிறது... கிரி ஒன்றும் சொல்லவில்லை அதனால் சூரியே ஆரம்பிக்கிறான்.)

சூரி: Larson & Turbo da..

(கிரி டக்கென்று நிமிர்ந்து பார்க்கிறான்)

கிரி: அவனுங்க ரெண்டு பேரையும் உனக்கு எப்படி தெரியும்???

(சூரி அதிர்ச்சி அடைகிறான்.. கிரி விடாமல் அடுத்த வெடிகுண்டை போடுகிறான்)

கிரி: (ஆழ்ந்த யோசனையில்) சைனீஸ் பேரு மாறி இருக்கு, எப்பூடி??????

சூரி: !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

************************************************************************************

இப்பொழுது டிங்-கும், மிங்-கும் இவர்களுடன் சேருகிறார்கள்..

டிங், மிங்கை பார்த்து கேட்கிறான்.

டிங்: மாப்பி, ‘Perhaps'-ன என்னடா அர்த்தம்??

(மிங் இப்போது தனது ஒரு கையால் தாடையை தடவி கொண்டு, மறு கையால் கிளாஸை ஏந்தி கொண்டு யோசிக்கிறார்)

(சில நிமிடங்களிக்கு பின்)

மிங்: ‘Perhaps' (மீண்டும் ஒரு யோசனை) ‘its an ordinary english word'

கிரி: (உற்சாகமாக) சொன்னான் - ல என்னோட மாப்ள சொன்னான் - ல... எப்பூடி???

மிங் எதை பற்றியும் கவலைப்படாமல் அடுத்த ரவுண்டுக்கு போக, சூரியும், டிங்-கும் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் பார்த்து கொள்கின்றனர்..

************************************************************************************

இப்பொழுது லிங் இவர்களுடன் சேர்கிறார்..

மிங்: ‘தம்’ singular-ah இல்ல plurala???

லிங்: ‘Them'-னா 'plural' தான்..

(ஒரு பெரிய விவாதமே நடக்கிறது... ‘தம்’ எதை சேர்ந்தது என்பதற்கு)

மிங்: சரி, இருங்க.. நம்ம கிரி இதுக்கு என்ன சொல்றான் - னு பார்ப்போம்.

(கிரிக்கு போன் செய்கிறார்கள்)

கிரி: (தெளிவாக வெடிகுண்டை போடுகிறார்) ‘தம்’-ன ‘plural-லு, 'தம்ஸ்’- ன singular :)))))))))))))))))))))

**********************************************************************************

சரி.. இப்போதை அவ்ளோ தான் மக்கா..... அடுத்த பதிவுல சந்திப்போம்... :)))

விருதுகள்.. :) :)

2009-08-01T03:04:00.012+05:30

என்னுடைய தமிழ் எழுத்திற்கு முதல் முறையாக விருது கிடைத்துள்ளது. தா.பி அக்கா ‘This blogger my best friend' விருது கொடுத்து இருக்காங்க.. அப்புறம் ஆனந்த் அண்ணா ‘interesting blog' விருது கொடுத்து இருக்காங்க :) எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி.. மற்றும் தா.பி அக்காவுக்கும், ஆனந்த் அண்ணாவுக்கும் எனது நன்றிகள் :) ************************************************************************** இந்த விருதை பலரும் ஏற்கனவே பெற்றுவிட்டாலும், நான் பின்வரும் நண்பர்களுக்கு எல்லாம் இந்த விருதை தர விரும்புகிறேன்.

ஜமால் அண்ணா: என்னுடைய இந்த வலைப்பதிவில் முதலில் பின்னுட்டம் இட்டவர் அண்ணா தான். அவருடைய கவிதைகள் எனக்கு பிடிக்கும்.. மிகவும் சீரியஸான பதிவர் :)

கார்த்திக்: வலைப்பதிவு நண்பர்களில் இவரிடம் தான் அதிகம் பேசி இருப்பேன் என்று நினைக்கிறேன். இவருடைய பதிவுகள் பலவற்றை படித்துவிட்டு விழுந்து விழுந்து சிரித்து இருக்கிறேன்.

விஜய் அண்ணா: எந்த விஷயத்தை கொடுத்தாலும் எப்படி தான் விறுவிறுப்பாவும் நகைச்சுவையாவும் எழுதுறார்-னு தெரியல.. இவரின் எழுத்துக்கள் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும் :)

ரம்யா அக்கா: இவங்களை தொடர்பதிவு ஸ்பெஷலிஸ்ட்-னு சொல்லலாம்.. அந்த அளவுக்கு அடுத்த அடுத்த பதிவுல தொடர்ச்சியாகவும் சுவாரஸ்யம் குறையாமவும் எழுதுவாங்க.. :) அவங்களோட ‘ஜில்லென்ற ஒரு காதல்’ தொடர் கதை எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருந்துது..

கார்த்திக் நாராயண்: பலவிதமான பதிவுகள சிறப்பா எழுதுறவர்.. இவருடைய நூடுல்ஸ் பதிவு என்னுடைய சமீபத்திய பேவரிட்.

G3 அக்கா: இவங்களோட Frozen thoughts பதிவுகள் எல்லாம் சூப்பரா இருக்கும். அப்புறம் அன்றாடம் அவங்க வாழ்க்கை-ல நடக்குறத ரொம்ப எளிமையா நகைச்சுவையோட சொல்லிடுவாங்க.. அப்புறம் இவங்க இருக்குற இன்னொரு பிடிச்ச விஷயம் என்னன்னா.. எங்க மத்தவங்க அவங்கள கலாய்ச்சிட போறாங்க-னு சொல்லிட்டு, அவங்கள அவங்களே கலாய்ச்சிக்குவாங்க :)

கில்ஸ் அண்ணா: pala vishayangal pathi sirappaa ezuthuvaar.. ippa ellam yen weekend movies pathi ezuthurathu illa-nu theriyala.. athu enaku pudicha section :)(Tanglish)

சக்தி அக்கா: இவங்களோட கவிதைகள்-ல ஒரு உண்மை இருக்கும். எதையுமே நேரே சொல்லி இருப்பாங்க.. அதுவும் அந்த ஈழ தமிழர் கவிதை சூப்பரா இருந்துது :)

********************************************************************************* எல்லாருக்கும் என்னோட நண்பர்கள் தின நல்வாழ்த்துக்கள் :) இப்போதைக்கு ரெஸ்ட்.. மீதியெல்லாம் நெக்ஸ்ட் பதிவுல :)

தள்ளாடும் நாடு

2009-07-19T00:32:00.003+05:30

’

எங்கும் தமிழ், எதிலும் தமிழ்

’ என்பது மாறி

‘எங்கும் மது, எதிலும் மது

’ என்ற அருமையான ஒரு நிலைக்கு நமது தமிழகம் சென்று கொண்டிருக்கின்றது. குடிமக்கள் அனைவரும் ‘குடி’மக்கள் ஆகிவிடுவார்கள் போலிருக்கிறது. என்று தமிழக அரசு மக்களுக்கு அளிக்கும் மதுவை தன் கையில் எடுத்ததோ விற்பனைக்கு, அன்றிலிருந்து அதனுடைய கஜானா நன்றாகவே கட்டுகிறது. இதனை கடந்த வருடத்தின் ’தண்ணீர்’ விற்ற அளவுகள் தெளிவாக காட்டுகிறது. மொத்தம் 10,000 கோடி ரூபாய்க்கு மேல் விற்றிருக்கிறது. சென்ற வருடத்தை விட 20 சதவிகித வளர்ச்சி. இதை எப்படி நம்மை ஆள்பவர்கள் கொண்டாட போகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. மேலும் சில ஆயிரங்கள் அல்லது லட்சங்களை ’தண்ணீரில் செலவிடுவார்கள் என்று எண்ணுகிறேன். எனக்கு தெரிந்து லாபத்தில் இயங்கும் ஒரே அரசு துறை இது ஒன்று தான். தனது மக்கள் கஷ்டபடாமல் இருக்க ’தண்ணீர்’ ஊற்றி தரும் ஒரு உன்னத பணியை நமது அரசாங்கம் செய்து கொண்டிருக்கிறது. தமிழக அரசு இதை 2003-04-ல் TASMAC-ன் கீழ் கொண்டு வந்த போது ஆண்டு விற்பனை 3,000 கோடி சோச்சத்தில் இருந்து இப்போது 10,000 கோடி ரூபாயாக மூன்று மடங்காக உயர்ந்துள்ளது. நாட்டில் உள்ள அரசு துறை நிறுவனங்களிலேயே அதிக நேரம் திறந்திருக்கும் ஒன்றே ஒன்று இந்த மதுபான கடைகள் தான். காலை 10 மணி முதல் இரவு 10 மணி வரை. ஞாயிறு அறியாமல், விடுமுறை என்று ஏதுமில்லாமல் இயங்குகிறது. ஏனெனில் மக்கள் இயங்குவதற்கு முக்கிய பொருள் அல்லவா!!! ரேஷன் கடைகள் எல்லாம் இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாய் இருக்க மதுபான கடைகள் மட்டும் எங்கு நோக்கினும் நிறைந்து இருக்கின்றது. ஏன் மற்ற அரசு துறை நிறுவனங்கள் 5 மணியோடு மூடப்படும் போது மதுபான கடைகள் மட்டும் இரவு பத்து மணி வரை திறந்து இருக்க வேண்டும். ‘குடி’ மக்கள் கஷ்டப்பட கூடாதே என்பதற்காக மட்டுமல்ல; மற்ற நிறுவனங்களில் பணியாற்றும் பணியாளர்களுக்கு சம்பளம் வழங்கவும், மக்கள் நல திட்டங்களை அமல்படுத்த மதுவினால் வரும் லாபத்தில் தான் முடிகிறது. இதுவரை முந்தைய அரசாங்கத்தின் ஒரு திட்டத்தை அடுத்த அரசாங்கங்கள் இந்த TASMAC-ஐ போல எடுத்து சென்றதே இல்லை எனலாம். ‘தொட்டில் குழந்தை’ இறந்தது, ’உழவர் சந்தை’ நசிந்தது, ’சமத்துவபுரங்கள்’ காற்றோடு கலந்தது, ’சத்துணவு’ கூட சிற்சில ஏற்ற இறக்கங்களை கண்டது. மது மட்டும் ஆறாய் ஓடியது சென்ற ஆட்சியில், வெள்ளமாய் பெருக்கெடுத்துவிட்டது இன்றைய நிலையில். ‘இப்படி தான் வாழ வேண்டும் என்று இல்லாமல், எப்படியும் வாழலாம்’ என்பதற்கு நமது அரசாங்கமே மக்களுக்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகிறது. இப்போது தான் ‘பிரிவோம் சந்திப்போம்’ படத்தில் வரும் ஒரு வசனம் நினைவிற்கு வந்தது: ‘

குஜராத்தில் மட்டும் மதுவிலக்கு இருக்க காந்தி என்ன இந்திய தேசத்தின் பிதாவா இல்லை.....??????!!!!!

’

’பட’ டிஸ்கஷன் - எந்திரன்

2009-07-14T13:58:00.000+05:30

’எந்திரன்’ பட ஷுட்டிங்:

(பிரம்மாண்டத்தை எப்படி காட்டலாம் என்று ஷங்கர் யோசித்து கொண்டிருக்கிறார்)

ஷங்கர்: போன படத்துல காட்டுன பிரம்மாண்டத்த எல்லாம் மிஞ்சுற மாறி பண்ணனும்... இதப் பார்த்த பிறகு காசு செலவழிக்கனும்-னு நினைக்கிற புரோடியூசர் எல்லாம் என்கிட்ட தான் நிக்கனும்..

அசிஸ்டண்ட்: பண்ணிடுவோம் சார்... போன படத்துல 60 கோடி.. இந்த வாட்டி 165 கோடி.. கலக்கிடுவோம்.....’சிவாஜி’ படத்துல கிங் காங் படத்த தான் காமிச்சோம்... இந்த வாட்டி கிங் காங்கையே ஓட விடுறோம்... ஐஸ்வர்யா ராயா கிங் காங் புடிச்சி வச்சிக்குது... அதுகிட்ட இருந்து அவங்கள நம்ம ரோபோட் ரஜினி காப்பாத்துறார்... ஆனா ஐஸ்வர்யா ராயிக்கு அது ‘ஒரிஜினல்’ ரஜினி-னு நினைச்சி காதலிக்கிறாங்க... அப்புறம் ஒரிஜினல் ரஜினி எப்டி அவங்கள தேடி கண்டுபுடிக்கிறார் காமிச்சி... ரோபோடோட கட்டுபாட்டுல இருக்குற ரோபோட்டுக்ளுக்கும், ரஜினி கண்ட்ரோல்-ல இருக்குற ரோபோட்டுக்களுக்கும் பெரிய போர் மாறி காமிக்கிறாம். எல்லாத்தையும் வெடிக்கவிட்டு.. கடைசியில ஐஸ்வர்யா ராய், ரோபோட் ரஜினியும், ஒரிஜினல் ரஜினியும் இருக்காங்க... இவங்க ரெண்டு பேருல யார தேரிந்தேடுக்குறது-னு தெரியாம ஐஸ்வர்யா தடுமாற.. செண்டிமெண்ட்ட நுழைக்கிறோம்.. எப்பூடி??

ஷங்கர்: ஐடியா நல்லா இருக்கு... ஆனா புதுசா இல்லையே... நம்ம மேட்டர் லஞ்சம், கறுப்பு பணம் எதுவுமே இல்லயே... இதெல்லாம் இல்லனா மக்களுக்கு என் படத்துக்கு வந்துருக்காங்க-னு மறந்துடுவாங்களே...

அசிஸ்டண்ட்: கொண்டுவறோம்... பழைய விஷயங்கள கொண்டு வர்றோம்... ஐஸ்வர்யா ராயோட அப்பா தான் P.M... அவர் கோடிக்கண்க்கில் கறுப்பு பணம் வச்சிருக்கார்.. அத பாதுக்காக்க பல நூறு ரோபோட் வச்சிருக்கார்... நம்மளோட செண்டிமெண்ட் சீனுக்கு அப்புறம்... ரோபோட் ரஜினி, ஒரிஜினல் ரஜினிக் கூட கைக்கோர்த்துகிட்டு அவங்கள எல்லாம் அழிக்க புறப்படுது... ஐஸ்வர்யாவும் அவங்க கூட ‘join' பண்றாங்க... திரும்ப எல்லா ரோபோட்டையும் அழிக்கிறோம்... இந்த போராட்டத்துல ரோபோட் ரஜினி செத்து போறார்.. மீண்டும் செண்டிமெண்ட்ட பொழியுறோம்...

ஷங்கர்: இத தான் எதிர்பார்த்தேன்... இப்படி தான் எதுவுமே இருக்க கூடாது,... அழிக்கிறோம்... எல்லத்தையும் அழிக்கிறோம்... சோ இப்ப எல்லாத்தையும் உருவாக்குறோம்... எங்க சாபு சிரில்?? கூப்பிடுங்க அவர..

**************************************************************************************************************************************

(சாபு சிரில் வருகிறார்... அசிஸ்டண்ட் அவரிடம் விளக்குகிறார்)

ஷங்கர்: எல்லாம் கேட்டிங்களா சிரில்.... இருக்குறதுலியே எது பண்ணா செலவு அதிகமா பிரம்மாண்டமா இருக்குமோ.. அந்த டிசைன கொடுங்க... பெரியா அளவுல பண்றோம்...

சாபு சிரில்: தரேன் ஷங்கர்.. ஆனா எப்படியும் ஒரு 50 கோடி ஆகும்-னு நினைக்கிறேன்.. பண்ணிடுவோமா...??

ஷங்கர்: பூபூபூ... இவ்ளோ தானா... சிரில்.. நான் சொன்னத கேட்டீங்களா இல்லையா... பெரிய அளவுல பண்றோம்.. 200 கோடி பட்ஜட்.. சும்மா ஜாமாய்க்கனும்... ரெக்கார்ட் புக்-ல நம்ம பேரு வரணும்.. பாட்டுக்கேல்லாம் செட் ரெடி பண்ணிட்டீங்களா??

சாபு சிரில்: எல்லாம் ரெடி,... 20 கோடி ஆச்சு சார்!!!!

ஷங்கர்: (சோகமாக) அவ்ளோ தானா... பரவால.. (சிரித்து கொண்டே) கிளைமாக்ஸ்-ல சேத்து செலவு பண்ணிடுவோம்..

(இதை எல்லாம் அங்கே வந்து கொண்டிருக்கும் கலாநிதி மாறன் கேட்க அங்கேயே மயங்கி கீழே விழுகிறார்)

நாடோடிகள் - விமர்சனம்

2009-07-11T23:33:00.005+05:30

(நாடோடிகள் படத்தைப் பார்த்துட்டு வரும் குப்புவும், அவ்வழியே வரும் சுப்புவும் பேசிக்கொண்டு செல்கின்றனர்) சுப்பு: என்னண்ணே.. ‘நாடோடிகள்’ படம் பாத்தீங்களா...??? குப்பு: இப்ப தான் பாத்துட்டு வந்தேன்... நெஞ்சில நிக்கிற மாறி பண்ணி இருக்காங்கலே... நட்பு, காதல், ஏமாற்றம்... எல்லாத்துக்கும் மேல இன்னிக்கு சமுதாயத்துல இருக்குற விவாகரத்த பத்தி சிறப்பா சொல்லிட்டார் சமுத்திரகனி.... பிரிச்சிட்டாருலே சுப்பு: ஆமாம்ணே... சசிகுமாரையும் சும்மா சொல்லக் கூடாது... நண்பனாவும் சரி.. காதலனாவும் சரி.. பாசமான குடும்பத்து பையனாவும் சரி... பொளந்து கட்டிட்டார்.. குப்பு: அவன் கூட இருக்குற நண்பர்களா நடிச்சவங்களும் நல்லா பண்ணி இருக்காங்கலே... அந்த பாண்டியா வர கல்லூரியில நடிச்ச பையன் காமெடியில் இருந்து கொந்தளிப்பது வரை நல்லா பண்ணி இருக்கான்.. அப்புறம் அந்த விஜய் பையனும் நல்லா பண்ணியிருக்கான்... சுப்பு: ஹீரோயினுங்களா பத்தி என்ன சொல்றீங்கண்ணே?? குப்பு: சசிகுமாருக்கு மாமா பொண்ணா வர பொண்ணு நல்லா வெள்ளந்தியான ஊர் பொண்ணா நடிச்சிருக்கு... ஆனா இனி எப்படி வாய்ப்பு கிடைக்கும்-னு தான் தெரியல... எல்லாமே இதே மாறி அர்த்தமுள்ள படமாவா வருது.. அதே மாறி சசிகுமார் தங்கச்சியா வர பொண்ணும் நல்லா நடிச்சிருக்கு... சுப்பு: அண்ணே... உங்களுக்கு தெரியுமா??? அந்த தங்கச்சியா நடிச்ச பொண்ணுக்கு காது கேட்காதாம்.. வாயும் பேச முடியாதாம்... நல்லா பண்ணியிருக்குண்ணே அந்த பொண்ணு.. குப்பு: அப்படியா.. படத்துல பாக்கும் போது அப்டி தெரியவே இல்லலே... சுப்பு: மத்தவங்களும் நல்லா பண்ணியிருக்காங்க... எல்லாருடைய அம்மா அப்பாவா வரவங்களும் நல்லா நடிச்சிருக்கங்க... நல்ல நடிகர் தேர்வு... குப்பு: இவ்ளோ சொல்லிட்டு காமெடியில கலக்குன ‘கஞ்சா’கருப்பையும், சின்னமணியா வர்றவரையும் விட்டுட்டியே?? சுப்பு: ஆமாம்ண்ணே... அதுவும் சின்னமணியா வர்றவர் கலக்கிட்டார்.. அதுவும் ஒரு இடத்துல வருமே ‘வாழ்விழந்த வாலிபர்களுக்கு வாழ்வளித்த வள்ளல்’-னு.. அத பாத்து யாருமே சிரிக்காம இருக்க முடியாது... குப்பு: கிளைமாக்ஸூம் ‘டாப்பு’ தான்.. அருமையா இருந்துது.. சுப்பு: ஆமாம்ண்ணே... அதுலயும் பின்னனி இசை படத்துக்கு விறுவிறுப்ப நல்லா சேத்து இருக்கு.. குப்பு: பின்னனியில வர அந்த பாட்டு.. ‘சம்போ சிவ சம்போ’ சும்மா தட தட-னு ஒடுது... அது நமக்கும் அப்படியே பத்திக்குது... சுப்பு: ஆமாம்ண்ணே... நான் அதை பாத்தேன்.. ஆனா படத்துல பல ‘லாஜிக்’ மீறல்கள் இருந்துதுண்ணா... அதுவும் அந்த மண்குவாரி கிட்ட ஒரு பாட்டு வருமே.. அதெல்லாம் இல்லாம இருந்த நல்லா இருந்து இருக்கும்... குப்பு: கண்டிப்பா... இருந்தாலும் இந்த படத்துல குறையா விட நிறை நம்மல நிறச்சிடுதுல... சுப்பு: ஹீம்ம்ம்ம்..... சன் டி.வி.-ல வர விமர்சன அக்கா மாறி சொல்லனும்னா... “தியேட்டருக்கு வரும் படங்கள் எல்லாம் தியேட்டரை விட்டு வேகமாக வெளியே ஒடும் நிலையில்... இந்த நாடோடிகள் தியேட்டரிலேயே பல நாட்கள் சிறப்பாக ஒடுவார்கள்” குப்பு: நல்லா இருந்துதுலே... வீடு வந்துடுச்சி... சரி நான் வரட்டுமா?? சுப்பு: சரிண்ணே...

மக்கள் குரல்

2009-07-06T12:00:00.002+05:30

கனிமொழி: பெண்களுக்கான 33 சதவிகித இட ஒதுக்கீட்டை எதிர்க்கும் கட்சிகளுக்கு ‘ஓட்டு போட மாட்டேன் ‘ என்று கூறுங்கள்.

நாங்க அத நிறைவேத்துற கட்சிக்கு தான் ஓட்டு போடலாம் இருக்கோம்.. எப்பூடி????

**************************************************************************************

கருணாநிதி: ”நான் யாரிடத்திலும் பொறாமைப்பட்டது இல்லை. முதன்முதலாக மு.க.ஸ்டாலினிடம் பொறாமைப்ப்டுகிறேன்.”

அடுத்து அழகிரியிடம் படுவீர்கள்.... கனிமொழியிடம் படுவீர்கள்... மன்னிக்கனும்... நான் நிறையா பேரவிட்டுட்டேன்... என்ன பண்ணுறது.... முடியல... ஸ்ஸ்ஸ்ஸப்ப்ப்பாபாபா...

*************************************************************************************

கார்த்திக்: ”எங்கள் கட்சிக்கு 20 முதல் 35 வயது வரை உள்ள இளைஞர்கள் இடையே நல்ல வரவேற்பு உள்ளது!”

சானல மாத்துங்கப்பா... ஒண்ணும் சரியா தெரியவும் மாட்டேங்குது... புரியவும் மாட்டேங்குது... டி.வி-ல எல்லா சானலுக்கும் கனக்‌ஷன் கொடுக்காதீங்க-னு சொன்னா கேக்க மாட்டீங்களே!!!!

**************************************************************************************

முலாயம்சிங்: ”நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால், மாயாவதியின் சிலைகளைப் புல்டோசர் மூலம் உடனடியாக இடித்து தள்ளுவோம்!”

ஆமா அவங்க வைக்கட்டும்.. நீங்க இடிங்க... இப்படியே காஜானா-வ காலி பண்ணிடுங்க... போங்க போங்க சார்... உருப்படியா ஏதாவது யோசிங்க..

*************************************************************************************

கார்த்திக்: ”மக்கள் என்னை எப்போது ஏற்றுக் கொள்கிறார்களோ, அப்போது என்னை ஜெயிக்கவைக்கட்டும்!”

சானல இன்னும் கட் பண்ணலயா... டி.வி-ய ஆஃப் பண்ணுங்கப்பா...

*************************************************************************************

இந்த வாரத்தின் அல்டிமேட் காமெடி:

ஆனந்த விகடனில் வெளிவந்து இருந்தது..

நானே கேள்வி நானே பதில் பகுதியில்...

சமீபத்தில் ரசித்த காமெடி?

“தயாநிதி மாறன் ஜெயலலிதா மீது தொடர்ந்த அவதூறு வழக்கில் நேரில் ஆஜராகும்படி ஜெயலலிதாவுக்குச் சம்மன் அணுப்பியது கோர்ட். இந்த சம்மனை ரத்து செய்யக்கோரி ஜெயலலிதா தாக்கல் செய்த பதில் மனுவில் ஒரு வரி... ‘தமிழக மக்களின் நலனுக்காகவே என் முழு வாழ்க்கையையும் நான் அர்ப்பணித்து இருப்பதால், இந்த வழக்கின் ஒவ்வொரு விசாரணைக்கும் என்னால் ஆஜாராக இயலாது!’

இருந்தாலும் எதிர்க்கட்சி தலைவிக்கு காமெடி சென்ஸ் ரொம்ப ஜாஸ்தி!!!!

இதொ வந்துட்டேன் - 3

2009-07-05T00:08:00.005+05:30

கிரி ஓடி வந்து பார்க்கும் போது ராஜாவிற்கு பெரிய அளவில் அடிபடவில்லை என்றாலும், மூச்சு நின்று போய் இருந்தது. அவனை அடித்த லாரியோ நிற்காமல் சென்றுவிட்டது. கிரிக்கு ‘திக்’கென்று இருந்தது. அவன் என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்தான். ராஜாவின் வீட்டுக்கு போன் செய்வது தான் சரி என்று தோன்றியது. அவன் போன் செய்வதற்குள், ராஜாவின் ஆவி எமலோகத்தை அடைந்திருந்தது.

அங்கே அவன் வாசலிலேயே நிறுத்தபட்டான். எமலோகத்தை பார்ப்பதற்கே பிரம்மிப்பாக இருந்தது அவனுக்கு. தான் இறந்துவிட்டோம் என்று எண்ணும் போதே அவனுக்கு அழுகையாய் வந்தது. தேவலோகத்தை கூட அடைய முடியவில்லை என்று எண்ணிய போது இன்னும் அழுகை மூட்டிக் கொண்டு வந்தது. ஆனால் அவன் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வரவில்லை. ஆவிகளுக்கு கண்ணீர் வராதோ எண்ணி கொண்டான். எப்படியோ அங்கு 3 மணி நேரத்தை காத்து கொண்டிருந்தே கழித்தான்.

“எமதர்மர் எப்போது வருவார்?” என்று அங்கிருந்த காவலாளியிடம் கேட்டான்.

“5 மணி நேரங்கள் ஆகும்” என அவனிடம் இருந்து வந்தது பதில்.

நேரம் அதிகம் இருக்கிறது என நினைத்து கொண்ட ராஜா, சீக்கிரமாக முதலில் அபிநயா வீட்டிற்கும் பின் தன் வீட்டிற்கு சென்று என்ன நடக்கிறது என காண புறப்பட்டான். அபிநயா எதை பற்றியும் அறியாமல் மொபைலை கையில் வைத்து கொண்டு தூங்கி கொண்டிருந்தாள்.

அவன் வீட்டின் முன் பல பேர் குழுமி இருந்தனர். அவன் அம்மா அழுது கொண்டிருந்தாள். அவனுடைய அப்பாவும் அண்ணனும் சோகமாக நின்று கொண்டிருந்தனர். ஆஸ்பத்திரி வேன் அங்கு வர அவனது உடல் இறக்கி வைக்கபட்டது. கூடவே கிரியும் இறங்கினான் சோகமாக. அப்போது ஒரு அம்மா(அவர்களது பக்கத்து வீடு) அங்கே “அந்த புள்ளைக்கு என்ன சாகுற வயசா... நல்ல புள்ள வேற” என்று சொல்ல... சட்டென்று அவனுக்கு பொறி தட்டியது. அவன் ‘அதிசய பிறவி’ படம் பார்த்ததும் அவனுக்கு நல்லதாய் போனது. நேராக எமலோகத்திற்கு சென்றான். ஆனால் அவை அவன் போவதற்கு முன்பே ஆரம்பித்துவிட்டு இருந்தது.

பயந்து போன ராஜா காவலனிடம், “5 மணி நேரங்கள் ஆகும்னு சொன்னியேயா??” என்றான் கடிந்து கொண்டே...

“மன்னிக்கனும்... 5 மணி துளிகள தான்... 5 மணி நேரம்னு தப்பா சொல்லிட்டேன்” என்று சொல்ல... ‘இவன் நமக்கு இருக்குற ஒண்ணு, ரெண்டு சான்ஸயும் கெடுத்துருவான் போல இருக்கே’ என்று எண்ணிக்கொண்டே அவையினுள் நுழைந்தான். அங்கே எமதர்மனை பார்த்த உடனேயே பயந்துவிட்டான். மொத்தம் இருந்த மூன்று படிகளில் மேல் படியில் அவரது சிம்மாசனம் அமைந்து இருந்து ஒரு எருமை தலை அப்படியும் இப்படியுமாக தலையை ஆட்டிக் கொண்டு பயமுறித்தி கொண்டிருந்தது. மூன்றாவது படியில் சித்திரகுப்தன் உட்கார்ந்து பிரம்மசுவடியை வைத்து கொண்டு அங்கே இறந்தவர்களின் எதிர்காலத்தை(????) தீர்மானித்து கொண்டிருந்தான்.

ராஜா-வைப் பார்த்த எமதர்மன், “எங்கே சென்று இருந்தாய் மானிடா??? இவ்வளவு தாமதமாக வந்து இருக்கிறாய்....” என்றார்.

“பூமி வரை சென்று இருந்தேன் எமதர்மன்” என்றான் ராஜா.

“எவ்வளவு திமிர் இருந்தால் என் பிரபுவை பெயரிட்டு அழைத்திருப்பாய்... தைரியமிருந்தால் மீண்டும் ஒரு முறை சொல் பார்க்கலாம்” என்று வெடித்தான் சித்திரகுப்தன்.

ராஜா தன் வாயை திறந்து ஏதோ சொல்ல முற்படுவதற்குள், “அவன் ஏதோ தெரியாமல் ஒரு முறை சொல்லிவிட்டான்... நீ அவனை இன்னும் பல முறை சொல்ல சொல்வாய் போல இருக்கிறதே.. இருந்தாலும் இதை அவன் பாவ கண்க்கில் எழுதிக்கொள். இவனை நாம் கடைசியாக தான் விசாரிக்க போகிறோம்” என எமன் கூறினார்.

’செத்த பிறகு என்ன விசாரணை... நம்ம ஊர் ஜ்ட்ஜுங்கள விட பெரியா ஆளுங்களா இருப்பானுங்க போல இருக்கே’ என்று மனதில் நினைத்து கொண்டான் ராஜா.

அனைவருக்கும் விசாரணை நடந்து முடிந்தது.. பலருக்கும் பல தண்டனைகள் கிடைத்தன. கடைசியாக ராஜாவின் முறை வந்தது.

“சித்திரகுப்தா.. இவனது வாழ்க்கை குறிப்பையும்... பாவ கணக்கையும் படி” என்று சித்திரகுப்தனுக்கு கட்டளையிட்டார் எமன்.

’பரவாயில்ல.. நம்ம வாழ்க்கை குறிப்பு இங்கயாவது இருக்கே’ - என்றது அவனது மனதின் குரல்..

பிரம்மசுவடியை புரட்டிய சித்திரகுப்தன், ”பெயர் - பி.ராஜா..

பிறப்பு - 25- ஆங்கில மாதம் ஜீன் - ஆண்டு 1987

இறப்பு - 28 - ஆங்கில மாதம் மே - ஆண்டு 20........... “ என்று தடுமாறினான் சித்திரகுப்தன்.

“ஏன் சித்திரகுப்தா.. தடுமாறுகிறாய்... தைரியமாக படி” என்று சொன்னார் எமன்..

“சிறு பிழை நடந்துவிட்டது பிரபு... இவனது இறப்பு ஆண்டு 2049 என்று உள்ளது..” என்று பதறினான் சித்தரகுப்தன்.

”அடப்பாவிங்களா..” என்று வாய்விட்டு கதறிய ராஜா...

‘நம்ம கவர்ன்மெண்ட விட மோசமா இருப்பானுங்க போல இருக்கே...' என்று மனதில் எண்ணினான்.

பின்னர் “பக்கத்து வீட்டு அக்கா அப்பவே சொன்னாங்க... எனக்கு சாகுற வயசு இல்லனு... சரியா தான் இருக்கு” என்று கத்தி சொன்னான்.

கடுப்பாகி போன எமதர்மன், “உனது மூததையர்கள் வி.கே.ராமசாமி, செந்தில் போல நீயும் மடத்தனமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறாய்” என்று சித்திரகுப்தனை திட்டினார்.

”இப்போது என்ன செய்வது பிரபு” என்று சித்திரகுப்தன் கேட்க.. “உன்னை ‘டிஸ்மிஸ்’ செய்ய வேண்டும்..... “ என்று வெடித்தார் எமன்.

‘இவனுங்க என்ன சண்ட போட்டுட்டு இருக்கானுங்க... சீக்கிரம் என்னை கீழ அணுப்ப மாட்டாங்க போல இருக்கே’ என்று எண்ணிய ராஜா,

“உங்க பஞ்சயாத்தயெல்லாம் அப்புறம் வச்சிக்கோங்க.. எனக்கு ஒரு பதில் சொல்லுங்க” என்று இருவரையும் பார்த்து கேட்டான்.

“பார் சித்திரகுப்தா... உன்னால் சிறு மானிடன் எல்லாம் என்னை கேள்வி கேட்க ஆரம்பித்துவிட்டான்... நல்ல வேளை வேறு யாரும் இல்லை... கடைசியாக இவனை விட்டோம்” என்று சொன்ன எமன்... ”உனது உடம்பிலேயே சேர்ந்து கொள்ளகிறாயா மானிடா” என்று ராஜா-வை பார்த்து கேட்க..

‘இவ்ளோ நேரத்துல ஒரு நல்ல விஷயம் இவனுங்க வாயில இருந்து வந்து இருக்கு’

“கண்டிப்பாக... ஆனால் கொஞ்சம் சீக்கிரம் பண்ணுங்க... என்ன பிடிக்காதவங்க நிறைய பேர் வந்து இருக்காங்க... கூச்சபடாம என் உடம்ப கொண்டு போய் கொளுத்திவிட்டுருவானுங்க” என்று ராஜா சொல்ல, மூவரும் ராஜாவின் வீட்டுக்கு கிளம்பினர்.

ராஜாவின் உடம்பு அவன் வீட்டு முன்பு கிடத்தபட்டு இருந்தது. “மானிடா சென்று சேர்ந்து கொள்.. இன்னும் 5 மணி துளிகளில் நீ உயிர் பெறுவாய்” என்று எமன் சொல்ல.. ராஜா சென்று சேர்ந்தான்.

“பிரபு.. அவன்.....” என்று சித்திரகுப்தன் ஆரம்பிக்கும் போதே.. “அவனுக்கு எமலோக எபிசோட் ஞாபகம் இருக்காது... லாரியில் அடிப்பட்ட அதிர்ச்சி மட்டுமே அவன் நினைவில் இருக்கும்” சொல்லி கொண்டே எமலோகம் நோக்கி இருவரும் புறப்பட்டனர்.

”என்னடா ஆச்சு.. இப்படி பண்ணிட்ட... இண்டர்வியூ போய்ட்டு வருவேன்னு பார்த்தா இப்படி பண்ணிட்டியே” என்று ராஜாவின் அம்மா அழ...

“அதான் வந்துட்டேன்ல அம்மா...” என்று தூக்கத்தில் இருந்து எழுவது போல் எழுந்தான் ராஜா.

-முடிந்தது..

இதொ வந்துட்டேன் - 2

2009-06-28T12:34:00.004+05:30

இதுவரை: ராஜா இண்டெர்வியூவிற்கு கிளம்புகிறான் வீட்டிலிருந்து....

10 மணி இண்டெர்வியூவிற்கு 9 மணிக்கே சென்று சேர்ந்தான். தன்னுடைய சான்றிதழ்களை எல்லாம் சரிப்பார்த்து கொண்டான். முதலில் அனைத்து மென்பொருள் கணிணி நிறுவனங்கள் போலவே எழுத்துத் தேர்வு நடைபெற்றது. அதை அவன் கடந்த பிறகு நேர்முக தேர்வு நடைபெற்றது. அதில் பங்கேற்று முடியும் போது இரவு 9 மணி ஆகிவிட்டது. ஆனால் அந்த நிறுவனத்திலோ முடிவுகள் வரும் வரை அங்கேயே இருக்க சொல்லிவிட்டனர். அதனால் அம்மாவிற்கு ஒரு போன் செய்து வர நேரம் ஆகும் என்று சொல்லிவிட்டான். இருந்த மீதி நேரத்தில் அபிநயாவிற்கு போன் செய்து பேசி கொண்டிருந்தான். இரவு 9:45 மணிக்கு முடிவுகள் அறிவிக்க தயாரானார்கள்.

அபிநயாவிடம் இருந்து போனில் விடைபெற்றான், முடிவுகளை அவளுக்கு முதலில் தெரிவிப்பேன் என்ற உறுதிமொழியோடு... இம்முறை அவன் தேர்வை நன்றாகவே செய்திருந்தாலும் ’recession' தன் கோர முகத்தை காட்டி, தன் வாழ்க்கையோடு விளையாடிவிடுமோ என்ற பயம் அவன் உள்ளுக்குள் இருந்தது. முடிவுகள் அறிவிக்கப்பட அவன் பயந்ததை போலவே ஆனது. ஒரே ஒருவரை மட்டும் தேர்வு செய்துவிட்டு மற்ற அனைவரையும் வெளியில் அனுப்பி விட்டனர். ராஜா ஏமாற்றத்தோடு வெளியில் வந்து அபிநயாவிற்கு மெசெஜை தட்டிவிட்டான். பின்பு தன் அம்மாவிற்கு போன் செய்து சொன்னான். அவன் இந்த வேலையையும் வாங்கவில்லை என்று தெரிந்தவுடன் அவள் பொரிந்து தள்ளிவிட ராஜா மிகவும் கடுப்பாகி போனை கட் செய்துவிட்டான். ஏற்கனவே வேலை கிடைக்காத வருத்ததில் இருந்த அவன், இதனால் மேலும் சோர்வடைந்துப் போனான். அபிநயாவிடம் இருந்து அப்போது அழைப்பு வர, அதை ஏற்க மனம் இல்லாமல் அப்படியேவிட்டு விட்டான். இரண்டாவது முறை போன் செய்தும் எடுக்காததால் மெசெஜ் தாக்குதல் நடந்தது..

‘கவலைப்படாத டா.. அடுத்த இண்டர்வியூல பாத்துக்கலாம்’

‘வீட்டுக்கு போனவுடனே மெசெஜ் பண்ணு’

‘நல்லா சாப்பிடு’

அனைத்தையும் படித்து போனை பேண்ட் பாக்கெட்டில் வைத்தான். மீண்டும் ஒரு அழைப்பு வர, டென்ஷனோடு அவன் எடுத்து பார்க்க, அது அவன் நண்பன் கிரி. அவனுக்கு இவன் இண்டர்வியூ போகிறான் என்று முன்பே தெரியும் என்பதால் போன் செய்திருந்தான்.. இவன் இதுவும் போச்சு என்று சொல்ல... ‘மச்சான்.. இதுக்கு இருக்கும் ஒரே தீர்வு தண்ணியடிப்பது’ என்று அவன் சொல்ல, ’மணி 10-க்கு மேல ஆச்சேடா’ என்று ராஜா சொல்ல, ‘உனக்கென்ன பிரச்சனை... வீட்டுக்கு போகனும் அவ்ளோ தான... நான் 12 மணிக்குள்ள கொண்டுப் போய் விட்டுட்றேன்’ என்றான் கிரி. ‘சரி’ என்று ராஜா கிரியின் ரூமிற்கு சென்றான்.

கிரி ரூமிற்கு சென்று சேரும் போது மணி 10:45 ஆகிவிட்டது. இருவரும் சில ரவுண்ட் தண்ணி போட்ட பிறகு ராஜா வீட்டுக்கு போக வேண்டும் என்று சொல்ல இருவரும் ரூமிற்கு வெளியே வந்தனர். கிரி தனது பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தான். வண்டியில் ஏறி அமர்ந்த ராஜா திடீரென்று ஞாபகம் வந்தவனாய் எதிற்கே இருந்த கடைக்கு ‘Boomer' வாங்க ஓடினான். வாங்கிவிட்டு திரும்பிவரும் போது ரோட்டை கவனிக்காமல் வர அப்போது வந்த லாரியில் அடிப்பட்டு கீழே விழுந்தான்.

இதைப் பார்த்த கிரி தனது வண்டியில் இருந்து ஓடி வந்தான்.

- தொடரும்.

இதோ வந்துட்டேன் - 1

2009-06-15T01:41:00.006+05:30

”டேய்.. எழுந்திரிடா... காலைல மணி 7 ஆகுது.. இன்னும் தூங்கிட்டு இருக்க.. ஏதோ இண்டர்வூக்கு போகணும்னு சொன்ன” என்று ராஜாவின் அம்மா கேட்டு கொண்டே படுக்கை அறையினுள்ளே வந்தார்.

ராஜா ‘ஹீம்ம்ம்ம்’ என்று சொல்லிக் கொண்டே திரும்பி படுத்தான்.

‘இன்னிக்கு இண்டேர்வியூ எதோ இருக்கு சொன்னியேடா... போய் அத அட்டேண்ட் பண்ற வழியப் பாருடா’ என்று அவன் அம்மா சொல்ல சிறிது கண்விழித்து எரிச்சலோடு பார்த்தான். ‘எப்ப பார்த்தாலும் வேல வேல-னு உயிர எடுக்குராங்களே... எவன் என்ன வா வா-னு கூப்பிட்டு இருக்கான்... இதுல இண்டேர்வியூ தான் ரொம்ப முக்கியம்’ என்று மனதிற்குள் நினைத்து கொண்டான். அதை அப்படியே வெளியே சொன்னால் ‘சும்மா இருக்கும் சங்கை ஊதி கெடுத்த கதையாகி அம்மா திட்ட ஆரம்பித்து விடுவாள் என்று அவனுக்கு தெரியும்.

திரும்பி கண் மூடுவதற்குள் அம்மா பார்த்தும் விட்டதால் வேறு வழியில்லாமல் எழுந்து கொள்ள வேண்டியதாகிவிட்டது. பல் தேய்க்கும் போது ‘இன்னிக்காவது வேலய வாங்குற வழிய பாருடா’ என்று அவன் அம்மா சொல்லிக் கொண்டே சமையற்கட்டில் வேலைப் பார்த்து கொண்டிருக்கும் போதே சொன்னது கேட்டது. இவன் மீண்டும் ஒரு ‘ஹீம்ம்ம்’ கொட்டினான்.

குளித்து விட்டு வந்து சாப்பிட வந்து உட்காரும் போது, ‘அப்பா எங்கே?’ என்று கேட்டு கொண்டே உட்கார்ந்தான். ‘அப்பா வேலைக்கு போய்ட்டாருடா’ என்று சொல்லி கொண்டே பழைய சோற்றை தட்டில் கொண்டு வந்து வைத்தாள். ‘என்னம்மா இன்னிக்கும் பழைய சோறு தானா??’ என்று முகத்தை சுளித்துக் கொண்டே கேட்க, ‘ஆமா, நீ கிழிக்கிற கிழிக்கு இதுவே அதிகம்’ என்று அவர் சொல்ல, ‘தேவையில்லாமல் வாயை கொடுத்து விட்டமோ’ என்று எண்ணிக் கொண்டே எதுவும் பேசாமல் சாப்பிட்டான்.

பின்பு ‘success technologies' என்ற நிறுவனத்திற்கு தான் செல்லவிருப்பதாய் சொன்னான். ’சரிடா, எப்பவும் போல சொதப்பாம, நான் எந்த கேள்வி கேட்டாலும் எதாவது சொல்லி சமாளிப்பியே அதே மாறி சொல்லி வேலய வாங்குடா’ என்று அவன் அம்மா சொல்ல, ‘எதயும் எதிர்ப்பார்க்காம வாழணும்’-னு சொல்லி கொண்டே திட்டு வாங்குவதற்குள் வெளியே செல்ல ஆரம்பித்து விட்டான்.

பேருந்து நிலையத்தை நெறுங்கும் போது தான், அவன் அலைபேசியை பார்த்தான். 8 மணிக்குள் அவன் காதலி அபிநயா 8 மெசெஜ்களை அணுப்பி விட்டாள்.

‘good morning sweetz'

'எழுந்துட்டியாடா செல்லம்?’

‘என்ன பண்ற?’

‘சாப்பிட்டுடியா?? நான் சாப்பிட்டுடேன்’

‘இண்டர்வியூக்கு நல்லா prepare பண்ணிட்டியா??’

என்று சரமாரியாக மெசெஜ் அணுப்பி இருந்தாள். அவள் மற்றவர்களை போல அல்ல.. அவன் பதில் சொல்லவில்லை என்று சொன்னால் கூட பேசி கொண்டும், அவனுக்கு மெசெஜ் அணுப்பி கொண்டும் இருப்பாள். அவன் வீட்டில் இருந்தால் அதிகமாக போன் செய்ய மாட்டாள், அவளுடைய வருங்கால அத்தைக்கு பிடிக்காது என்பதால்...

இவ்வள்வு மெசெஜ்களுக்கு அப்புற்ம் போன் செய்யவில்லை என்றால் நன்றாக இருக்காது என்று எண்ணி மிஸ்டு கால் கொடுத்தான். என்ன செய்வது?? அவனுக்கு இருக்கும் balance-ல் அது தான் முடியும். பின்பு இருவரும் சிறிது நேரம் பேசி கொண்டிருந்தனர். இண்டர்வியூவில் நன்றாக பதில் சொல்லும்படி கூறினாள். பின்பு சந்தாஷமாக தான் செல்ல வேண்டிய இடத்துக்கான் பேருந்தில் ஏறினான்.

- தொடரும்........

மச்சி நீ கேளன்... எல்லாரும் கேளுங்களேன் :)

2009-06-07T13:36:00.008+05:30

அண்ணன் ஜமால் அவர்கள் சென்ற வாரம் ஒரு தொடர் பதிவுக்கு என்னை அழைத்தார். ரொம்ப நன்றிண்ணா..... அதனால நீங்க எல்லாரும் என்னோட சுயபுராணத்த இப்போ கேட்க போறீங்க...

1 . உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா ?

என்னோட முழுப் பெயர் கனகராஜ் பாண்டியன். எல்லாரும் சோம்பேறிதனத்துனால என்ன இந்த பேர்ல கூப்பிடுறாங்க.

இந்த பேர் எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும் :)

ஆனால் ஏன் இவ்வளவு பெரிய பெயரை வைத்தார்கள் என்று தெரியவில்லை.

2. கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது?

என்னுடைய பணியிடத்தை புனே-விற்கு கொடுத்திருக்கிறார்கள் என்ற போது... 2007 நவம்பரில்...

ஆனால் போன ஒரு நாளிலேயே சென்னைக்கு மாற்றி அணுப்பிவிட்டார்கள். இப்பொழுது நினைத்து பார்க்கிறேன்... அங்கே சிறிது நாள் இருந்து வேலை செய்து ஊரை சுற்றி பார்த்திருக்கலாம் என்று...

3. உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?

ரொம்ப பிடிக்கும்... ஆனா என்னோட அம்மாவும், அப்பாவும் தான் நான் அழகாக எழுதுவது இல்லை என இன்னும் குறைப்பட்டு கொள்கிறார்கள் :(.

4. பிடித்த மதிய உணவு என்ன?

எதை கொடுத்தாலும் ஒரு பிடிபிடிப்பேன். இது, அது என்றெல்லாம் வித்தியாசம் பார்ப்பது இல்லை... சைவம், அசைவம் இரண்டுமெ...

இருந்தாலும் பருப்பு சாதம் மிகவும் பிடிக்கும்... எந்த காய்கறி என்றாலும் கூட்டி சாப்பிட்டு விடுவென்.

வறுத்த மீனையும் சாப்பிட ரொம்ப பிடிக்கும்.

5. நீங்கள் வேறு யாருடனாவது உங்களோட நட்பை உடனே வச்சுக்குவீங்களா?

இல்லை... கொஞ்ச நாள் ஆகும்.. அது நான் எந்த மாதிரி சூழ்நிலையில் சந்திக்கிறேன் என்பதை பொறுத்தும் அமையும்.

6. கடலில் குளிக்க பிடிக்குமா....அருவியில் குளிக்க பிடிக்குமா?

பிடிக்கும்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்.... ஆனால்ல்ல்ல்ல்ல்....

நீச்சல் தெரியாததால் கடலிலும், அருவியில் கல் விழுமோ என்ற பயத்தினாலும் இரண்டு இடங்களிலும் குளிப்பதை தவிர்க்கிறேன்.

7. முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?

முகம்.

8. உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடிச்ச விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன ?

பிடிச்சது: தன்னம்பிக்கை, எதை பற்றியும் அலட்டிக் கொள்ளாமல் இருப்பது.

பிடிக்காதது: சோம்பேறித்தனம், மனதை அலைபாய விடுவது.

9. உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விசயம் எது?

நான் ரொம்ப சின்ன பையங்க... இந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்ல இன்னும் காலம் இருக்கு :)

10. யார் பக்கத்துல இல்லாம இருக்குறதுக்கு வருந்துகிறீர்கள் ?

யாரும் தொடர்பு கொள்ள முடியாத தூரத்தில் இல்லாததால் வருத்தப்ப்டுவதில்லை... ஆனால்

கல்லூரி வாழ்க்கையை நினைத்துப் பார்க்கும் போது இப்போது அப்படி இல்லையே என வருத்தப்படுகிறேன்.

11. இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள் ?

வீட்டில் இருப்பதால், வெள்ளை நிற முண்டா பனியன் மற்றும் வெள்ளை நிற லுங்கி.

12. என்ன பார்த்து//கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க ?

ஒரு வெட்கம் வருதெ வருதெ - படம் பசங்க.

13. வர்ணப் பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை?

அடர் நீலம்... எப்பொழுதும் பிடித்த கலர்.

14. பிடித்த மணம்?

மழை வரும்முன் வரும் மண்வாசனை,

பிரியாணி, சாம்பார் சமைக்கும் போது வரும் வாசனை... அவற்றை பிடித்தால் பசி இன்னும் அதிகம் ஆகிவிடும் :)

15. நீங்க அழைக்கப் போகும் பதிவரிடம் உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம். அவரை அழைக்கக் காரணம் என்ன ?

கார்த்திக்: நகைச்சுவை மிகுந்து எழுதுபவர்.

அழைக்க காரணம்: கொஞ்சம் அல்ல... நன்றாகவே சிரிக்கவும், அவரை பற்றிதெரிந்து கொள்ள தான்.

16. உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு ?

அண்ணாவின் கவிதைகள் பல பிடிக்கும்... மிகவும் பிடித்தது.. ‘விடை கொடுங்கள் விரைந்து வருகிறேன்’.

17. பிடித்த விளையாட்டு?

எல்லா விளையாட்டும் பிடிக்கும்... குறிப்பாக கிரிக்கெட், டென்னிஸ், கால்பந்து.

எதையும் சூப்பராக விளையாடா விட்டாலும், நல்லா விமர்சனம் பண்ணுவேன் :)

18. கண்ணாடி அணிபவரா?

ஆமாம்... இதனால் என் அழகே கெடுகிறது (No கல்... )

19. எப்படிப் பட்ட திரைப் படம் பிடிக்கும்?

எல்லாமுமே பிடிக்கும். குறிப்பாக மாஸ் ஹீரோ படங்களும், சூப்பர் ஹீரோ படங்களும், நகைச்சுவை படங்களும் பிடிக்கும்.

20. கடைசியாகப் பார்த்த படம்?

என் கணிப்பொறியில் புதுப்பெட்டை... திரையரங்கத்தில் ‘யாவரும் நலம்’.

21. பிடித்த பருவ காலம் எது?

அனைத்துமே பிடிக்கும். மழையில் ந்னைய பிடிக்கும், வெயிலில் சுற்ற மற்றும் விளையாட பிடிக்கும். பனி காலமும் அப்படியே...

ஆனால் வாழ்வில் பிடித்தது இளமை காலமும், அதன் பகுதி கல்லூரி காலமும் தான்.

22. என்ன புத்தகம் படித்துக் கொண்டு இருக்கீங்க?

ஹாரி பாட்டர் - முதல் பாகம்.

23. உங்கள் டெஸ்க்டொப்-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள் மாற்றுவீர்கள்?

அதை என் தம்பி பார்த்துக் கொள்வான்.

24. பிடித்த சத்தம் ? பிடிக்காத சத்தம்?

பிடித்தது: குயிலின் கூவல், கடலின் ஆர்ப்பரிப்பு.

பிடிக்காதது: ஹாரன் சத்தம்.

25. வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு?

பூனே. முன்பு குறிப்பிட்டேனே.. அதெ தான்.

26. உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?

எதை பற்றி பேச சொன்னாலும் நல்லா மொக்கை போடுவேன்..

அப்புறம் ‘ப்ளாக்’ எழுதுவது... (இது தனி திறமை தானே... இல்லையா???)

27. உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்?

துரோகம்... மற்றும் ஏமாற்றுவது..

28. உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?

கண்டதையும் யோசிக்கும் எனது மனது... ஒரு நிலைபடுத்த முயல்கிறேன்.

29. உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?

அனைத்தும்... ஒவ்வொரு இடங்களுக்கும் ஒரு சிறப்பு இருப்பதாக நான் நம்புகிறேன்.

செல்ல விரும்புவது: இமயமலை.

30. எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?

உதவியே செய்யலைனாலும் பரவாயில்ல... நான் யாருக்கும் தொந்தரவு கொடுக்காமல் இருந்தால் போதும்.

31. கணவர்(மனைவி) இல்லாம செய்ய விரும்பும் ஒரே காரியம் ?

பாஸ்... பாஸ்...

32. வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க?

அற்புதமானது... ஒவ்வொரு நொடியும் ஏன் வாழ்கிறோம் என்ற எண்ணம் தோன்றாதபடி வாழ வேண்டும்.

வயநாடு பயணம் - என் பார்வையில் - பகுதி - III

2009-05-24T20:34:00.010+05:30

மூன்றாம் பகுதி ஆரம்பிக்கும் முன்பாக நாம் சில படங்களை பார்ப்போம்.

ஊட்டி:

எடுக்கல் குகைகள்:

குருவா தீவு:

மூன்றாவது பகுதி ஆரம்பிக்கும் போதே அனைவரும் பரபரப்பாகவும் சிலர் சுறுசுறுப்பாகவும் இருந்தனர். ஏனெனில் அது தான் அவர்களது கடைசி நாள் பயணம். காலையில் சுஜய் கொஞ்சம் தாமதமாக எழ மீனு அவரை ‘இன்னும் கிளம்பவில்லையா?’ என்று கேட்க, ‘நான் மட்டும் தான் கிளம்பவில்லையா?’ என்று சுஜய் எகிற, டென்ஷன் படம் பார்ப்பவர்களுக்கு ஏறுகிறது. பின்பு அது புஸ் ஆவது தனி கதை.

அனைவரும் எங்கு போகிறார்கள் என்று பர்த்தால் அது ‘வனவிலங்கு சரணாலயம்’. காலை 7 மணிக்கு அங்கு சென்று சேருகிறார்கள். அரை மணி நேரத்திற்கு பிறகு சரணாலயத்துக்கு சொந்தமான ஜீப்பில் ஏறி உள்ளே நுழைந்தனர். இவர்கள் வன விலங்குகளை பார்த்து பயப்படுவார்கள் என பார்த்தால், வன விலங்குகள் எல்லாம் இவர்களை பார்த்து பயந்துவிட்டது போலும். ஒரு சில மான், மயில் மற்றும் யானை மட்டுமே தைரியமாக வெளியே வந்தன. அவையும் இவர்களை பார்த்தவுடனேயே பயந்து சென்றன. இவையெல்லாம் நடந்தது முதல் பத்து நிமிடங்களில். பிறகு விலங்குகள் என்று எதுவும் தென்படவில்லை. அதனால் வெறுப்படைந்து தங்களை தாங்களே புகைப்படம் எடுத்து கொள்வது ‘கலைவாணர்’ காமெடி. மனிதனும் நாட்டில் வாழும் ஒரு மிருகம் தானடா என்று சொல்லாமல் சொல்கின்றனர். அடுத்து வெளியே வந்த பிறகு தங்களுக்கு பிடித்தமான உணவு வேட்டையில் இறங்குகின்றனர். இம்முறை அனைவரும் வெஜிடெரியன் மட்டுமே சாப்பிட்டு நமக்கு இன்ப அதிர்ச்சி கொடுக்க்ன்றனர்.

பின்பு விறுவிறுவென தாங்கள் தங்கி இருந்த வீட்டிற்கு சென்று தங்களது பெட்டியை மட்டும் எடுத்து கொண்டு கிளம்பினர். ஏனென்றால் படுக்கை வீட்டு சொந்தகாரர்களுடயது. இப்பொழுது வேன் சென்னையை நோக்கி புறப்பட்டது. இம்முறை ஊட்டி வழியாக வர தீர்மானித்தனர். கிளம்பிய கொஞ்ச நேரத்திலேயே ஊட்டியில் எந்த இடத்தை பார்க்கப்போகிறோம் என யோசிக்க ஆரம்பித்துவிட்டனர். அங்கு அவர்கள் பைகாரா ஏரிக்கு செல்கின்றனர். அங்கு வானிலை குளிர்ச்சியாக இருக்க அனைவரும் மிகவும் அந்த இடத்தை ரசித்தனர். பின்பு வழக்கம் போல தங்களது கமிராவை எடுத்து படங்களை சுட்டு தள்ளினர். நேரம் ஆகவே வேகமாக கிளம்பி வேனுக்கு திரும்பி தங்களது சென்னை நோக்கிய பயணத்தை தொடர்ந்தனர்.

மேட்டுபாளையத்தில் தங்களது இரவு உணவை முடித்துவிட்டு பார்த்தால் காலையில் சரியான நேரத்திற்கு சென்று சேர முடியாது என்பது போல தோன்றியது. ஆனால் டிரைவர் தன்னுடைய அனுபவத்தை எல்லாம் சேர்த்து வேகமாக வந்து கிளம்பிய இடத்திலேயே(ஆபீஸ்) வந்துவிடும் போது நேரம் சரியாக 8. அத்துடன் இவர்களது வயநாடு பயணமும் படமும் முடிகிறது.

சிறப்பு ‘சிரிப்பு’ காட்சிகள்:

பின் வரும் இரு காட்சிகளும் படத்தின் இரண்டாம் பகுதியில் குருவா தீவில் இடம் இடம்பெற்றன.

முதல் காட்சி:

இடம்: பெட்டி கடை

இடம் பெறுபவர்கள்: செல்வா, பாலா, கனகு, ராஜேஷ், அர்ச்சனா, கடை ஓனர்.

முதலில் கடை ஓனர் ஏதொ மலையாளத்தில் சொல்கிறார். அங்கிருக்கும் அனைவரும் கடந்த 6 மாதமாக மலையாளம் கற்றுக்கொண்டிருந்த அர்ச்சனாவை கேட்கின்றனர். அதற்கு அர்ச்சனா தரும் அதிரடியான, நகைச்சுவையான பதில் ‘அவங்க ஏதோ சொல்றாங்க’. பின்பு ’என்ன தான் இவ்ளோ நாளா கத்துக்கிட்டு இருந்த’ என கேட்டப் போது ‘குறச்சி குறச்சி மலையாளம் அறியும். பேரு எந்தா? அதெல்லாம் தெரியும்’ என தனது மலையாள மொழியாற்றலை செப்பினார்.

இரண்டாம் காட்சி:

இடம்: ஹோட்டல்

இடம் பெறுபவர்கள்: அனைவரும்

சைவம் சாப்பிடுபவர்கள் அனைவரும் ஒரு புறம் அமர்ந்திருக்க அசைவம் சாப்பிடுபவர்கள் அனைவரும் மற்றோரு புறம் அமர்ந்திருந்தனர். சாப்பிட்டு கொண்டிருக்கும் போது, முதலில் சாம்பார் ஊற்றி சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தனர். அப்பொழுது ஹோட்டல் ஊழியர் வெங்கட் தட்டில் மீன் குழம்பை ஊற்றப் போனார். அதை விரும்பாத வெங்கட்டுக்கு ‘வேண்டாம்’ என்று மலையாளத்தில் எப்படி சொல்ல வேண்டும் என்று தெரியவில்லை. சைகை கூட காட்ட தோன்றாமல் பக்கத்தில் இருக்கும் பைஜூ-விடம்(மலையாளம் தெரிந்த ஓரெ நபர்) ‘இப்ப வேணாம்-னு சொல்லுங்க பைஜூ’ என்று சொல்வது கடுப்பு காமெடி. ஆனால் பைஜூ-வே அதை சொல்ல தெரியாமல் தவிப்பது சிறப்பு காமெடி.

மொத்தத்தில் இந்த பயண படம் மெதுவாக செல்லூம் போதிலும் சிரிக்க வைக்கவும், ரசிக்க வைக்கவும் தவறவில்லை.

- பயணம் முடிந்தது.

வயநாடு பயணம் - என் பார்வையில் - பகுதி - II

2009-05-17T19:20:00.005+05:30

நடிகர்கள்: செல்வா, ராஜேஷ், பாலா, பைஜு, அமித், அர்ச்சனா ராணி(இவர் படத்தில் ராணி என்று அழைக்கப் படுவார்), மீனு, பாலாஜி, கார்த்திக்,

அர்ச்சனா, வெங்கட், கனகு, சுஜய், லக்‌ஷ்மி, டிரைவர்.

இயக்குநர்கள்: செல்வா, ராஜேஷ்.

விமர்சனம் தொடர்ச்சி:

இரண்டாம் பாதி ஆரம்பிக்கும் போதே பார்வைக்கு மிக குளிர்ச்சியாக வயநாடு முழுக்க பனி படர்ந்து ஆரம்பிக்கிறது. ஏற்கனவே ஒரு நாள் பயணத்திலேயே கரைந்துவிட்டதால் சனிக்கிழமை அன்று நிறைய இடங்களை பார்க்க வேண்டும் என்று சீக்கிரமே கிளம்புகின்றனர். பல அலசல்களுக்கு பிறகு ஈடுக்கல் குகைகளை முதலில் பார்க்கலாம் என்று முடிவு செய்கிறார்கள். கிளம்புவதற்கு முன்பு காலை உணவை ஒரு சிறிய டீ கடையில் கேரளத்தின் சிறப்பு உணவுகளான புட்டு மற்றும் கடலை கறியை எடுத்துக்கொண்டார்கள். மேலும் கேரளத்தின் சிறப்பு பானமான சாய்யா(அதாங்க டீ)வையும் அருந்தினார்கள். பின்பு குகைக்கு கிளம்பினார்கள் (வேட்டையாட எல்லாம் இல்ல... சும்மா பார்க்கத்தான்) .

குகை இருந்ததோ 1000 அடிக்கும் மேல்... பயணம் சென்றிருக்கும் அனைவருமே மென்பொருள் பொறியாளர்கள். ஆகவே மிகவும் கஷ்டப்பட்டு ஏறிக்கொண்டு இருந்தனர். ஒரு காட்சியில் ராணி நடந்ததை காட்டும் போது அவர் மேலே குகைக்கு வருவாரா என்ற வினா எழுகிறது. ஆனால் எப்படியோ வந்து சேர்ந்து ‘முயற்சி திருவினையாக்கும்’ என்பதற்கு ஒரு எடுத்துகாட்டாக விளங்குகிறார். இவ்வளவு தூரம் ஏறிப்போன பிறகு குகையில் இவர்கள் பார்ப்பதற்கு என உருப்படியாக ஒன்றும் இல்லை. ஆனாலும் விடாமல் தங்களது கேமராவால் படங்களை சுட்டு தள்ளிக்கொண்டிருந்தனர். ஷங்கரின் அடுத்த படம் ஒரு யூத் சப்ஜக்ட் என்று யாரோ சுஜயிடம் சொல்லி இருக்கிறார்கள். அதனால் அவர் தன்னிடம் இருந்த ஜெர்கினையும் சன் கிளாசசையும் முடிந்த அளவு பயன்படுத்தினார். ரோபோவுக்கு பிறகு தெரியும் ஹீரோ ஆகிறாரா இல்லையா என்று ஒரு இனிய ட்விஸ்டை இந்த படத்தில் வைக்கின்றனர்.

குகைப் பயணத்தை முடித்துவிட்டு அடுத்து குருவா தீவிற்க்கு செல்கின்றனர். தீவை பார்க்க போகிறேன் என்று வெகுதூரம் நடந்து செல்கின்றனர். ஏற்கனவே மதியம் ஆகிப் போனதால், அங்கு ஒரு ஹோட்டலில் சென்று உண்கிறார்கள். செல்லும் போதே பல கடைகளில் லெமன் சோடா, மாங்காய், இளநீர் என சாப்பிட்டுக் கொண்டே சென்ற போதும் ஹோட்டலில் வெளுத்தனர். அதுவும் பல மீன்கள் பாலாஜி, பைஜு மற்றும் கனகு-வின் பசிக்கு இரையாகின. சாப்பிட்டு முடித்த பின் தீவில் இருந்த தண்ணீர் பகுதியில் நடக்க ஆரம்பித்தார்கள். அதை கடந்து சென்ற பிறகு தான் தெரிகிறது படத்தில் இருக்கும் திருப்பம். நாம் நினைத்ததை போல குருவா தீவு ஆரம்பிக்கவில்லை. அந்த தண்ணீரை கடந்த பிறகு தான் ஆரம்பிக்கிறது. அங்கு டிக்கெட் வாங்க வேண்டும். ஆனால் தண்ணீரில் நடக்க வேண்டியிருந்ததால் பணத்தை எல்லாம் வேனிலேயே வைத்துவிட்டு சென்றனர். அவர்கள் அங்கு சென்ற போது மணி மாலை 4. 4.30 மணிக்கு பிறகு யாரையும் உள்ளே அனுமதிப்பதில்லை என சொல்லிவிட்டனர். ஆகவே அவர்களால் காசை எடுத்து வரவும் முடியவில்லை. பாலாவிடம் மட்டும் 90 ரூபாய் இருக்கிறது. ஆனால் ஒரு டிக்கெட் 10 ரூபாய் என மொத்தம் 140 ரூபாய் தேவை படுகிறது. கடைசியில் அவர்கள் ‘அரை ' டிக்கெட்டில் சென்றனர். பல ஆயிரங்கள் வேனில் இருக்கும் போது டிக்கெட் வாங்க காசு இல்லாமல் இவர்கள் படும் இந்த இன்னல் ‘வேதனை வேதனை’ என்று நம்மை அவர்களுக்காக பரிதாபப் பட வைக்கிறது. பின் அங்கு வரும் அவர்கள் நிறுவனத்தை சேர்ந்த இன்னொரு குழுவினரிடம் சமயோசிதமாக(!!!!!!) 200 ரூபாயை வெங்கட் வாங்குகிறான். அதைக் கொண்டு அவர்கள் மாலை குளித்து முடித்து வந்தவுடன் தேநீர் அருந்த பயன்படுத்துகின்றனர்.

இரவு வீட்டிற்கு சென்ற பிறகு அனைவரும் சாப்பிட செல்கின்றனர், அதாவது விலங்குகள் வேட்டைக்கு செல்கின்றனர். சிலர் மட்டும் சைவம் சாப்பிட செல்ல மற்ற் அனைவரும்(நேற்று வேட்டையாடிய அதே கூட்டம்) அசைவ ஹோட்டலிற்கு சென்றனர். இம்முறை மாடு தப்பித்தது(மெனுவில் இல்லை). ஆனால் அதற்க்கெல்லாம் சேர்த்து கோழியும், மீனும் காலியானது. சுஜய் சிக்கன் தான் பிடிக்கும் என்று கோழியை அமித்துடன் சேர்ந்து ஒரு பிடிபிடிக்க, பைஜு-வும், பாலாஜியும் மீன் இனத்தை அழித்துக் கொண்டு இருந்தனர். பாலாஜி ஒவ்வொரு முறையும் ‘பைஜு மீன் நல்லா இருக்குல்ல’ என்று சொல்லும் போதும் அடுத்த மீன் ஆர்டர் செய்ய போகிறார் என்று அர்த்தம். ஆனால் கனகு இது எதை பற்றியும் கவலைபடாமல் ஆர்டர் செய்த அனைத்தையும் ‘சுவாஹா’ செய்து கொண்டிருந்தான். மற்றவர்களும் புகுந்து விளையாடினார்கள்.

சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு வெளியே வந்த பிறகு நடந்து செல்லலாம் என்று முடிவு செய்கின்றனர். அதனால் டிரைவரிடம் சென்று நாங்கள் செல்கிறோம் நீங்கள் வேறு ஓட்டலுக்கு சென்றிருப்பவர்களை கூட்டி வாருங்கள் என்று சொல்கின்ற்னர். ஆனால் அவரோ 5 பேருக்கு எல்லாம் வேன் தேவையில்லை என வண்டியயை கோபமாக ஓட்டி செல்கிறார். பின்பு தான் தெரிகிறது ஓட்டலுக்கு செல்லும் போது எப்படியோ டிரைவரை விட்டு விட்டு சென்றது தெரிய வருகிறது. பின்பு ரூமுக்குசென்ற பிறகு சுஜய், பாலாஜி மற்றும் பைஜு சமாதான புறாக்களாக மாறி நிலைமையை சரி செய்கின்றனர்.

இரவு உட்கார்ந்து சீட்டாட துவங்கும் இவர்கள், 1 மணி வரை ஆடிவிட்டு தூங்க செல்கின்றனர். அத்துடன் இரண்டாவது பகுதி நிறைவடுகிறது.

- பயணம் அடுத்த பகுதியில் நிறைவடையும்.......

வயநாடு பயணம் - என் பார்வையில் - பகுதி - I

2009-05-07T10:12:00.008+05:30

அர்ச்சனா, வெங்கட், கனகு, சுஜய், லக்‌ஷ்மி, டிரைவர்.

இயக்குநர்கள்: செல்வா, ராஜேஷ்.

விமர்சனம்:

“என் இனிய தமிழ் மக்களே, நாம் இப்போது செல்லவிருப்பட்து கேரளாவில் இருக்கும் வயநாட்டிற்கு.... அங்கு இவர்களின் மூன்று நாள் அணுபவங்களே இந்த கதையில்லா படத்தின் காட்சிகள்” என்று பாரதிராஜாவின் சாயலில் இப்ப்டத்தின் இயக்குநர்கள் ஆரம்பிக்கவில்லை... ஏனெனில் இவர்கள் பாரதிராஜா இல்லை.

படத்தின் ஆரம்ப காட்சிகளிலேயே தெரிந்து விடுகிறது... அவர்கள் செல்லும் வேனைப் போலவே இந்த படமும் பொறுமையாக தான் போகும் என்று... படத்தின் முதல் பாதி முழுக்க வேனில் நகர்வது அனைவருக்குமே சலிப்பை உண்டக்கிறது... அவ்வப்போது தேவையில்லாமல் வேனை நிறுத்தி பயணம் செய்பவர்களின் கடுப்புகளுக்கு ஆளாகி வில்லன் பாத்திரத்துக்கு கனகச்சிதமாக பொருந்துகிரார் டிரைவர். முதல் நால் இரவில் ஆரம்பிக்கும் இவர்களது வயநாடு பயணம் அடுத்த நாள் இரவு வரை தொடர்கிறது. பயணத்தின் போது யாரும் அதிகமாக பேசிக்கொள்ளாமல் டி.வி யையே பார்த்துக் கொண்டிருப்பது கலகலப்பை குறைத்து விடுகிறது.

அமைதியாக சென்று கொண்டிருக்கும் பயணத்தின் நடுவே ஒரு ‘திடுக்’ சம்பவம் நடக்கிறது. பயண்ம் தொடர்ந்து கொண்டே இருந்ததால் சாயாங்காலமாக ஒரு நல்ல இயற்கை காட்சிகள் நிறைந்த இடத்தில் வேனை நிறுத்தி போட்டோ எடுக்க செல்கிறார்கள். தண்ணீர் நிறைந்து இருக்கும் அந்த இடத்தில் பாலாஜியும் வெங்ட்-உம் குளிக்க இறங்குகிறார்கள். அப்பொழுது வேடிக்கை பார்த்து கொண்டிருக்கும் சுஜய் தண்ணீரில் வழுக்கி விழ, அவரை காப்பாற்ற நீச்சல் தெரியாமல் ராஜேஷ் உள்ளே இறங்க அவரும் உள்ளே விழுகிறார். இவர்களை காப்பாற்ற மீனு தன்னுடைய துப்பட்டாவை தர அதை பிடித்து மேலே வருவார்கள் என்று பார்த்தால் துப்பட்டாவை இழுத்து கொண்டு உள்ளேப் போய் மேலும் திகில் கிளப்பினார்கள். பின்பு பாலாஜி வந்து இருவரையும் தூக்கிவிட்டு பெரும் அசம்பாவிதத்தை தவிர்த்து ஹீரோவாகிறார்.

அதுவரை பெரிய விஷயமாக பேசப்பட்ட கனகுவின் தூக்கம் இதன் மூலம் பின்னூக்கு தள்ளப்பட்டது. முதல் நாள் இரவு அனைவரும் விழித்து கொண்டிருக்க கனகு மட்டும் அடுத்த நாள் காலை வரை ஒரு வினாடி கூட விழிக்காமல் தூங்கியது பலருக்கும் ஆச்சிர்யத்தை ஏற்படுத்தியது. அதுவும் அவன் பக்கத்தில் இருந்த வெங்கட் ‘பஞ்சதந்ததிர’ படத்தை பார்த்துக் கொண்டு சிரிக்கிறேன் என்று சொல்லி சீட்டில் இருந்து எகிறி குதித்துக் கொண்டு இடி முழக்கத்தை ஏற்படுத்தி எதிர் செல்லூம் வண்டியில் உள்ளவர்களின் தூக்கத்தயும் கெடுத்துக் கொண்டிருந்தான்.

என்ன தான் நீண்ண்ண்ண்ண்ண்டடடடட பயணம் என்றாலும் இயற்கை வடிவமைப்பாளர் கடவுளும், கட்டிட வடிவமைப்பாளர் கொத்தனாரும் சாலை ஓரங்களில் அழகிய ஆச்சர்யங்களை படைத்து நம் கண்களுக்கு விருந்தளிக்கின்றனர்.

பயணம் செய்த அன்று மதியம் ஒரு அசைவ ஓட்டலில் புகுந்து சாப்பிடுகிறேன் என்று சொல்லிக் கொண்டு அனைத்து உயிரினங்களின் வயிற்றிலும் புளியை கரைக்கிறார்கள் இப்படத்தில் நடித்தவர்கள். ஆளுக்கு ஒரு உணவு என்று வாங்காமல் மெனு கார்டில் இருக்கும் ஒவ்வொரு விலங்கிலும் ஒரு உணவு என பீதியை கிளப்பினார்கள். மெனு கார்டில் இல்லாத ஓரே காரணத்தால் முயல், காடை, கவுதாரி எல்லாம் தப்பித்தன. இரவு வயநாடு போய் சேர்ந்ததும் கேரள ஸ்பெஷல் ஆப்பம் – கடலை கறியை அனைவரும் உண்டார்கள். இடையில் சில பல ஆம்பலேட்கள் உள்ளே சென்றது.

கடைசியில் அனைவரும் வந்து வீட்டில் ஓய்வெடுக்க தஞ்சமடைய முதல் பகுதி நிறைவடைந்தது.....

- பயணம் தொடரும்......